7(1)10

Bij ons mensen wedijveren twee referentiekaders, namelijk het denken en de intuïtie. Het eerste is het gewone persoonlijke referentiekader, waarmee je besluiten neemt. Dit is vooral naar buiten gericht. De intuïtie is een diepere referentie en meer van binnenuit werkzaam. Het is van belang dat ze niet in conflict zijn, maar elkaar aanvullen. Het probleem is dat het denken vaak er bo- venop zit de intuïtie de mond te snoeren. We zijn dan niet in wat de Britten noemen ‘our right mind’ . We doen dat dan zelf, terwijl het juist van belang is, dat ons denken en handelen in het verlengde liggen van onze intuïtie. Char schreef genoemd boek mede om ons te helpen bij het ontwikkelen van onze intuïtie. Maar het kan tevens zijn, dat vastgeroeste, van derden of door conditionering meegekregen dan wel opgelopen ‘overtuigingen’ of trauma’s uit het verle- den de toegang tot de intuïtie verhinderen, althans de bewust- wording daarvan. Ook traditionele religies kunnen daarbij een negatieve rol spelen. Denken we maar aan het gepredikte zon- de- en schuldbesef, dat de mens klein houdt en vaak in een slachtofferrol doet schieten. Eric Schneider zegt expliciet: ‘Schuld blokkeert heel je intuïtie’. Dit omdat schuldgevoelens ons dwingen in het verleden en in het ego te gaan zitten. Heeft de traditionele religie dan onbedoeld in twee opzich- ten een anti-spiritueel beleid gevoerd? Eerst door ons de dai- mon van Socrates af te pakken (hoewel er wel het concept van het christelijk geweten voor in de plaats kwam bij het overtre- den van de ‘geboden’) en in de tweede plaats indirect door via het klein houden van de mens diens intuïtie te blokkeren? Ik denk het. Helaas. En dat terwijl ‘je intuïtie deel is van je incarnatie’, aldus Gary Zukav. Dus iets wat je mee kreeg bij je geboorte om je te helpen op je levensreis op aarde. Je kreeg het mee vanuit de spirituele wereld, van God of het Bewustzijn. Intuïtie geeft dus aan dat je niet alleen bent als mens, dat je het niet alleen hoeft te doen of dat je hersenen een doorgeefluik zijn. Intuïtie is een waarneming die uitstijgt boven je vijf zintuigen en die je er van bewust maakt, dat er sprake is van een liefhebbende lei- ding. En ook dat je een ziel en een hogere Zelf hebt en dat het handig is die te (her)ontdekken. Intuïtie is kortom een soort stem of voelen, in elk geval een signaal vanuit de niet-fysieke wereld. Reden dat ik spreek van intuïtie als kanaal voor Inner- lijke Leiding vanuit het Bewustzijn. Een kanaal, waarvan het zinnig lijkt om gebruik van te maken. 1. Geschreven ten behoeve en op verzoek van Gespreksgroep in Den Haag dd. 7 nov.09 (Hans Feddema is antropoloog en publicist, www.hansfeddema.nl ) * * * vrouwenmantel blad bespren- keld met water- druppels Foto: Rudolf Smit 9 Reflectie 7(1) voorjaar 2010