Reflectie 6(2).vp

onszelf. Als ik mijn eigen gevoeligheid niet accepteer, zal ik die ook in een ander afwijzen. Als ik niet hou van mijn eigen schaduwkanten, dan heb ik die liefde ook niet voor de scha- duwkanten van een ander. We zijn dus onze eigen grootste uitdaging om te leren on- voorwaardelijk lief te hebben. Het leren hiervan begint altijd híer en nú. We hoeven niet eerst ons karakter bij te schaven, succes te hebben, mooier of rijker te zijn, meer te weten. Nee, dat hoort allemaal bij de voorwaardelijke liefde die je verdient als je aan de voorwaarde voldoet die we onszelf opleggen. Dit is de grote les die we te leren hebben: hou van jezelf híer en nú! Inclusief onze zwakke kanten, irritante eigenschappen, on- volmaaktheden in ons gedrag, imperfectie van ons lichaam en noem maar op. Wie we ook zijn, wat we ook doen: onvoor- waardelijke liefde heeft lief. De snelste manier om deze liefde in ons leven te brengen is om haar in praktijk te brengen naar onszélf. Van daaruit gaan we haar automatisch in praktijk brengen naar anderen. Houden van jezelf Op houden van jezelf ligt een soort taboe. Christelijke mensen zijn opgegroeid met een heel negatief beeld over zichzelf. Ik weet nog dat ik in de kerk moest zeggen: “mijn schuld, mijn schuld, mijn grote schuld”, en: “Heer ik ben niet waardig dat Gij tot mij komt”. Omdat dit vele eeuwen door mensen herhaalt is, zit deze boodschap heel diep in ons. Zo ook het idee dat de ander belangrijker is dan jijzelf. De boodschap van Jezus was: “heb de ander lief als jezelf”. In mijn jeugd was er van ‘...als je- zelf”, geen sprake. Jezelf liefhebben werd en wordt nog steeds, geassocieerd met egoVsme. In mijn leven ervaar ik iedere keer weer dat we juist zachtaardiger, begripvoller en socialer wor- den, naarmate we meer van onszelf houden. Leven zonder liefde is óverleven. Het is goed om dat te kunnen natuurlijk. In het overleven ontwikkelen we kracht, moed, doorzettingsvermogen, ondernemingszin en tal van kwaliteiten die belangrijk zijn. Wanneer we deze kwaliteiten ons eigen gemaakt hebben, kunnen we de volgende fase van onze groei ingaan: leren léven ipv. overleven. Léven speelt zich af in harmonie, verbondenheid, gedien- stigheid, creativiteit, vrijheid, etc. We hoeven niet te strijden, zijn niet depressief en leven gelijkwaardig naast elkaar. Houden van onszelf is een belangrijke en onmisbare sleutel om te leven in harmonie en gelijkwaardigheid . Kind in onszelf Om het houden van onszelf beter te begrijpen en leren toepas- sen, is het behulpzaam om te zien dat we een behoeftig kind in onszelf hebben. Hoe oud we ook zijn, een deel van ons is nog een behoeftig kind. Verlangend naar liefde en geborgenheid. We kennen niet de ervaring van vollédig geliefd zijn, sim- pelweg omdat wij mensen nog niet leven in onvoorwaardelij- ke liefde. Die kunnen we dus ook niet geven. Ook onze ouders konden die niet geven, al hielden ze nog zoveel van ons. Het gevolg hiervan is dat we als kind (deels) gaan overleven. We passen ons aan, aan onze directe omgeving zodat we wel de waardering en steun krijgen die we zo nodig hebben. Tegelijk moeten we omgaan met de pijn van het niet gezien en ge- steund zijn. Met het niet geaccepteerd zijn, het onvermogen van onze ouders om in eenheid en liefde met ons te leven. Dit is zo zwaar voor een kind, dat de enige oplossing is dat we een deel van onszelf terugtrekken. Dit wordt ons onbewuste en er omheen vormt zich de schaduwkant in ons karakter. Een kant in ons karakter die minder aangenaam is omdat hij bedoeld is om te overleven met de pijn en de angst van het gemis aan liefdevolle verbondenheid. Dit is een psychologisch gegeven waar we allemaal mee te maken hebben. Soms is het lijden van kinderen heel zichtbaar omdat er verslaving, geweld, schei- ding, dood en andere heel duidelijke vormen van lijden zijn. Vaak is het veel subtieler. Onze ouders geven signalen waard- oor we voelen dat bepaald gedrag gewenst en andere gedrag ongewenst is. Natuurlijk is dit gewoon deel van de opvoeding. Tegelijk zit er een diepere boodschap in van wat wel en wat niet van ons gezien en gesteund wordt. Als onze ouders niet met gevoelens om kunnen gaan krijgen we de boodschap dat gevoelig zijn ongewenst is. Om toch te kunnen overleven met de pijn van deze boodschap, blokkeren we onze gevoeligheid en wordt deze onbewust. In ons gedrag passen we ons aan en zullen ons minder gevoelig gaan gedragen. We blokkeren dus ons authentieke zelf, wie we van nature zijn, en leven verder als een aangepast mens. Het is duidelijk dat dit grote gevolgen heeft voor ons verd- ere leven. We zien dit terug op wereldschaal in de oorlogen en onrechtvaardigheid. We zien het terug in ons eigen leven in de vorm van eenzaamheid, depressie, zinloos geweld, gevoelens van minderwaardigheid, egoïsme, etc. etc. Het kind in onszelf als weg naar God Wanneer we volwassen zijn, zijn we zelf verantwoordelijk voor ons leven. We maken onze eigen keuzes en stippelen zo ons levenspad uit. Met wie we omgaan, wat we doen en ook hoe we met onszélf omgaan. Een belangrijke keus hierin is dan of we aangepast blijven en ons authentieke zelf nooit leren kennen, of gaan we het pad van zelfkennis, bewustwording en heling om zo onze authenticiteit te bevrijden uit ons onbewus- te. Dit is het pad waarbij we (leren) van het kind in ons te hou- den, dat die liefde nog niet ervaren heeft. Kinderen hebben een speciale betekenis volgens Jezus. “Laat de kinderen tot mij komen”en “Wees als een kind en het koninkrijk Gods gaat voor u open”, zijn uitspraken van grote waarde. Blijkbaar is het kind de ingang naar God. Nu wij vol- wassen zijn geldt dat nog steeds natuurlijk! Een kind is van nature gewoon zichzelf in alle onschuld. Zonder bijbedoeling- en, zonder dubbele agenda zoals wij als volwassenen kunnen hebben. Ik denk dat Jezus bedoelt dat we onszelf terug breng- en naar deze oorspronkelijk onschuldige staat. Met dat ver- schil dat wij als volwassenen bewust zijn en een kind onbe- wust is. Hierin zit dan ook de groei van kind naar volwasse- nen. Het is gezien vanuit het oogpunt van groei van bewustzijn en liefde, nodig dat wij in onze jeugd een deel van onze oor- spronkelijkheid kwijtraken. Als volwassenen zijn we vrij om bewust onszelf te bevrijden en helen. De groei in bewustzijn en liefde die dit geeft is enorm. Het Goddelijke ís Bewustzijn en Liefde! Ons proces brengt ons dus dichter bij God. We le- ren het Goddelijke kennen en integreren in ons persoonlijke leven. God is niet meer iets dat buiten ons staat en los van ons is, nee, God zijn de kwaliteiten van bewustzijn en liefde die in ons aanwezig zijn. Het is aan ons of we ze gebruiken en ont- wikkelen. Bewustzijn gaat hier niet over het verstand. Bewust- zijn reikt veel verder. Het is een innerlijk weten dat het verstand te boven gaat. Dit weten zit in ons hart, vertaalt zich in intuïtieve inzichten, invallen en impulsen.