Reflectie2(3&4).vp

vroeg of laat geconfronteerd zullen worden met het onplezieri- ge, het negatieve, waar we geen raad mee weten, omdat we al- tijd hebben geprobeerd het onplezierige buiten de deur te houden. Dan worden we overvallen door allerlei negatieve ge- voelens en emoties en raken geheel in paniek en verwarring. Dan verliezen we, meer dan ooit, ons innerlijk evenwicht, met alle gevolgen van dien. In feite is de uitdaging voor de mens, zoals dat ook voor Arjuna gold, te leren omgaan met negatieve emoties en gevoelens en om te leren onderscheid te maken tus- sen sentimentaliteit en ware emotie enerzijds en tussen logica en redelijkheid anderzijds. Stithaprajña is degene die dit onder- scheid kent en die verankerd is in ware emotie en in universele redelijkheid. Hij is bij uitstek degene die weet om te gaan met negatieve energie en laat zich er niet door ‘beetnemen’." (2) Van donker naar licht In deze donkere dagen voor Kerst proberen we als samenle- ving het donker massaal en kunstmatig te verdrijven. We le- ven nu eenmaal in een artificiële wereld. Er is natuurlijk niets mis met het branden van kaarsen; persoonlijk doe ik dit het hele jaar door, maar met de Kerst zijn we meer dan ooit bezig het donker te verdrijven. Aan donkerte en leegheid in onszelf willen veel mensen maar liever niet denken, maar het zou goed zijn die donkerte en leegheid even te worden, om daar te ervaren dat het een donker licht is dat ons leidt. Het is al gezegd, we komen er doorheen. Dat is ook wat we rond 25 december ervaren; na die dag wordt het weer licht, de nachten worden korter. In mijn Ankh-Hermes –agenda staat bij 26 december: lichtfeest! Geen vermelding van Kerst, maar wel 26 december, licht- feest. Het donker wijkt, het Licht is gekomen… Hoe pas je dit alles toe in het dagelijkse leven? Voor mij was de kennismaking met Johannes’ Nacht van de ziel een be- moediging. Een bemoediging in die zin, dat ik inzag dat ik niet de enige was die perioden van leegheid en weerzin tegen ge- bed en meditatie had. Een echte depressie heb ik nooit gehad, maar ik maak wel steeds meer, vooral jonge mensen, mee die daar wel ‘doorheen gaan.’ Er doorheen gaan, Johannes had er ook weet van. En ze komen er doorheen en zeggen achteraf dat ze meer inzicht hebben gekregen en dat ze dankbaar waren voor deze ingrij- pende fase in hun leven. Het was en is hun weg van inwij- ding, zoals ook Johannes door “er doorheen te gaan” zijn ei- gen inwijding creëerde. Er doorheen gaan… Soms denk ik wel eens: blijf ik er doorheen gaan? Johannes en andere mystici geven het ant- woord: ja, je blijft er steeds weer doorheen gaan en soms kom je er niet eens doorheen en haak je halverwege af en ben je halverwege de berg. Daar kun je prachtige momenten beleven, maar… je blijft halverwege. De valkuil is dan te denken dat je de top bereikt hebt, verlicht bent, je ziet dat nogal eens. Inspanningen, teleurstellingen en moeite kenmerken de weg door de nacht, een verre van gemakkelijke weg. Levert de “nacht van de zinnen” al beproevingen, dorheid en leegheid op, wanneer je de ‘nacht van de geest’ doormaakt, kun je nog veel meer met die beproevingen, dorheid en leegheid gecon- fronteerd worden en soms duurt dit zolang dat je het haast op- geeft. Van Johannes leren we, dat niet iedereen door God zo beproefd wordt. Zolang de weg gemakkelijk en aangenaam is, zolang je je lekker voelt, weet je in de visie van Johannes niet hoeveel liefde er in je woont. Pas als het donker en echt moei- lijk wordt, kom je er achter hoe ver die liefde (een belangrijk thema bij Johannes) kan gaan en welke draagkracht die liefde heeft, hoeveel bereidheid tot lijden en welke bereidheid tot overgave. Naarmate het ‘ja’ tegen de liefde door alles over- eind blijft, kun je dichter bij God komen en dieper met Hem, die Licht is , worden verenigd. Kirolev was vergeten, dat hij zelf licht was en sloot zich ervoor af. In deze decembermaand is het goed te beseffen dat we zelf ook licht zijn, maar vergeten dit vaak. We leven in de illusie van afgescheidenheid, dat we het licht buiten ons moe- ten zoeken. We hebben niemand buiten ons nodig om bij dat licht te komen, geen priester, dominee of goeroe. Hoogstens kunnen ze ons de weg wijzen die ze zelf ook zijn gegaan, maar om bij ons eigen innerlijke licht te komen, zullen we zelf de knop moeten omdraaien. *** (1) Sri Vasudeva is een spiritueel meester uit Trinidad. In het spiritueel centrum ’t Zonnehuis, in Loenen, leidt hij regelmatig enkele bijeenkomsten. (2) Bhagavad Gita . Vertaling en commentaar . Paul van Oyen. Conversions Productions. 2004 27 Reflectie 2(3&4), december 2005 EEN-SAAM, schildering van Sita Boonstra