14(2)17

Reflectie jaargang 14 nummer 2, zomer 2017 20 geketend wordt aan de wereld van afmetingen, van begin en einde, van leven en dood. In de opstanding van Christus ligt de belofte aan de mensheid en aan elk individueel lid daarvan, dat hij eens door innerlijke groei en bewustwording de dood zal overwinnen, net als Christus dat getoond heeft. Christus ontlastte door zijn lijden de mensheid van haar collectieve karma, dat inhield: de verstoffelijking en verharding van het innerlijk wezen door het te ver doorschieten van het denkvermogen, gepaard gaande met verdringing van het gevoelsleven, de Liefde. Vandaar dat hij een beroep deed op het geloof van de mensen. Hij die gelooft versterkt zijn gevoelsaard en raakt daardoor in staat tot het geven en beleven van gevoelens als de Liefde als universele aantrekkings­ kracht. Zo wordt het denkvermogen in evenwicht gebracht met het in de Atlantische tijd ontwikkelde gevoelsleven en deze harmonie brengt ze samen op een hoger plan. Daaruit ontwaakt de intuïtie, in het licht waarvan geloof tot hoger weten wordt. Daarin ligt de verlossing besloten, die Christus beloofd heeft. Maar het gaan van deze weg kan alleen door eigen inspan­ ning: door de Christus in zichzelf te herkennen en te erkennen. ‘ Niemand komt tot de Vader dan door Mij ,’ leerde de Heer. Hij is de Weg, de Waarheid en het Leven. Dit is niet met het verstand te begrijpen. Maar Christus kwam niet om het verstand te sterken. Hij kwam om de Wet te vervul­ len, die het voortbestaan van de mensheid moest veilig stellen. Hij kwam om de mens te leren hoe hij moest uitgroeien tot een Wezen waarin de Christus wederom geboren kon worden. Haar dienaar ben ik geworden krachtens de bediening, die mij door God is toevertrouwd, om onder u het woord van God tot zijn volle recht te doen komen, het geheimenis. Dat eeuwen- en geslachtenlang verborgen is geweest, maar thans geopenbaard wordt aan zijn heiligen. Hun heeft God willen bekend maken, hoe rijk de heerlijkheid van dit geheimenis is onder de heidenen…. De vijf inwijdingen van het christendom Vóór de opkomst van het christendom lag het zwaarte­ punt van religieuze beleving op het ervaren van God. Daartoe bestonden vele mysteriescholen, waar men werd onderwezen in dat deel van de godsdienst dat voor het gewone volk geheim werd gehouden, omdat het niet geacht werd die te begrijpen. Het onderwijs in de tempel droeg het karakter van een training. Na elk onderdeel van de training volgde een soort van examen. Daarbij werden de kandidaten getest op het vermogen van hun bewustzijn. Als dat zoveel was toegenomen dat een bepaalde portie geheime lering als ervaring in hun bewustzijn was overgenomen, dan waren ze inge­ wijd. Vandaar dat de examens eigenlijk inwijdingen waren. Inwijding heeft, volgens Plato, een geestelijke wedergeboorte tot gevolg. Wat in de mysteriescholen gebeurde bleef voor het gewone volk versluierd door geheimhouding. Maar wat ervan uitlekte kleedde zich in een vorm van mythen. Eén van de over de hele wereld voorkomende mythen handelde over de Zonne- god, die steeds omtrent midwinter werd geboren. Hij stierf een gewelddadige dood, maar verrees uit het graf tot het eeuwige leven en voer ten hemel. Daarom verkreeg hij de naam een Verlosser te zijn, want hij verloste door zijn opstanding de mensen van de dood. De inwijding in de mysteriën voltrok zich volgens de berichten doorgaans in drie treden, soms voorafgegaan door nog een voorbereidende trede. De eerste trede maakte de wijdeling vrij van zintuigelijke gewaarwor­ ding (men sprak in verschillende scholen van reinma­ king of bewustwording). De tweede trap maakte hem actief op geestelijke gebieden (hiervoor wordt de term geestelijke aanschouwing of verlichting gebruikt). De hoogste bereikbare trede was die van eenwording met het Goddelijke (in de verschillende scholen onder meer betiteld als intellectuele of onmiddellijke aanschou­ wing, vereniging of overgave). Deze drie treden waren de hoogst bereikbare binnen de menselijke evolutie. Elke inwijding daarboven lag buiten het vermogen van de mens. Het voorrecht om te worden ingewijd was voorbehouden aan een bepaalde geestelijke elite. Het volk bleef ervan verstoken. Nu is het interessante dat de Christus daar een einde aan heeft gemaakt. Eén van zijn doeleinden was blijk­ baar het openbaar maken van de mysteriën. De drie treden van inwijding werden door Christus geopen­ baard in de Doop , de Verheerlijking op de berg en de Kruisi- ging en Opstanding . Zij werden vooraf gegaan door de Geboorte , die de plaats inneemt van de in de mysterie­ scholen gebruikelijke voorbereidende trede, en gevolgd door nog een vijfde inwijding: de Hemelvaart . Maar die laatste ligt buiten menselijk bereik. Zo zien we nu vijf momenten uit het Christus-verhaal, die vijf graden van inwijding vormen, die zonder enige geheimhouding of versluiering bereikbaar zijn voor iedereen. Zij onthullen een weg van grote bewustzijnsinitiaties die iedereen kan gaan, zij het niet zonder enorme inspanning. De scholen van de oudheid zijn verdwenen. De grote inwij­ der van nu is het Leven Zelf. Maar de weg voert niet over de horizontale vlakte van het stoffelijk bewustzijn, maar volgt de verticale richting opwaarts door de regionen van de Geest. Daarop staan de vijf treden uitgezet als lichtbakens van bewustwording: Geboorte , Doop , Verheerlijking , Kruisiging en Opstanding . Gevolgd door de Hemelvaart . Het zijn deze vijf graden van inwij­ ding, die we wat nader gaan bekijken als onmiskenbare mysterietrekken in het Nieuwe Testament. Tevens zal blijken, dat de inwijdingen, zoals die beschreven zijn door Charles Leadbeater in ‘ De Meesters en het pad ’ daar volledig mee overeenstemmen. Blijkbaar is het systeem van inwijding zoals dat over de hele wereld is gevolgd, universeel. 1 Geboorte De geboorte in een stal of een grot wordt als de eerste in- wijding beschouwd. Het is de geboorte van het onsterfe- Over de auteur Johan Pameijer (1930–2013) was in zijn werk- zaam leven kunstredacteur van dagblad Tubantia . In 1982 werd hij priester bij de vkk ; later werd hij eerstaanwezend priester van de kerkgemeente Raalte. Daarnaast schreef hij, sinds hij in 1990 met de vut ging, vele boeken op het gebied van levensbeschou­ wing, esoterie en religie. De leer van de vkk mocht je van hem eigenlijk niet eens een leer noemen. De geloofsstroming is in zijn visie gebaseerd op de gnosis: ieder mens draagt een godde­ lijke vonk in zich die tot wasdom dient te komen. De vkk gaat, zo zegt hij, ervan uit dat het christendom, de islam, het boeddhisme, het jodendom en het hindoeïsme allemaal uitingen zijn van dezelfde gnostische oerreligie.