Reflectie 6(4) winter 2009.vp

Zacht vraag ik: “Moeder, zijn deze woorden van U afkomstig? Van Het Onnoembare Mysterie? Vergeeft U mij, via een voorspreker, een man, verkleed als archetypisch beeld van De Hogepriester, ál mijn zonden? Mag ik mij daardoor getroost weten? Geliefde Meester, heeft U niet gezegd dat God ín ons lie- den is? Dat De Volmaakte ín ons Zelf leeft, beweegt en is? Wie zegt Gij dat Ik Ben? Dochter en Zoon van de Levende God(in)? De woorden lijken niet te getuigen van Uw Grootsheid, Uw Heelheid levend ín mij. Dragen deze woorden bij aan de Volmaaktheid van U in mij? Dient het Het Goede, dat de mens nog steeds hoort en moet geloven dat wij zondige wezens zijn, hopend op verge- ving, verlossing?” Deze gesproken woorden, tijdens de dienst, voelen als een bevestiging van mijn kleinheid, zondigheid en afhankelijkheid van een Kerk die mij zal verschonen. Heb ik de moed, als mens, de Eeuwige Waarheid in mij Zelf te laten vibreren? Juist te weten, zonder één moment van twijfel, dat ik dra- ger ben van God(in)’s Volle mysterieuze Stilte? Is dit de Quantumsprong in het menselijk Bewust-Zijn, de grote omwenteling, wat de Maya’s noemen “the end of time”, waar ik over lees en hoor? Ieder ín zich Zelf. Zonder tussenkomst van wie of wat dan ook. Individu (ongedeeld) Zijn. Het ChristusKind, ín mij Zelf laten Leven. In mijn eigen Hart. Zo dichtbij. Dichterbij dan mijn eigen ademhaling. Ik Ben de Weg, de Waarheid en het Leven Zelf. Zal de mind, de eeuwige verleider, druktemaker, verwar- ringzaaier en twijfelaar, gelovend in zonde, schuld en schaam- te, dan eindelijk zwijgen? Sterven?! De Stilte, van waaruit de zuivere creatie geboren wordt, zal dan, bewust, op de Ene troon zitten. In iedere menselijke éénheid. Waar zij, van den beginne al, stil wacht tot zij wakker ge- kust wordt. Ze zingt zoemend: “God en mens zijn ÉÉN”. De Slang. — Vanuit de patriarchale kijk op het leven is zij symbool van verleiding, zonde en ongehoorzaamheid van Eva, een vrouw, tegenover De Goddelijke Wil. De slang is, bij de indianen- en oertradities, juist het sym- bool van Licht en Schoonheid van Moeder Aarde en Vader Hemel. Symbool ook van de heilige tantrische seksualiteit. Draagster van de subtiele genezende levensenergie, kundalini in het Sanskriet, die als een Slang van Licht opstijgt door de wervelkolom, als vrouw en man elkaar in Liefde tegemoet tre- dend als Godin en God. Zo zal de pijnappelklier in het hoofd gestimuleerd worden. Het derde éénvoudige oog, het medi- cijnoog, openend. De vrouw en man zullen, vanuit de intuïtie, als zuivere en bewuste Goddelijke kanalen, werkzaam zijn. God(in), Heilige Geest en Christus als levende ervaring in ons Zelf. De Liefde. — Durf ik, als mens, die Liefde en Volmaakt- heid in mij Zelf en in de ander te bevestigen en bekrachtigen? Het Zelf én elkaar opheffen tot ÉÉN. De hiërarchische structuren vanuit het patriarchale, laten oplossen, in een wervelende vreugdedans voor het Ene Leven, levend ín ons Zelf. Zich uitdrukkend in ontelbare vormen maar die toch ÉÉN en Ondeelbaar is. Uit Liefde voor die Ene Waarheid, MoederVaderGod, VrouwMan, MaanZon, DonkerLicht, NegatiefPositief, Magne- tischElektrisch, YinYang, smeden tot een Goddelijke Cirkel. Een mandala van Evenwicht, waar de Slang van Licht, vol Liefde en Schoonheid, zichZelf bijt in haar staart. Zich vormt tot een Volmaakte Cirkel. Het begin en het eind, samenvallend in hetZelfde punt. Ik Ben De Alpha en de Omega Zelf. Waarop nog wachten? Waarom niet Nu? In Lak’esh (Maya groet: ik ben een andere jij). * * * * Mededeling Een van onze kerkleden, Hendrik S. de Bruin, heeft onze mistekst vertaald in het Fries. De vertaling betreft de Canon van de H. Mis. Naast die vertaling heeft Hendrik ook nog aandacht geschonken aan priester Piet de Haan z.g., de laatste eerstaanwezend priester van de vroegere kerkgemeente Leeuwarden. Degenen die in de teksten geïnteresseerd zijn, kunnen Hendrik bellen onder telefoonnummer 0593-525667.