Reflectie 6(2).vp

dioloog,die Pim van Lommel. Doodziek wordt van hij van die in zijn ogen arrogante kwast met die belachelijke ideeën. Waarom in vredesnaam werden van diens boek “Eindeloos bewustzijn” maar liefst meer dan 110.000 verkocht en staan er vele vertalingen ervan op stapel, terwijl er van zijn eigen boek slechts twee drukken verkocht zijn, dwz circa 2200 exempla- ren? Negen weken na de verschijning waren er van Van Lom- mels boek nota bene al 50.000 exemplaren over de toonbank gegaan, terwijl de kerk in Velp waar het boek ten doop werd gehouden te klein was om alle belangstellenden te herbergen. Die Van Lommel is inmiddels een veelgevraagd man in het le- zingencircuit en lieveling van dominees, priesters, ietsisten en andere zweverige idioten, terwijl hij, Cees Renckens, de on- vermoeibare strijder tegen kwakkers met hun zalvende stem- men, het met kleine zaaltjes en kleine oplagen moet doen. Cees Renckens wordt steeds kwaaier en schenkt maar weer een borrel in. Het helpt in ieder geval even maar als arts weet hij dat z’n maagzuur dan ook weer gaat opspelen.Tja, hij heeft nou eenmaal een vrij grote zuurgraad. Vonden ze in z’n stu- dietijd ook al: Cees, heb je weer eens zure pruimen gegeten? Die van Lommel moét verd… de mond worden gesnoerd en eigenlijk zouden zijn boek en al die andere kletsboeken over die zogenaamde bijna-doodervaringen (hersenspinsels zijn een beter woord...) gewoon verboden moeten worden, zei hij tegen een collega. “Maar… uh… collega”, zei die, “dat kan niet in een democratie!” Dat was staan op Cees’ zijn zere te- nen. “Wèl als het om de volksgezondheid gaat,” had hij ge- snauwd. “Ja maar”, had de collega gezegd, “als mensen daar nou troost in vinden..” “Kletskoek!” had Renckens gedacht, “wat een dom gedoe. Dood is dood en dat is dat. Die moet je gewoon aanvaarden – zo zit het leven nu eenmaal in elkaar. Je moet juist blij zijn dat je dood mag gaan. Het boek is dan uit. Zo maak je ruimte voor de nieuwe generatie. Als je dat niet aanvaarden wilt, ben je niet volwassen...” Ja, hàrd moet je zijn, bikkelhard, net zoals tegen die tover- kol Jomanda. Die wordt nu toch maar mooi aangepakt en daar hadden ze het glas op geheven, zelfs op de TV door zijn vriendje Jan Willem Nienhuys van Skepsis. Weliswaar was de familie van Sylvia Millecam het helemaal niet eens met deze actie, maar ja, het algemeen belang gaat voor, toch? En mis- schien, mijmerde de voorzitter, komt er ook nog eens een mo- ment dat we kunnen drinken als we Van Lommel betrappen op nog grovere fouten dan hij al begaan heeft. Die leutert immers de grootste kul bij elkaar over “bewustzijn los van de herse- nen”, over de kwantummechanica, over orgaantransplantatie (waarvan hij dan wel zegt geen tegenstander van te zijn maar toch zijn bedenkingen heeft – geklets natuurlijk) en hij be- weert ook nog eens dat de eigenlijke dood pas drie dagen na de hersendood intreedt. Gewone, normale dokters, die zoals het hoort rustig en buiten de publiciteit op reguliere wijze hun vak beoefenen, neen, die halen de krant niet of komen niet op de buis, maar die Van Lommel is er niet van weg te slaan. Iedere keer die kop van die man op tv… je dag is meteen verpest, bah... En ongelooflijk toch, het blad Medisch Contact interviewde Van Lommel in het Kerstnummer 2008 over diens verwerpelij- ke opvattingen. Die man is gewoon een gevaar voor de volksge- zondheid en is minstens even erg als dat mens Jomanda. Cees Renckens stapt zuchtend weer in bed, maar weet dat hij toch niet slapen kan. Hij had Van Lommel in het toenmali- ge Actieblad tegen de Kwakzalverij er al eens van beticht een ‘premorbide kwakzalverspersoonlijkheid’ te bezitten. Kijk maar naar die wartaal, die de man destijds in The Lancet publi- ceerde. Het liet hem geen andere mogelijkheid dan die Van Lommel als wegbereider van veel paranormaal bijgeloof aan de kaak te stellen. Moet je je voorstellen wat die malloot be- weert:onze hersenen zouden functioneren als een soort radio die een deel van het non-lokale bewustzijn opvangt. Dat pro- ces begint op het moment van de conceptie, waaruit je dus kunt opmaken dat-ie ook tegen abortus is. Maar wat je ook doet, hoe grof je hem ook bejegent, zijn succes lijkt alleen maar groter te worden. Om nachtmerries van te krijgen... Maar, Renckens’ vereniging tegen de kwakzalverij gaat door met de strijd! Zij heeft zich gericht tot de Nederlandse Ve- reniging voor Cardiologie met het verzoek zich publiekelijk te distantiëren van de ‘wetenschappelijke visie’ van hun (rustend) lid. Dat zou een mooie afgang zijn. Kunnen we weer het glas heffen. Maar hij besefte dat zoiets wel minder makkelijk zou gaan dan met die andere kwakzalvers… “Van die man krijg ik ook nog eens een delirium,” dacht Cees somber en schonk nog eens in. Het afschuwelijke New Age-kwakzalversblad Ode (moest eigenlijk ook verboden worden!) besteedde belachelijk veel aandacht aan Van Lommel en liet deze ook nog eens op een congres opdraven. Nu Cees Renckens hieraan dacht kreeg hij prompt weer last van maagzuur. Nee, het zat hem niet be- paald mee en hoewel die rechtszaak tegen kol Jomanda een suc- ces leek te worden, moest hij bitter vaststellen dat de kwakzal- vers en alternatieven steeds meer de overhand krijgen. Zijn ver- eniging zou hier in ieder geval krachtig tegen protesteren en zorgen dat er Kamervragen over werden gesteld. Wat die Van Lommel hier trouwens van denkt? Toch ’s nagaan. Cees dacht ook nog even aan een ander succesje. Hij had toch maar mooi Skepsisprominent Jan Willem Nienhuys bin- nen weten te halen en aangesteld als hoofdredacteur van de website van zijn vereniging, en die had toen prompt Renckens’ schimp-artikel tegen Van Lommel van maart 2008 opnieuw op het internet geplaatst. Zie: http://www.kwakzalverij.nl/1052/Nogmaals_Van_Lommel Ja, die Nienhuys is een man naar zijn hart. Die had destijds ook Ilja Maso, Hoogleraar Wetenschapstheorie aan de Univer- siteit voor Humanistiek, onder uit de zak gegeven. Maso had het boek “Onsterfelijkheid: van twijfel naar zekerheid” gepu- bliceerd en dat kun je als humanist natuurlijk niet maken, want voor elke rechtgeaarde humanist is onsterfelijkheid een super- belachelijk idee! Nienhuys schreef toen op een weblog van Skepsis: “De Universiteit voor Humanistiek gun ik natuurlijk wel een professor in de zweefkunde, maar het is me een raad- sel dat diens leeropdracht ‘wetenschapstheorie’ heet. Daar- mee maakt de UvH zich onsterfelijk belachelijk..” Zijn conclu- sie was: “Na de eerste pagina van dit boek blijkt al dat verder lezen overbodig is.” Prima kerel dus, die Nienhuys. Hoe botter in zijn schrijfsels over anderen, hoe beter! Het is tenslotte oor- log en als inquisiteur moet je wel bikkelhard zijn. Het doelt heiligt de middelen, nietwaar? Na deze bevredigende conclusie viel Cees Renckens einde- lijk in slaap maar... werd korte tijd later badend in zijn zweet wakker. Een nachtmerrie... Pim van Lommel was minister van Volksgezondheid geworden in het nieuwe kabinet Maso... En ze hadden hem, Renckens, gevraagd hoogleraar in de Don- quichotterie te worden...||