Reflectie15-winter2007.vp

over God Er is een Goddelijk leven dat zich openbaart in verschei- denheid en toch één blijft. Voor de mensheid op aarde is God geconcretiseerd in de Zonne-Logos (van ons zonnestelsel) en, op een niveau lager, in de Heer der Wereld, waarbij voor ‘wereld’ de aarde moet worden gezien. over de wereld – Naast, achter of in de wereld van stof en van verschijnselen is een onzienlijke, fijnstoffelijke wereld die reikt van het ethe- rische, bijna stoffelijke, tot in de stralende wereld van de zuivere geest over de mens – ook de mens deelt in die onzienlijke, fijnstoffelijke wereld en heeft in elk daarvan z’n eigen ‘voertuig’ (zevenvoudig); – in beginsel is de mens een geestelijk, goddelijk wezen dat in ‘incarnatie’ stoffelijke vormen aanneemt; – in die incarnaties kan/dient een steeds verdere bewustwor- ding te ontstaan van eigen goddelijkheid; – dus een menselijk evolutieproces, leidend tot diens in wezen goddelijke staat; dit houdt niet een lichamelijke evolutie in en betreft dus geen Darwin ideeën van de stoffelijke mens; – de mens is vrij deze weg van geestelijke evolutie te gaan over de weg van volmaaktheid – de drie stappen van het Aloude Pad: dit is een weg van zui- vering (1) die vanzelf dan leidt tot verlichting (2) en eenwor- ding (3). – de zuivering omvat het persoonlijk leven in handelen, voe- len en denken en is gericht op het ontwikkelen van geestelijk inzicht. De vruchten daarvan zijn geestelijke vermogens w.o. helderziendheid, geestelijke genezing, inzicht in vorige levens. over verantwoordelijkheid van de mens – de mens draagt steeds verantwoordelijkheid voor eigen da- den, gevoelens en denken; dit kan niet worden ontlopen. over de Oude Wijsheid – er bestaat een esoterische traditie van kennis over de mens – de Oude Wijsheid – speciaal in de mysteriescholen voor gees- telijke groei van de mens. over geestelijke bescherming en leiding – mens en wereld ondergaan die geestelijke bescherming en leiding vanuit een innerlijk gebied: door het Innerlijk Bestuur van de Wereld, de Witte Broederschap (de ‘gemeenschap der heiligen’), met de Heer der Wereld als hoogste goddelijke openbaring. Structuur De theosofie, die sinds 1875 in de Theosofische Vereniging tot leven kwam, had als tijdgebonden karaktertrek een structureel accent. Zaken die feitelijk meer tot de levenskant behoren, wer- den in schema’s geconcretiseerd om ze gemakkelijker toegank- elijk en assimileerbaar te maken. Dat is wel ten koste gegaan van de functionele aspecten daarvan. Ook onze Kerk is niet door het structurele denken onaangedaan gebleven, dat er im- mers in de beginperiode door de leden zelf in is gebracht. We denken bijvoorbeeld aan de invloed van het boek ‘De weten- schap der Sacramenten’ [3], waarin getracht werd langs deze lijn nieuw licht en inzicht te brengen in geloofszaken die ten- slotte een zeer belangrijke levens-en functionele kant hebben. De vrij-katholieke benadering zal zich moeten vernieuwen in meer functionele zin. Een aanzet daartoe is gegeven in [11]. Dat wil zeggen dat meer dan voorheen naar de levende ver- banden tussen de structuren onderling zal moeten worden ge- zocht. Tenslotte is de structuur slechts een uiting, een verschij- ningsvorm van het inwonende, dynamische Leven, waardoor dit zich uitdrukt en kenbaar wordt. De wereld van de transcen- dentie – het werkelijke Vaderhuis van de mens –, de wereld van de individualiteit – waar het Licht van Wijsheid van de Zoon helder schijnt –, en de wereld van de existentie – van de persoonlijkheid, de ‘smidse van het vuur van de Heilige Geest’, de wereld waarin wij mensen leven en bewegen –, deze drie ‘werelden’ dienen binnen ons menszijn tot integratie te worden gebracht, of beter misschien, te worden geactuali- seerd. Niet in de hemel of waar elders ook, maar hier in de we- reld van nu en van alle dag. Daar kan de tot Theo-Sofia gesublimeerde theosofie ons bij helpen en leiden. Een proces van lange adem, maar leidend tot onuitsprekelijk geluk, het enige leven dat waard is geleefd te worden. Het leven van het eerste en van het tweede gebod (Mt 22:37-40), het leven ter meerdere glorie van God: Ad Majorem Dei Gloriam. Noten Literatuur Emeritaat Prieser Wim H. Fokker