Reflectie 3(4).vp

kracht van de biologische natuur toe te schrijven een Gods wijsheid. Toch is zijn conclusie dat ietsisme een basis kan zijn voor christelijke spiritualiteit.” In zijn visie (en hij zit daarmee op de lijn van o.a. Frits de Lange) is het overigens niet vanzelfsprekend dat God de abso- lute regie over het leven heeft. God grijpt niet in door kracht of geweld, maar door overtuigingskracht van zijn inzet en lief- de. “Er is geen supernatuurlijk stuurmechanisme, dat onze we- reld in het goed spoor houdt. Er is alleen een stem die ons de weg wijst — vermanend, troostend en bemoedigende… Dit gaan steeds meer mensen beseffen. We moeten er volgens hem dan ook rekening mee houden, dat veel mensen in de toekomst hun eigen vormen van spiritualiteit zullen vinden.Naast het functioneren van centra van spiritualiteit zal in de toekomst de nadruk steeds meer gelegd worden op allerlei individuele vor- men van betrokkenheid op het Heilige. Veel religieuze mensen zullen hun leven ervaren als een soort pelgrimage door de tijd. Dat zal zich bij sommigen uiten in een concentratie op de plaatsen waar de Eeuwige zich laat vinden in centra van spiri- tualiteit. Men zal af en toe bijeenkomsten bezoeken, televisie- programma’s bekijken, of boeken lezen die verder kunnen hel- pen bij de persoonlijke inkleuring van het leven.Veel mensen zuilen zich willen voegen in het Grote Energieveld van de Schepper en zich concentreren op praktische vormen van christendom volgens de overgeleverde christelijke tradities van de navolging van Jezus” Vragen stellen Ik volg de discussie rond dit ietsisme de reacties daarop van boze theologen en geïrriteerde atheïsten met meer dan gewone belangstelling. Zo ook de polemiek tussen Hegger en Kuitert. Dominee Hegger ken ik nog uit m’n EO-tijd en had de in- druk dat hij wat milder was geworden, maar Kuitert heeft ge- lijk, het venijn druipt ervan af. Niet dat ik nu tuk ben op pole- mieken en ruziemakende dominees, maar meer omdat ik ook hier een paradigmaverandering signaleer. Enerzijds is er een duidelijke fundamentalistische trend en anderzijds zijn velen op zoek naar nieuwe antwoorden op oude (zin)gevingsvragen. Kuitert c.s. hebben al jaren geleden de knuppel in theologische hoenderhoek geworden en vragen durven stellen bij ons gelds- beeld. Hij verwoordde wat velen al dachten.Nu voelen christe- nen zich bedreigd door het ietsisme, waar velen toch hun inspiratie uit putten. Eigenlijk heb ik het niet zo op dergelijke begrippen. Het gaat om mijn en uw ervaring? De een spreekt van een godser- varing, de ander van een Aanwezigheid, weer een ander van een Christuservaring of een overweldigende ervaring in de na- tuur. Onlangs droomde ik dat ik in een zee dreigde de verdrin- ken. Ik kan niet goed zwemmen dus dat lag voor de hand. Door te spartelen bleef ik toch drijven. Blijf spartelen Even la- ter lag ik op het strand, net alsof een onzichtbare kracht mij daar had heengebracht… De droom was een metafoor voor een vrij moeilijke situatie waarin ik verkeer. Toch is kennelijk de opdracht: blijf spartelen … dat heb ik dus gedaan. Luctor et emergo Je wordt geholpen. Enkele weken later belde iemand op en bood daadwerkelijke hulp. Het was een ervaring waarvoor ik dankbaar ben. Een er- varing zoals veel mensen die hebben. Noem het een verhoring van een gebed, goddelijke hulp… Het maakt allemaal niet uit. Je komt ze allemaal tegen, die ervaringen binnen onze VKK en het unieke van onze kerk is dat we ondanks die verschillen in ervaring, toch gezamenlijk en mët die onzichtbare, geestelijke wereld, Kerst kunnen vieren. || 11 Reflectie 3(4) winter 2006 Foto: Rinus van Warven