Reflectie 6(2).vp

Houden van het kind in onszelf We zijn zelf onze eigen weg naar God. Als we onze aanpassingen en het moeten voldoen aan verwachtingen en verplichtingen achter ons la- ten en ons bewust worden van wie we werkelijk zijn, opent de deur naar het Goddelijke verder en verder. Het belangrijkste dat we hiervoor hebben te doen is alsnog het kind in ons liefhebben. Zoals ik het neerschrijf klinkt het eenvoudig: natuurlijk houden we van het kind in ons. We weten en voelen dat het kind lief, onschuldig, open en blij is. Daar van houden is makkelijk, dat gaat vanzelf. De moeilijkheid zit hem ook niet in het authentieke kind in ons. De uitdaging zit in het houden van onszelf waar we verstrikt zijn in patro- nen, rollen, vormen van minder prettig gedrag en onaangename gevoe- lens en gedachten. De grote uitdaging is houden van onszelf waar we onszelf geen liefde waardig vinden, onszelf mislukt voelen e.d.. Dát is onze grote les in liefde. Wanneer we bereid zijn om te (leren) houden van onze schaduwkanten, dan opent er innerlijk iets waardoor het kind in ons zichzelf weer kan openen. Het kind is het cadeau dat als vanzelf op ons pad komt. Zoals al het mooie, fijne, bijzondere, vanzelf op ons pad komt als we onszelf leren lief hebben. We gaan namelijk steeds meer in harmonie leven met de diepere werkelijkheid van het leven. De diepere waarheid dat alles in Goddelijke Liefde gedragen is, hiermee doorstraalt is en dat Liefde altijd aanwezig is. De modder en de parel We kunnen het ook zo zien dat alle negatieve gevoelens en gedachten is ons, al het ongewenste gedrag van ons, onze schaduwkant, de mod- der in ons is. Die modder is ontstaan vanuit de noodzaak om te overle- ven zonder liefde en verbondenheid. Zo gezien kunnen we compassie opbrengen voor onszelf. Compassie is een kwaliteit van liefde die we ook naar onszelf kunnen gebruiken. Als we begrip hebben voor de oorzaak van onze schaduwkant, als we begrijpen waar deze modder vandaan komt, dan gebruiken we een groter deel van ons bewustzijn en kan ook ons hart zich verder openen. Wat we begrijpen, kunnen we accepteren en omarmen. Met dit gebaar geven we het de liefdevolle verbondenheid die we nodig hebben. De parel die in de modder verborgen zit is het authentieke kind in ons. Dat deel in ons dat het dichtste bij God staat. Dat zelfs eenheid met God ervaart. In het wonder van de geboorte van een kind ervaren we iets dieps religieus’, spiritueels, mystieks of hoe we het ook noe- men. We ervaren dan iets van het Goddelijke. De volmaaktheid, over- gave en onschuld van de pasgeboren baby maakt ons zacht en het is alsof we een glimp opvangen van pure Goddelijkheid. Deze parel zit in onze modder verborgen. Willen we de parel weer bewust ervaren en integreren in onszelf, dan kunnen we niet om de modder heen. Als we de modder afwijzen zullen we de parel erin nooit vinden. Dat is het belang van accepteren dat we als mens die modder, die schaduwkant, in ons hebben. De modder kan alleen oplossen vanuit onze omarming, onze liefdevolle aandacht,. Het is in deze omarming dat we onszelf bewust kunnen worden van het waarom van de modder. Waarom doen we zoals we doen, voelen we ons zoals we ons voelen? Hoe meer we ons hiervan bewust zijn, hoe beter we nieuwe keuzes kunnen maken. We hoeven niet eeuwig de patronen die we aangeleerd hebben te herhalen. We zijn vrij om nieuw gedrag te kiezen dat beter bij ons past. Bewustzijn geeft ons de mogelijkheid om opnieuw te kiezen. Om oud gedrag dat ons belemmert los te laten en iets nieuws te laten ontstaan. Hoe groter ons bewustzijn, onze liefde en onze bereidheid om oud gedrag los te laten: hoe meer de parel in ons zich kan tonen. We ontdekken niet alleen ons authentieke zelf maar vinden we tevens de liefde die we altijd gemist hebben. De weg gaat over onvoorwaardelijk houden van ons- zelf en dit is direct verbonden met onvoorwaardelijk houden van anderen. Onszelf helen en bevrijden is een individueel pad. Niemand kan het voor je doen. Tege- lijk hebben we elkaar nodig op dit pad. We kunnen niet zonder elkaar als het gaat om overleven. We kun- nen ook niet zonder elkaar als het gaat over groeien in bewustzijn en liefde. Als we de parel in onszelf willen bevrijden dan hebben we elkaar nodig. Dit is een ge- zonde afhankelijkheid die voortkomt uit het feit dat we allemaal met elkaar verbonden zijn. Niemand leeft op een eiland, al kan het wel zo voelen. Accepteer jezelf, accepteer de ander Omarm jezelf, omarm de ander Leer jezelf kennen, leer de ander kennen Vanuit oprechte betrokkenheid en compassie Met de moed om dichtbij te blijven, ook als het donker is Licht zal in ons ontwaken. **** Hiermee sluit ik deze serie artikelen af. Bedankt voor uw belangstelling en ik hoop dat het u geïnspireerd heeft, in welke vorm dan ook. Als u wilt reageren dan kan dat op e-mail: info@bewustinrelatie.nl . * * * * Aarden Pot Straks, na mijn verplichte sterven vindt Gij overal de scherven der aarden pot die ik ben. Wilt Gij die stukken rapen? Daar een nieuwe vaas van maken vol bloemen? Als ik bij u ben? © Theo van Reen