Reflectie 5(4) winter 08.vp

gebeurtenissen en veranderingen, zoals dat ook blijkt uit de komst van Obama in het Witte huis. Wat er in Amerika gebeurt, zijn tekenen van hoop in een wanhopige en wanhopende wereld. Het geeft velen een impuls die zijn weerga niet kent. Obama is geen heilige en zal niet al- les kunnen veranderen. Zijn verkiezing is een opmaat tot een anders denken, tot een anders met elkaar omgaan. De geschie- denis heeft aangetoond dat afgezien van manipulaties achter de schermen, dramatische en ingrijpende veranderingen van onderaf komen. Mensen hebben het gevoel dat ze een stem hebben gekregen, gehoord worden. Obama is een exponent van het mondiale transformatie en evolutieproces van deze aarde en hij kan een inspiratiebron zijn om deze processen in goede banen te leiden, hoezeer de tegenkrachten dit ook zullen dwarsbomen. Ik zei het al, ik geloof niet zo in een Utopia. Lijkt me trouwens erg saai, want in Utopia, lijkt mij, gebeurt er niet veel en zal het evolutieproces stagneren of stoppen. Sri Aurobindo wees er terecht op dat “wanneer de Vrede een feit is, deze hogere of Goddelijke Kracht van omhoog kan neerdalen en in ons werken." We zullen dan eerst aan de vrede moeten werken, vooral aan innerlijke vrede. Eerst vrede sluiten in en met onszelf. Hoe kunnen de goddelijke krachten ons bereiken als we zelf niet in harmonie zijn. Leven in een wereld van dualiteit, maar wel le- vend vanuit een eenheidsbewustzijn. Ik geloof daarom stellig dat het nu anders kan en anders in de wereld zal gaan dan toe nu toe het geval was. Yes, we can!