Reflectie 6(2).vp

Het is een geloofsstroom die ik in mijn studietijd niet heb le- ren kennen. Ik heb ook nooit geweten, dat deze stroom de eeu- wen door zo sterk is gebleven. Ik heb nooit geleerd dat haar geloofsmanier werkelijk bevrijding biedt. Ik heb het wel ont- dekt. En ik heb het vooral ontdekt door mezelf te leren kennen en op mijn eigen innerlijk weten te blijven vertrouwen. Ik ont- dek het dagelijks door de Bijbel te blijven lezen. Maar ik ont- dek het ook in al die mooie verhalen uit Nag Hammadi. Ik herken het in verhalen als die van Theresa van Avila, Meister Eckhart, Paulo Coelho, Bram Moerland, of gewone romans van een Marianne Frederikson. Verhalen die mij hebben doen inzien, dat er een manier van geloven bestaat, die je als mens vrij kan maken en doen inzien dat die vrijheid de basis vormt voor de vrijheid van alle mensen. Goddelijke vrijheid Het zijn verhalen, die maar één oplossing laten zien. Dat is el- kaar vrij laten. Je eigen geloof er laten zijn, zoals het groeit in jezelf. Niet bang zijn, wanneer een ander anders is. En waar je geloof inhoud geeft, ontdek je dat het verhaal van de Bijbel, het verhaal van Jezus, wereldwijd leeft in al die oude wijshe- den, in andere geloven, in natuurgodsdiensten, in mensen. De vrede in de wereld wordt niet bereikt door iedereen tot één waarheid te bekeren. Dat houdt alleen maar hiërarchie, macht en machteloosheid in stand. De vrede in de wereld wordt bereikt door ieder mens de eigen vrijheid en ook de ei- gen geloofsvrijheid te gunnen en te geven. Ik ervaar dit weten als een goddelijke vrijheid. Als ik me al iets kan voorstellen bij wat God zou kunnen zijn, dat is het deze manier van leven. Ik heb mijn boek geschreven in de hoop dat het een ervaring zal worden van velen. Het eeuwen- lange effect van het vasthouden aan vaste waarheden is ang- staanjagend. Het heeft veel mensen onrecht aangedaan. Het eeuwenoude effect van het recht op een individuele geloofsbe- leving betekent werkelijke vrijheid. Een vrijheid die mensen in vrede doet samen leven. * * * Het nu Ieder ogenblik ben ik oorsprong en valt worden buiten mij. Ieder ogenblik ben ik het al zonder ruimte zonder tijd. Al wat gebeurt transparant gebeurt in mij. In de korrel zit de wereld haar wezen is terugkeer tot de korrel. Dit is het nu buiten het nu is iets plots en volkomen naamloos en één. Erik van Ruysbeek, dichter, mysticus (1915, Brussel)