Reflectie15-winter2007.vp

tijdens de H. Mis bidt de celebrant het heilige offer te brengen, ‘in het bijzonder voor Uw heilige, Katholieke Kerk’, en daar- mee wordt de algemene of universele ene Kerk van Christus bedoeld, niet om de protestantse of orthodoxe Kerken daarmee uit te sluiten! 4e. Apostolische Kerk Het bijvoeglijke naamwoord ‘apostolisch’ komt niet voor in het Nieuwe Testament, evenmin als ‘katholiek’. Maar ‘apos- tel’ treffen we er veelvuldig in aan. ‘Apostolisch’ betekent eenvoudig: ‘afkomstig van de apostelen’. De Kerk is gebouwd op de getuigenis van de apostelen; en een apostel is iemand die door Christus gemachtigd is, met de opdracht het goede nieuws te prediken; het betreft ook iemand die getuige was van de opgestane Christus, of aan wie Christus zich als de Op- gestane heeft geopenbaard. Daaronder vallen naast mannen dus vrouwen, zoals ook Maria Magdalena. Het vierde artikel wil ook aangeven dat de ‘algemene’ Kerk gegrond is door en op de getuigenis van de apostelen. 5e. …wij belijden een doop tot vergeving van zonden In de tijd dat de geloofsbelijdenis werd geformuleerd, bracht Augustinus de leer van de erfzonde; de doop met water beoog- de ook de erfzonde – ten dele – af te wassen. Volgens vk inzicht en leer is er geen sprake van erfzonde, maar door het Sacrament van de Doop wordt wel het lichaam van de dopeling ‘gezuiverd van de smetten van het kwaad’. Dat volgens de geloofsbelijdenis de Doop leidt tot vergeving van zonden, zullen we slechts zéér ten dele kunnen beamen. De geloofswaarde van de geloofsbelijdenis van N.-C. Onze Kerk kent twee geloofsbelijdenissen: de eigen, vrij-ka- tholieke acte van geloof belijdt God in min of meer abstracte termen en erkent ethische waarden aan het menselijke hande- len en het menselijke ‘zijn’; en plaatst ‘s mensen bestemming in God. De andere is de aloude Niceaanse geloofsbelijdenis, de voor de Kerken gemeenschappelijke formulering van het geloof in God, onderscheiden in de Vader, de Zoon Jezus Christus en de heilige Geest; neemt – door de doop – de mens op in het grote geheel van Christus’ Kerk en plaatst ook onze eindbestemming in God, het eeuwige leven. Beide geloofsbe- lijdenissen vullen elkaar aan. De huidige praktijk is, dat de Niceaanse geloofsbelijdenis in onze vk Kerk nauwelijks gebeden wordt. Het zou zinnig zijn dat dit gemeenschappelijke credo een belangrijkere plaats krijgt in de liturgie van de H. Mis, naast de acte van geloof [3] die een specifiek vrij-katholieke bijdrage is aan het christelijk geloof. Dat zou dan ook een duidelijker teken zijn van ons verbonden te weten met de andere Kerken, als deel van de ene Kerk van Christus. * * * Noten Bronnen Kerstalletje gezien in een tuin Foto: Rudolf Smit