Reflectie3(1).vp

dat wordt minder opgemerkt – in de bouw van kathedralen en kerken, die volgens mystieke regels zijn ontworpen. Telkens als ik de Raalter kerk betreed, gaat door me heen hoe ik de zeven compartimenten doorschrijd, overeenkomend met de zeven chakra’s, de zeven beden van het Onze Vader en de zeven zuilen van Wijsheid. Laten we samen ons kleine kerkje binnengaan. Vanaf de straat zetten wij onze voeten op het stoepje en duwen de houten deur open. De eerste barrière naar het heilige der heiligen is genomen. Het ‘Verlos ons van de boze", de bede van het wortelchakra is gezegd. Nu komen we in de vestibule, waar de beide wijwaterbakjes wachten op indopende vingers. Gewoonlijk hangen we hier onze jassen en mantels op en denken niet verder over de diepzinnige relaties na. Maar dit is toch echt het tweede compartiment, overeen- stemmend met het tweede chakra in de buik, de plaats van rei- niging. Hier zou het “Leidt ons niet in verzoeking” kunnen klinken. Vandaar de wijwaterbakjes. In grote kerken bevindt zich hier de doopvont. Het schip van de kerk in Raalte is maar een scheepje. Des- ondanks vertegenwoordigt het ‘t derde compartiment, de plaats van het miltchakra, in het Onze Vader de bede “Vergeef ons onze schulden, gelijk wij vergeven onze schuldenaren.” In deze ruimte nemen de bezoekers plaats om deel te nemen aan de rituelen, het Woord te ontvangen dat het Ego – opgewekt door de energie van het miltchakra – transcendeert. Het vierde compartiment, het priesterkoor, is voorbehou- den aan de celebrant en zijn dienaars. Deze heilige ruimte is in de grote kathedralen doorgaans afgesloten met een touw of in het Oosten door een ikonenwand. De achter die ikonenwand liggende ruimten – het altaar en toebehoren – zijn aan het oog onttrokken, omdat zij verbonden zijn met de hoogste inwij- dingen, normaliter nog niet bereikt door de mens. Alleen ge- wijde kandidaten mogen zich in deze ruimten wagen. De overeenkomstige bede in het Onze Vader luidt: “Geef ons he- den ons dagelijks brood”. Het is het verzoek om de kennis van het hart, die het rationele doordringt. In de kerk is dit de plek van het hartchakra, het centrum van liefde en toewijding. Zo bereiken we de drie geestelijke objecten: het altaar, het tabernakel en het allerheiligst Sacrament, de vijfde, zesde en zevende compartimenten in het kerkgebouw, overeenstem- mend met de chakra’s in keel, voorhoofd en kruin en in het Onze Vader terugkerend in de beden “Uw Wil geschiede, zo- wel in de hemel als op aarde”, “Uw koninkrijk kome” en “Uw Naam worde geheiligd”, de drie op God gerichte beden in te- genstelling tot de vier naar de mens neigende beden. De pira- mide van Cheops, een inwijdingstempel, verbergt op de overeenkomstige plekken de koninginnekamer, de grote galerie en de koningskamer. Door zijn wijding tot priester ontving de celebrant het voorrecht om in deze drie verheven plekken te werken, tenein- de de verbinding met het goddelijke te openen voor degenen die in het schip van de kerk verzameld zijn. Door de wijdings- handelingen werden zijn keelchakra en voorhoofdschakra ge- activeerd, bij de bisschop zelfs de kruinchakra. Dat verschaft hem het vermogen om het goddelijke te ontmoeten en de in de mis verborgen mythe te vieren. De mythe vieren In de misviering draait het om de ontmoeting van de mens met God. Ik herinner me een uitspraak van de Keulse mysticus Meis- ter Eckhardt: “Met dezelfde ogen waarmee wij God zien, ziet God ons." Met de volledige aandacht gericht op de sym- bolen van een bovennatuurlijke en superbewuste werkelijkheid aan- schouwen we het ontsteken en bewieroken van de zeven kaarsen, de zeven zuilen waarop het geestelijke gebouw gegrondvest is. Daarna ontplooit zich de zevenvoudige mis, de heilige metafoor van de Christelijke mythe en daardoor de samenvatting van het gemythologiseerde Jezus-leven. Stap voor stap komen de geboor- te, de doop, de verheerlijking, de kruisiging en de opstanding voorbij, culminerend in de nog onbegrepen Hemelvaart en de uit- storting van de Geest, het veelal miskende feest van Pinksteren. Zeven gebeurtenissen, geaccentueerde impulsen voor het bewust- zijn in de grote boog van de menselijke evolutie. Voor mij persoonlijk was het een openbaring te ontdekken hoe chakra’s als culminatiepunten van alle andere zeventallen, inwerken op het ritme van de mis. Onweerlegbaar mist deze synchroniciteit zijn uitwerking op ons zevenvoudige bewust- zijnscomplex niet. Uiterst subtiele energieën bewerken de ont- waking van de ziel. Ongemerkt ondersteunen zij de oproep van Paulus: “Ontwaakt gij die slaapt”. Zodra de Invocatie is gezegd, is de grondslag gelegd voor de reis door het onbewuste, hetgeen de mis in wezen wil zijn. Aan- hakend op wat Anodea Judith in haar Handboek Chakra- psychologie beweert, herstellen we de tempel die het lichaam is in ere. Dan volgt het Asperges, de besprenkelende reiniging met gewijd water, een actie van het tweede chakra, dat van Judith het motto meekrijgt “Zwemmen in de wateren van verschil.”. De derde fase behelst Absolutie, de gebeden, de acte van geloof en de predikatie, waarover Anodea Judith predikt: “Een weg naar macht branden.” Moeiteloos herkennen we in het Asperges de Doop in de Jordaan, de rite van het element water, waarna in de derde fase het vuurelement wordt geactiveerd, in het Je- zus-leven gesymboliseerd als de verheerlijking op de berg. Zo ontvouwt de mis zich tot het Offertorium. In de kerk heerst een metafysische stilte. Iedereen beseft de nabijheid van het mysterie. Judith spreekt over ‘het evenwicht in de liefde vinden’. Het hartchakra ontvangt een sterke stimulans, omdat de Communie nu eenmaal onbaatzuchtig wordt ervaren. We bevinden ons op een kruispunt. Aan de ene kant de jachtige wereld, aan de andere kant de diepe stilte van het universum. De ziel wordt in een ontvankelijke toestand gebracht. Het in- nerlijk leven richt zich op de inwonende geest, het aspect in ons dat eeuwig is. Anodea Judith geeft haar hoofdstuk over het vijfde chakra, de hals, het motto mee: “Trillend tot expressie komen.” Het ontvangen van de Communie, de Hostie op de tong, wekt het besef van onvergankelijkheid in ons op. Het overeenkomstige feest op de christelijke kalender is dat van Pasen. De Opstan- ding is realiteit na de voorafgaande kruisiging van de geest. Het proeven van de smaakloze Hostie op de tong, het orgaan van de keelchakra, opent het visioen van de eindeloze, van Geest vervulde, leegte. Na dit heilige hoogtepunt in de mis volgen nog twee mis- delen, die de werkzaamheid van de beide hoofdchakra’s tegen- woordig stellen. Het Postcommunio van het voorhoofd- chakra, het zogenaamde derde oog, inspireerde Anodea Judith tot het motto “Onze weg erdoorheen zien”, waarna de eindze- gen, een manifestatie van de kruinchakra haar bewoog tot de belofte: “Je openen voor het ‘mysterie van de hemel’.” Zo be- 28 Reflectie 3(1) voorjaar 2006