Reflectie 6(4) winter 2009.vp

nog steeds van wetenschap en techniek de redding verwach- ten. De ‘transhumanisten’ nemen hierin het voortouw. Zij stel- len dat we in deze crisis met veel creativiteit ook puur techni- sche oplossingen zullen vinden om een catastrofe te voorko- men. We kunnen, zo zeggen zij in een roes van optimisme, toch altijd nog proberen ons van onze biologische ketenen te bevrijden en onze evolutie zelf in handen te nemen. De gen- technologie, het stamcelonderzoek, klonen, bio-engineering, astro-reizen en alle mogelijk nieuwe technische snufjes kun- nen ons misschien over de fysieke beperkingen van het mens- zijn heen helpen, zodat we in een totaal door onszelf gecre- ëerde wereld kunnen overleven. Desnoods in een virtuele we- reld van nullen en enen, van waaruit we af en toe weer vlees en bloed kunnen worden? Dit laatste zou je de grote uitdaging van het utopische, materialistische denken van dit moment kunnen noemen. Maar redden we het hiermee? Is dit niet opnieuw gewoon meer van hetzelfde? Is dit radicaal genoeg? Eckhart Tolle, een spirituele leraar die onlangs de wereldbestseller ‘Een nieuwe Aarde’ schreef , vat de situatie als volgt samen: ‘De wereld is op een belangrijk kruispunt aangekomen. Het ego-gerichte be- wustzijn heeft de aarde en de mensheid aan de rand van een totale catastrofe gebracht. Het is dan ook hoog tijd voor een collectieve bewustzijnstransformatie. Einde of begin? Er is een volkswijsheid die zegt: ‘Als de nood het hoogst is, is Gods hulp nabij.’ We kunnen ons afvragen of hiervoor op dit moment aanwijzingen zijn. Want dat de nood op onze aardbol groot is, is duidelijk. Is nu ook Gods hulp nabij? H.P. Blavatsky schreef hierover in “De Geheime Leer” . In de zeven stanza’s van Dzyan geeft ze aan hoe God de mens heeft geschapen om hem uiteindelijk naar Hem terug te voe- ren. Is deze tijd nu aangebroken? Het is duidelijk een tijd vol verwarring en mogelijkheden van onverwachte wendingen, van crisis en hoop op een nieuw begin, van een strijd tussen de creatieve en destructieve krach- ten. We herinneren ons weer de Grote Verhalen uit de oudheid die betekenis kunnen geven aan de crisis waarin wij ons be- vinden. Er komen herinneringen boven aan Atlantis en andere verloren beschavingen, die ondergingen en waarvan de bewo- ners in onze tijd weer mogelijk zijn teruggekeerd. Er wordt verteld van de Maya’s, die ten onder gingen, maar een kostba- re erfenis van astrologische berekeningen nalieten, waaruit blijkt dat binnenkort – op 21 december 2012 – de geschiedenis van de mensheid zou kunnen ophouden . Is er redding van buitenaf mogelijk? Voor mensen met een messiaanse hoop, die een oplossing van buitenaf verwachten, komt in deze extreme omstandigheden het idee naar een moge- lijke tussenkomst van buitenaardse beschavingen. Wonderlijk genoeg sluit hierbij ook de altijd zo conservatieve Rooms- Kat- holieke Kerk aan. De spreekbuis van het Vaticaan, L’Osser- vatore Romano , liet onlangs een persbericht uitgaan, waarin zij stelt dat zij aanwijzingen heeft dat aliens bestaan en dat zij mo- gelijk binnenkort op aarde willen interveniëren. Interessant is, dat in reactie hierop Joodse en Islamitische leiders onmiddellijk aangaven dat er ook in hun religies hiervoor ruimte bestaat . Waterman. Wat is er momenteel aan de hand? In wat voor tijd leven we? Is er bijzondere hulp nabij? Zo ja, welke? Een aantal van deze vra- gen wordt beantwoord in het Grote Verhaal van het Einde van het Vissentijdperk en het Begin van het Watermantijdperk. In dit Verhaal, dat astrologisch onderbouwd is, wordt ver- teld hoe in het Vissentijdperk (nu 2000 jaar geleden begon- nen) de mens groeide in bewustzijn door middel van lijden. Het was de tijd van oorzaak en gevolg, waarin de mens via zijn karma steeds maar weer lijden op zich moest nemen en uitboeten om zo tot bewustzijn te komen. Maar dat tijdvak is nu geëindigd. Sinds een aantal jaren is er een nieuw tijdperk van ca 2000 jaar begonnen waarin het Lentepunt niet meer staat in het sterrenbeeld Vissen, maar in dat van de Waterman. In deze tijd zal de mens een transforma- tie van bewustzijn ondergaan. De mens zal nu de kans krijgen de wetten van oorzaak en gevolg te overschrijden en het con- tact met de Bron van Het Leven te hervinden, via een mystieke verbinding die hij aantreft in zijn hogere Zelf. Zo zal zijn be- perkte bewustzijn worden ontsloten en zal hij eindelijk de uni- versele wetten van Eenheid en Liefde ontdekken. En een periode ingaan van geluk, vrijheid, rust en vrede. Het moment waarop we nu leven, is het moment van over- gang naar dit nieuwe tijdperk. Deze overgang is uiterst moei- lijk en pijnlijk, omdat nu alle karma uit het verleden in alle he- vigheid gevoeld moet worden om bewust te kunnen worden losgelaten. Messiaans verlangen Krijgen we hierbij hulp van buitenaf ? Ook al leven we in een postchristelijke tijd, de oude beelden van een Messias die door God gezonden wordt om orde op zaken te stellen en van bui- tenaf onze wereld komt redden, zit nog steeds in onze genen. En het verlangen naar een dergelijk ingrijpen is nog steeds aanwezig en groeit met het chaotischer worden van de situatie. En dat is begrijpelijk. Als je helemaal geen uitweg meer weet, zul je je aan elke strohalm vasthouden die je kunt grijpen. Maar dat betekent niet dat er veel houvast voor een derge- lijke komst van de Messias in de Bijbel te vinden is. De argu- menten die conservatieve Joden en christenen hiervoor in de Bijbel menen te vinden, zijn bij nader onderzoek weinig steek- houdend. In het Oude Testament kun je hierover bijna hele- maal niets vinden. Alleen op het einde, bij de profeet Daniël, wordt hierover iets gezegd. Het is een tekst die is opgetekend in de tijd dat de Joden ver van hun land, ontheemd, zonder tempel, een uitzichtloos leven hadden in de Babylonische ge- vangenschap. Dan ontvangt Daniël een mythische boodschap over gruwelijke plagen die de onderdrukkers zullen teisteren en een redder die zal opkomen voor het Joodse volk. ‘In mijn nachtelijk visioen zag ik dat er met de wolken van de hemel iemand kwam die er uitzag als een mens. Hij naderde de oude wijze en werd voor hem geleid. Hem werden macht, eer en het koningschap verleend.’ (Daniël 7:14) In deze ‘mensenzoon’ vinden we alle kenmerken van het messiaanse verlangen. Hij zou een koning zijn, een gezalfde. Hij kon aanspraak maken op de term Messias, een woord dat in het hebreeuws ‘masjach’ is en dat letterlijk ‘gezalfde’ betekent, een titel bij uitstek van koning David. En zoals koning David vrede bracht, zo zou ook deze mens het koningschap voor de Joden herstellen en vrede,vrijheid en welvaart brengen. De Messias die niet kwam Verschillende malen in de geschiedenis zijn er onder de Joden mannen opgetreden die aanspraak maakten op de titel Messias.