Reflectie 5(2).vp

GOD MET ONS Menselijke mogelijkheden in het licht van de nieuwe wetenschappen Ojas Th de Ronde Een paar maanden geleden belde een goede vriendin van me op. Ze vertelde, dat ze heel diep en heel bewust in haar lichaam was afgedaald en een DNA-activatie had gedaan. Met een verbazingwekkend resultaat. Na jaren tobben over haar gewicht bleek ze nu plotseling te zijn afgevallen. Ik vroeg haar hoe ze het gedaan had. Haar antwoord was: heel stil worden, jezelf met het goddelijke verbinden en dan duidelijke instruc- ties geven aan je lichaam. Ze had het goddelijke aangeroepen als Vader-Moeder God, omdat ze alle krachten van het uni- versum op wilde roepen. Ze had methodes geleerd om te ont- spannen en tot rust te komen en toen had ze met grote verbeelding haar DNA gevisualiseerd en daaraan de opdracht gegeven haar lichaam slanker te maken. Of ze werkelijk con- tact had gehad met haar DNA was haar niet duidelijk, maar het effect was wel dat ze sinds dat moment langzaam gewicht was verloren. En dat dit nu na een paar maanden ook niet meer was teruggekomen. Een blijvend resultaat. In mijn omgeving zijn er momenteel velen die zich hiermee be- zighouden. Voor verbetering van gezondheid, intieme relaties, opvoeding, werksituaties, de situatie in de wereld. Overigens met wisselende resultaten. Maar dat doet er niet toe. Ook als de gewenste situatie niet wordt bereikt, voor velen is inzicht in en acceptatie van de bestaande situatie al een groot winstpunt. Het blijkt bovendien voor ieder een boeiend proces waarin wetenschap en spiritualiteit elkaar blijken te verstaan. Schijnba- re tegenstellingen worden opgelost. Want aan de ene kant ma- ken de nieuwe wetenschappen als kwantumfysica, biochemie en neurofysiologie duidelijk dat de eigen gedachten en intenties een tastbare energie zijn die de werkelijkheid kunnen beïn- vloeden. Aan de andere kant ontstaan er nieuwe inzichten bin- nen de spiritualiteit waardoor deze ontdekkingen van de weten- schap op een positieve manier geïntegreerd kunnen worden. Het inspireerde mij om me hier ook in te verdiepen. Er was bij mij kanker geconstateerd en ik kon, na aanvankelijke strijd, de situatie accepteren als ‘de wil van God’. Ik was daarbij om- geven door een lieve vrouw en veel goede vrienden en kreeg ook professionele hulp van de reguliere artsen. Maar tegelijk wilde ik nu ook deze nieuwe mogelijkheid proberen om met gedachtekracht een bijdrage te leveren aan het genezingspro- ces. Het werd een zoektocht naar de vele ins en outs van deze manier om met de werkelijkheid om te gaan. Telkens kwamen er nieuwe vragen op en ik vond enkele antwoorden. Wat weten we zeker? Mijn eerste vragen betroffen de wetenschappelijke kant van gedachtekracht . Een aantal jaren geleden was ik daar al op gestoten, toen ik werd uitgenodigd tot het bijwonen van de première van een film ‘What the Bleep do we (K)now’ . Het bleek een controversiële film die in eerste instantie door Hol- lywood niet geaccepteerd werd en daarom voor een klein groepje genodigden in Amsterdam werd vertoond. De film gaf inderdaad een verbazingwekkend beeld van de wereld waarin we nu leven. Aan de hand van interviews en een fictieve ver- haallijn werden verbindingen geïllustreerd tussen uiteenlopen- de domeinen van wetenschap en spiritualiteit die een totaal nieuwe kijk op onze wereld gaven. Onderwerpen die in de film besproken werden, waren bijvoorbeeld neurologie, kwan- tumfysica, psychologie en epistemologie. Maar ook ontologie, metafysica, het magische denken en spiritualiteit. De film maakte indruk en maakte ook veel discussie los. Was dit de wetenschappelijke visie op de realiteit waarin we leven? Zo wonderlijk, fantastisch en onvoorspelbaar? Kon de fysieke wereld zo vol ongekende mogelijkheden zijn? Het leek wel of we in de wereld van Alice in Wonderland terecht geko- men waren. Alles wat we zeker wisten uit de traditionele fysi- ca bleek maar beperkt houdbaar. De film zette bij velen een nieuw onderzoek op gang. De oude wetenschappen gaven verklaringen, zakelijk, rationeel. Maar de traditionele wetenschappelijke modellen van Descar- tes en Newton blijken nu slechts op een zeer beperkte schaal te gelden. Volgens Descartes kon je de wereld eenvoudig ver- delen in dingen (res extensa) en denken (res cogitans) , waarbij dat denken in staat was als een objectieve buitenstaander de wereld waar te nemen en precies te definiëren. En Newton had de technische kanten hiervan uitgewerkt, zodat de wereld voortaan als een machine beschouwd kon worden en als zoda- nig voorspeld en beheerst. Maar dit geldt al lang niet meer voor beschrijvingen op bv. atomaire en kleinere schaal. Daar gelden andere wetten, zoals die voornamelijk geformuleerd worden in de kwantummecha- nica. In deze wetten komt het onzekerheidsprincipe voor: de precieze definiëring van een systeem is onzeker. En ook: de vraagstelling van de onderzoeker blijkt van grote invloed op de uitkomst van het onderzoek. Deze wetten bleken niet meer te loochenen en de toepassing ervan bracht – naast de atoom- bom – ook een totaal nieuwe technische wereld van computers en wereldwijde communicatie tot stand. En de mogelijkheden hiervan blijken nog lang niet uitgeput. Zo leven wij in de 21e eeuw met het besef dat onze eigen vraagstelling aan het leven van invloed is op hetgeen wij in het le- ven ervaren. Wij beseffen nu dat ons gedachte- en gevoelsleven op alle mogelijke terreinen van ons leven een belangrijke, creatieve rol speelt. Het klinkt ons niet meer vreemd in de oren als we horen dat, via biochemische processen, gedachten en gevoelens op ons lichaam inwerken. Tot zelfs in onze genen en de structuur van het