Reflectie 6(4) winter 2009.vp

In deze rubriek vertellen mensen over hun eigen ervaringen. Religie en spiritualiteit zijn heel persoonlijk en beleeft ieder op de eigen manier. Het beschrijven daarvan kan anderen treffen en inspireren. Wij nodigen u uit om uw ervaring met de lezers van Reflectie te delen. Hier een nieuwe bijdrage Slang van Licht Lydia Schaap Het avondrood wordt weerkaatst door het zeewater. Het schil- dert roze, oranje en rode strepen op het parelmoerblauwe wa- ter. De muziek trilt door mijn cellen en het lichaam beweegt mee, in golven van vreugde voor Het Leven. “Schrijf jij voor Reflectie?”, vraag ik aan de man die vóór mij danst. “Inderdaad”, zegt hij verbaasd. Er ontstaat een ge- sprekje, zoveel als de muziek het toelaat. Hoe kort ook, het ge- sprek reikt diep in de waarheid, die van alle eeuwen is. In onze ogen herkennen wij die waarheid, hetzelfde Licht. We lachen. Woordeloos maakt de man een gebaar naar de zee, waarin de Zon al bijna is verdwenen. Nog nagloeiend van de hele dag dat Zij Moeder Aarde bescheen, Haar verwarmde en tot Haar doordrong. “Daar gaat het om, hé? “, zeg ik tegen de man, ook wij- zend naar de kleurige horizon, “Dat is de Kerk van De Moe- der”. “Schrijf jij dan eens een artikel”, zegt hij. “Het wordt tijd dat de vrouw spreekt. De Kerk is het vrouwelijke, de Moeder- godin, de Slang van Licht vergeten.” Hij lacht en verdwijnt in de dansende menigte. Ik zit nu, de volgende dag, te schrijven, terwijl op de ach- tergrond klokken van een kerk, geheel onverwacht op maan- dagmiddag, beginnen te luiden. Ik herinner me de kerk waar ik vaak kom. De Kerk — Ik zit op de houten bank. De ruimte is vol schoonheid, omhult mij. Hout geworden tempel. De Stilte — Zij is voelbaar in mij en de ruimte om mij heen. Zij versmelten tot één. Vol verwondering neem ik in deze Stilte een geluid waar. Een geluidloos geluid. In mijn lichaam is Zij voelbaar, als een steeds sterker wordende, zoemende vibratie. Net of een Slang van Licht, langzaam door mijn cellen kronkelt. Het zacht vibrerende geluid is alsof er duizenden bijen in en om mij heen zoemen. Opeens hoor ik woorden die door de priester, in de zon- dagdienst van de VKK, worden gesproken. “De Heer geve u absolutie van ál uw zonden…”. Ik neem de vibratie van deze woorden waar met mijn innerlijke oor en voel dat de stroom van de Slang van Licht in mijn lichaam verandert. Innerlijk krimp ik. Mijn Lichtkleed wordt kleiner. Ik vang de woorden op met mijn cellen en de zoemende vibratie komt voor één moment tot stilstand. Dat is voelbaar in mijn zonne- vlecht. Een subtiele misselijkheid golft over mij heen. ... O V E R H E T L E V E N V A N ...