Reflectie 5(4) winter 08.vp

“De mensheid beweegt zich steeds meer in de richting van een- heidsbewustzijn. De Verenigde Staten en de internationale ge- meenschap hebben gedurende de onlangs afgeronde Amerikaanse presidentsverkiezingen een bijzondere ontwikke- ling ondergaan. Dit proces is veel verder gegaan dan het simpel- weg kiezen van een president. Met het oog op de centrale rol die de Verenigde Staten binnen de internationale gemeenschap spelen, zijn deze verkiezingen van wezenlijk belang voor de mensheid in het algemeen geweest. Toch hebben de laatste pre- sidentsverkiezingen een extra speciale betekenis gehad. De hele wereld conformeerde zich aan het bewustzijnsproces dat zich binnen de VS afspeelde. Jullie hebben, met z’n allen, niet alleen een nieuwe president, maar in wezen voor een nieuw tijdperk gekozen. Een tijdperk waar jullie samen in willen stappen. Jullie hebben gekozen voor wie jullie in essentie willen zijn en dus niet alleen een nieuwe president voor de VS.” Het zijn woorden die uit mijn hart zijn gegrepen, want zo- als dat hier is verwoord, heb ik het rond die verkiezingen ook zo ervaren. Er was meer aan de hand dan het simpelweg kie- zen van een president. Hier was een onbewuste onderstroom gaande die wereldwijd gesteund werd en wordt. Met de komst van Obama als de machtigste man te wereld, lijkt er in de Amerikaanse cultuur straks veel te veranderen en lijkt er af- scheid genomen te zijn van een tijdperk, van het oude tijds-machtsdenken. Eenheidsbewustzijn Ooit was Obama buurtwerker die de consensus zocht en sa- men met anderen de problemen probeerde op te lossen. Niet in een polarisatie, maar in een harmoniemodel. Je zou haast zeg- gen dat met de komst van Obama in het Witte Huis het in ons land vaak zo verguisde poldermodel z’n intrede doet in de VS,, wat ook in de rest van de wereld tot veranderingen kan leiden. Kijk maar eens naar Rusland: de nieuwe Russische president Medvedev mag dan spierballentaal bezigen, hij is duidelijk niet zo’n hardliner als Poetin. De tijd zal het leren. Ik heb nooit zo geloofd in een Utopia, een wereld van al- leen maar harmonie en zonder oorlog en geweld. We leven in de wereld van dualiteit: donker en licht, vreugde en verdriet, van geboorte en dood. Het was de wijze prediker die al schreef: “Voor alles wat gebeurt, is er een uur, een tijd voor alles wat er is onder de hemel.” Wel geloof ik dat een wereld- wijd transformatie- en veranderingsproces tot de mogelijkhe- den behoort, zoals ook Baily dat al zag: “...het is een feit dat ondanks oorlog en afscheiding, ondanks wreedheid (Congo LdK), ongebreidelde hartstochten en zelfzucht er niettemin op dit ogenblik meer werkelijk begrip ontstaat, meer goede wil en meer gerichte liefde dan ooit in de geschiedenis.” Zij schreef dit zo’n zestig jaar geleden, nadat de wereld- wijde waanzin was uitgeraasd wat ertoe heeft geleid dat er in dit werelddeel al die jaren geen oorlog gewoed heeft. Nee, voorlopig nog geen Utopia, maar het zou best kunnen dat we nu aan het begin staan van zo’n periode van spirituele ople- ving. Wat de wereld aan afgrijselijk geweld en lijden heeft ge- zien en meegemaakt, heeft een snellere evolutie veroorzaakt dan alle voorgaande eeuwen het geval was. Dit zag ook de mysticus en ziener Sri Aurobindo die de mens zag als over- gangswezen dat de mogelijkheid heeft om, voorbij het menta- le, een supramentaal bewustzijn te bereiken en zo het leven op aarde te transformeren. “Mij gaat het om de aarde, niet om an- dere werelden als zodanig, ik zoek een aardse realisatie en geen vlucht naar verre toppen.” Hij wees erop dat de evolutie van de mens niet ophoudt bij wat wij nu zijn. Yoga versnelt volgens hem het proces van de evolutie. Wij zijn bezig een bovenmenselijk stadium te berei- ken. Zoals de chimpansee tot mens evolueerde, zo evolueert de mens naar het bovenmenselijke. Daartoe voert hij het begrip supramentaal in. Elke overgang is een crisis. Daar is eerst de geboorte van het psychische (Atman) in het hart van de gewo- ne mens. De ziel zo gezegd. Maar later wordt in de geest de goddelijke geest geboren (Purusha) die vervolgens de geest vergoddelijkt. Nog weer later vindt er een derde transformatie plaats: de supramentale. De gehele mens wordt vergoddelijkt. Ik heb, vooral de laatste tijd, het gevoel gehad dat er iets op til is. Dat er grote veranderingen gaande zijn. Ik voelde dit, met vele anderen, toen de voor de mensheid zo heilzame kre- dietcrisis uitbrak, waarmee een periode van het ‘grote graaien’ tot het verleden lijkt te behoren en er ook achter het dogma van het marktdenken de nodige vraagtekens worden gezet. De crisis kan een verdere omslag tot gevolg hebben, zo die al niet is ingezet en uitgerekend in deze fase treedt een man als Oba- ma naar voren en zien we ook een tot voor kort wat bleke Wouter Bos uitgroeien tot een staatsman van formaat, naar wie ook in Washington geluister wordt. Het is niet denkbeeldig dat Bos dit land ooit ontstijgt en internationaal een belangrijke rol zal gaan spelen. Ik zei het al dat politiek in Reflectie niet of nauwelijks ter sprake komt, maar ik kom daar met het oog op wat er nu wereldwijd en in ons land gaande is, op terug De wereldwijde politieke ontwikkelingen hebben alles te maken met de transformatie van het bewustzijn, zoals dat ook blijkt uit het pas verschenen boek Welkom in 2012 . Hype? Welke hype? , waaraan ook ik een bijdrage leverde en waaraan Frank den Outer in het volgende nummer aandacht zal schenk- en. (zie ook de boekenrubriek) Er zullen nog veel publicaties en boeken over dit thema verschijnen. Een thema dat je ziet bij visionaire auteurs zoals o.a. Sri Aurobindo veel is ‘evolutie’. Zo is ook het hele oeuvre van Teilhard de Chardin geïnspireerd door dit evolutiedenken. Maar dit is bijvoorbeeld ook het sleutelwoord in het boek Het Wereldbrein van Peter Russell, waarin deze een aantal beslis- sende sprongen signaleert die zich in het evolutieproces op aarde hebben voorgedaan. Volgens hem is het tempo van de evolutie duidelijk aan het toenemen: “Als de voor de huidige tijd zo kenmerkende grote versnelling ons naar een evolutio- naire sprong voert, wat staat ons dan te wachten? Zouden we op de drempel kunnen staan van een sprong die net zo veelbe- tekenend is als de evolutie van leven uit levenloze materie?” En op een andere plaats schrijft hij: “De reeks wereldomvat- tende problemen waar de mensheid nu tegenover staat zou weleens van even groot belang kunnen zijn voor onze verdere evolutie als destijds de zuurstofcrisis was. Nooit eerder in de geschiedenis van het menselijk ras zijn de gevaren zo extreem groot geweest; toch zijn ze in hun rol van evolutionaire kataly- satoren misschien net wat we nodig hebben om ons naar een hoger niveau te stuwen”. (4) Veel auteurs spreken van een mondiaal transformatieproces, maar nuchter bezien zou je kunnen vaststellen dat visionaire figuren in vervlogen tijden ook vaak dat gevoel hadden. Toch lijkt het erop dat er meer dan ooit sprake is van revolutionaire