Reflectie 5(4) winter 08.vp

maal mogelijkheden die in het universum zijn opgenomen. In het ene leven onderzoek je dit, in het andere leven onderzoek je dat. In het ene leven is de ander je vriend en diezelfde ander is in het volgende leven je vijand. Zo bezien is het is dus onmogelijk om iemand te veroorde- len en tot je vijand te maken. Iedereen is onze medemens, me- despeler in het spel van het universum. Dankzij onvoorwaar- delijke Liefde kunnen we dit spel spelen zonder verloren te ra- ken, zonder verbannen te worden, hoe bont we het ook maken. Liefde accepteert, laat vrij en omarmt onvoorwaardelijk, wat wij ook doen. Dankzij ons individuele bewustzijn kunnen we de directe relatie met Liefde kwijtraken en helemaal vervuld raken van onze individuele gedachten, gevoelens en handelingen. Je zou het individuele dat los is van Liefde het ego kunnen noemen. Het ego waarmee we overleven zonder Liefde en altijd op onszelf gericht zijn. De gevolgen van leven vanuit het ego zien en ervaren we dagelijks. Hoe diep we ook zinken in het overleven zonder Liefde, er is altijd een weg terug naar Liefde. In ons individuele bewust- zijn hebben we de mogelijkheid om wakker te worden uit de illusie van los van Liefde zijn. We kunnen opnieuw kiezen om de relatie met Liefde weer bewust te ervaren en te leren uit- drukken. We gaan dan als het ware weer de weg terug naar onvoorwaardelijke Liefde. Omdat we deze weg bewúst kiezen als individú en vorm geven als individu, ontwikkelen we grote kwaliteiten zoals moed, vertrouwen, overgave, wijsheid, hu- mor, etc. Alle kwaliteiten die Liefde in zich draagt, gaan we bewust gebruiken en ontwikkelen. Zo destructief als we zijn los van de Liefde, zo opbouwend zijn we vanuit Liefde. Terwijl wij als individuen Liefde kwijtraken in ons bewust- zijn en weer bewust kiezen om vanuit Liefde te leven, dragen we bij aan de groei van Liefde! Liefde leert zichzelf kennen, omdat wij ook niet-Liefde uitdrukken. Maar vooral: Liefde groeit, omdat wij bewust kiezen voor (leren) leven vanuit Lief- de. Hierin zit de bedoeling van het spel in ons universum. Liefde groeit door ons! Liefde en wij zijn zo verbonden, dat we in een onlosmakelijke relatie bestaan, groeien en een-zijn. Dit besef werkelijk binnen laten in mijn hart is zo ontroe- rend en ervaar ik als zo waar. Hierin vind ik de zin van het lijden, de schoonheid van het leven op Aarde en de compassie met al het lijden en kwetsing- en die we onszelf en elkaar aandoen. Hierin vind ik de verge- ving naar mezelf en anderen. Het geeft me de kracht om vanuit onvoorwaardelijke acceptatie en omarming, alles actief lief te (leren) hebben. In het vertrouwen dat het liefhebben van me- zelf, anderen en de ‘vijand’, de weg is. Wat is uw weg? * * *