15(1)18

Reflectie jaargang ı5 nummer 1, voorjaar 20ı8 19 aan de betreffende afdeling die over dit gebied gaat om één en ander uit te zoeken. Het bleek dat dit deel van het bos ooit toebehoorde aan de Muiravonside Estate en eigendom was van de familie Stirling. Eén van hen was generaal William Stirling (1835–1906) die, zoals gebruikelijk in die tijd voor een officier in het Britse leger, allerlei posities had in het Britse koloniale rijk. Zo had hij in de Krim, Afghanistan en in India zijn standplaatsen gehad. Hoewel hij enige keren oorlogsactie had meegemaakt (onder andere in de Krimoorlog en de Brits–Afghaanse oorlog) waren het merendeel toch administratieve posities. Tijdens zijn verblijf in Afghanistan en India kreeg hij een enorme belangstelling voor de oude hindoeïstische en boeddhistische tradities en hij verzamelde veel oude voorwerpen zoals beeldjes, tegels, maar ook oude oorspronkelijke manuscripten Na zijn pensioen liet hij een deel van de oude limekiln , die op dat moment niet meer in gebruik was, ombouwen tot een kleine toren waarin hij veel tijd doorbracht met het bestuderen van de oude veda’s , de verschillende soetra’s en andere teksten die hij had meegenomen. Hij was ook begonnen met het vertalen ervan. Na zijn dood (hij stierf kinderloos) raakten de gebou- wen en het huis in verval en na 1960 was er bijna niets meer overgebleven van het oude huis en de toren. Het gebied en het bos waren nu onder de plantsoenen- dienst en het bosbeheer van de gemeente gekomen, die verder geen wezenlijke belangstelling had voor de frag- menten uit het oude India. De gemeentemedewerker gaf me een grote kartonnen doos waarin alle oude handgeschreven papieren, houten doosjes met manus- cripten en fragmenten van wat beschreven boombast leek te zijn etcetera , verzameld waren, maar het was volgens hem niet iets van waarde. Of ik hierin geïnte- resseerd was en het wilde hebben... Graag ... en eenmaal thuisgekomen begon ik de doos te onderzoeken om te kijken wat er allemaal in zat. Ik kon me voorstellen dat de gemeente er niets in zag, want het waren allemaal losse handgeschreven vellen waar in eerste instantie moeilijk iets concreets uit te halen was, maar na een paar dagen puzzelen had ik toch een aantal geschriften bij elkaar. Het waren in het Engels vertaalde stukken tekst, maar ook de oorspronkelijke Sanskriet-geschriften die in een doek waren gewikkeld en in houten doosjes waren bewaard. Om te beginnen waren er delen van de zeldzame Gan­ dhara boeddhistische teksten, zoals ook gevonden in Afghanistan en Noord-India. Dit zijn de oudste manus- cripten van boeddhistische oorsprong, daterend uit de eerste eeuw na Chr. Ze zijn geschreven in Gandhari , en zijn misschien wel de oudste overgeleverde Indiase teksten die bekend zijn. Er zijn een paar van deze teks- ten gevonden en deze werden onder andere verkocht aan Europese en Japanse instellingen en individuen, en de fragmenten die bekend zijn worden momenteel hersteld en bestudeerd door meerdere universiteiten. De meeste Gandhara -teksten zijn in slechte staat, maar de kleine fragmenten die ik hier had waren wel rede- lijk. De tekst is geschreven op een soort boombast en erg breekbaar maar was toch redelijk goed bewaard gebleven in een houten doos. Een volledige tekst be- vindt zich in het British Museum in Londen en men is bezig met nieuwe vertalingen te maken. De teksten worden toegeschreven aan de Dharmaguptaka -sekte. Vervolgens waren er ook wat meer algemeen bekende teksten zoals de Lotus Soetra , de Hart Soetra (ook wel de Soetra van het Hart genoemd), de Lankavatara Soetra , de Mahavaipulya Buddhavatasaka Soetra en de Diamant Soetra , die in de verzameling van generaal Stirling genoemd werd als de Vajracchedika Prajnaparamita Sutra , en nog een aantal fragmenten van verschillende vedische teksten en andere soetra’s die nog volkomen onbekend zijn. Wat helemaal fijn was, was dat deze teksten door William Stirling in een keurig geschreven Victoriaans handschrift waren vertaald. Het bleek dat hij zich deze talen had eigengemaakt en er zeer serieus mee bezig was geweest om dit allemaal in het Engels te vertalen. Inmiddels heb ik al het materiaal overhandigd aan de Tibetaanse tempel in Eskdalemuir in Schotland waar men dit soort teksten diepgaand bestudeert. Maar wat is er te zeggen over de inhoud van deze bij- zondere en zeldzame teksten, en wat is de betekenis ervan voor de strekking van dit boek? Hoewel er wel delen van bijvoorbeeld de Lotus Soetra te vinden zijn op het internet waren sommige delen nog niet eerder ver- taald en in het klooster was er bij de monniken dan ook enige opwinding bij het lezen van het beschikbare materiaal. Er was veel meer kennis over de werkelijke opbouw, zin en toekomst van de creatie aanwezig in het oude India. Inzichten over de betekenis van de creatie en het leven en hoe de laatste stap naar bewustzijn genomen kon worden, waren al duizenden jaren geleden bij de oude wijsgeren bekend. De lezer die enigszins bekend is met oude Indische tek- sten weet dat deze nogal floraal en langdradig kunnen zijn en het is niet de bedoeling dat dit boek uitsluitend over deze teksten gaat. Maar tijdens het lezen van de vertalingen waren er enkele passages die een indicatie gaven dat er veel meer kennis over werkelijke opbouw, zin en toekomst van de creatie aanwezig was in het oude India. Inzichten over de betekenis van de creatie en het leven en hoe de laatste stap naar bewustzijn genomen kon worden, die al duizenden jaren geleden bij de oude wijsgeren bekend waren. Kennis over relativiteit, de Aarde en ook kennis van de subatomaire deeltjes en hoe deze door het denken worden beïnvloed. Kennis van de schepping als uitdrukking van het verlangen van de ziel. Inzichten in hoe het leven als illusie door het denken tot stand was gekomen. Bij de studie van deze teksten heb ik daarom die fragmenten gekozen die van wezen- lijk belang kunnen zijn om het inzicht te verkrijgen in die laatste stap naar het volledige bewustzijn. ● Over de auteur Jaap Hiddinga (1960) studeerde kwantum­ natuurkunde en chemie. Al vanaf zijn prille jeugd heeft hij de gave om uit zijn lichaam te kunnen treden en geestelijke werelden binnen te gaan. De visioenen die hij tijdens deze uittredingen heeft kan hij zich bewust herinneren en daardoor zeer gedetailleerd beschrijven. Hij kreeg in 1993 een openbaring die zijn leven en denken totaal veranderde. Sindsdien houdt hij zich bezig met het schrij- ven van boeken en het geven van consulten. Daarnaast geeft hij adviezen over duurzame energiebronnen zoals wind en zon. Hij heeft vele boeken geschreven. In het bres -fonds verschenen: Transformatie naar nieuw leven: de reis naar een toe- komstige wereld en Voorbij de illusie: de weg naar volledige vrijheid .