Reflectie 6(1) voorjaar 09.vp

In deze nieuwe rubriek vertellen onder andere auteurs en musici, via korte interviews over hun boek, muziek en andere in het oog springende activiteiten die voor de lezers van Reflectie interessant kunnen zijn. Lambèrt de Kwant Songs for life and death Countertenor Sytse Buwalda: Tijdens concerten gaat er een golf van energie en trillingen van mij uit One charming night gives more delight Than a hundred lucky days. Night and I improve the tast, Make the pleaser longer last, A thousand several ways H. Purcell. “Leven en Dood. Op 8 september 1978 komen zij voor het eerst bewust in mijn leven. Ik hoor vader, staand in de deur van de opkamer, nog zeggen: “Oma is overleden.” Die ene zin verandert mijn leven. Een deur, waar met grote letters ‘intens verdriet’ op staat, wordt geopend en maakt me onbewust een completer mens. Nú is er een Sytse van uitersten; van Sound the trumpet tot In darkness let me dwell. In de muziek is het juist dat laatste dat het meest fascineert.” Woorden van de countertenor Sytse Buwalda, zoals die te vinden zijn in het cd-boekje bij de ontroerende cd Songs of Life and Death. Sytse Buwalda begon zijn zangstudie op vijf- tienjarige leeftijd. Hij studeerde bij Paul Hameleers en aan het Sweelinck conservatorium te Amsterdam bij Cora Canne- Meyer. Hij volgde Meester-cursussen bij Paul Esswood, Max van Egmond en John Shirley Quirck. Momenteel wordt hij ge- coached door Paula de Wit. Sytse Buwaldais is al op vele cd’s te horen, zoals onder andere op de door Kruidvat uitgebrachte Bach-cantates in de Bach editie. Met zijn uitzonderlijke hoge stem is Buwalda net als Vaughan Schlepp een begrip in de wereld van de historische uitvoeringspraktijk. Je kunt horen dat vooral dit type stem, de ‘altus’, gebruikelijker was in mu- ziek van vóór 1800, zoals van Dowland en Caccini. Maar juist ook in nieuwer repertoire geeft Buwalda op dit concert een ongekende glans aan werken van Gershwin en Poulenc. Melancholie Reden om in Reflectie aandacht aan deze cd te schenken is zijn cd Songs for life and death . De cd is zijn ode aan het leven en de dood zoals beleefd door enkele van Engelands beroemdste 17-eeuwse componis- ten en waarin melancholie een grote rol speelt. Melancholie waarvan Plato vond dat je daarmee een hoger staat van inspi- ratie kon bereiken om dit vervolgens via artistieke wegen te uiten. In de Middeleeuwen werd melancholie als een (dui- velse) ziekte gezien, maar in het Tudor Engeland werd het als een cultstatus gezien en beschouwde men het als een essen- tieel deel van het leven. Iemand als John Downland was een meester in dit genre. Na gepassioneerde uitbarstingen word je weer op jezelf en de stilte teruggeworpen om je over te geven aan de onvermijdelijke duisternis. Zijn onmiskenbare talent voor het uitdrukken van pijnlijke emoties in muziek, zonder ooit clichématig of gemanierd te werken, heeft vele componis- ten van na zijn tijd geïnspireerd. Ze zijn in deze hectische tijd een ware verademing , een her-ademing om naar te luisteren. Vooral door de indringende en aangrijpende manier waarop Sytse Buwalda de liederen vertolkt. Eerder verscheen op zijn eigen label de cd Sacred Aria’s . Doodsangst Nog ziet hij zichzelf huilend staan op die trap van de opkamer. Hij is dan 5 jaar, uit de speakers klinkt keer op keer de hart- verscheurende stem van Bor de Wolf: “Dag lieve omgewaaide eik”. (Hij heeft de plaat nog.) Het is zijn eerste herinnering aan een lied dat hem tot in zijn ziel weet te raken. En vanaf zijn twaalfde begint dan, wat hij noemt de emotionele achtbaan of- wel pubertijd. Onder andere Mon Dieu van Edith Piaf en Ach Herr, lass dein lieb Engelein uit Bachs Johannes Passion heb- ben hem sinds zijn vijfde diep geraakt en allemaal gaan ze over leven en dood. Binnenkort wordt een interview van mij met hem uitgezon- den . Hij spreekt hierin over zijn treffende cd. Voor Reflectie had ik vast een kort gesprek met hem over zijn drijfveer om een dergelijke cd op te nemen.”Het is inderdaad een ode aan het leven en een ode aan de dood”, zegt hij. “In deze tijd P R O F I E L