7(1)10

heid. Het is ook de kunst om in contact met onze adem en ons lichaam te blijven. Adem en lichaam zijn fenomenale instru- menten om in het hier en nu te blijven en ons niet mee te laten nemen in angsten of gedachten en ons eraan vast te klampen. Onze angst mag vrij bestaan en tegelijk blijven wij open en met een ruim bewustzijn aanwezig in ons lichaam. We kunnen ons aan elke gedachte of ervaring vastklam- pen. De meest pijnlijke maar evengoed de mooiste spirituele ervaring kunnen we gebruiken om ons aan vast te klampen. We doen dit om onszelf houvast te geven en niet verloren te raken in de lege ruimte. We houden ons vast aan het (denken te) weten wie we zijn en (denken te) weten wat het spirituele is. Uiteraard slibt onze stille leegte dan weer dicht en sluiten we de deur naar de goddelijke Leegte. Om de goddelijke Leegte te ervaren is het nodig ons be- wustzijn volkomen vrij en open te houden en tegelijk in con- tact te zijn met het hier en nu. We hebben een innerlijke hou- ding van niet-weten en niemand-zijn. Omdat we tegelijk be- wust aanwezig zijn, kan iets nieuws zichzelf openbaren. De openbaring van goddelijke Leegte Al is de goddelijke Leegte altijd en overal aanwezig, tegelijk kunnen we die niet vinden of pakken. Voordat we deze Leegte ervaren, houdt elk zoeken op. We kunnen niets meer doen. Het doen heeft ons ver gebracht en heeft ons veel inzicht en heelwording gegeven. We zijn bewuste mensen geworden. Het heeft ons tot de rand van het ervaren van goddelijke Leeg- te gebracht. Alsof we een berg beklommen hebben om de top te bereiken; en voor de top staan we ineens aan de rand van een enorm ravijn. Er blijkt geen top te zijn om te bereiken, maar wel een onpeilbaar diep en groot gebied dat ons geen enkel houvast biedt in hoe onze tocht voort te zetten. De actie- ve tocht is ten einde. Op dit punt is het aan ons om stil te worden en in alle res- pectvolle nederigheid aanwezig te zijn. Niet wetend wat er gaat gebeuren, wachtend en ontvangend. Onze persoonlijke leegte volledig open en stil laten bestaan en ‘niemand’ zijn, ons niet vasthouden aan een identiteit. Trouw aan onze houding van open en aanwezig zijn, open naar dat grote, diepe veld. In mijn leven heb ik een jarenlange periode veelal alleen, in stilte, doorgebracht. Ik moest met veel angst, verdriet en niet willen leven omgaan. Elke dag opnieuw koos ik voor ac- ceptatie en om met geduld en vertrouwen dichtbij mezelf en hoe ik me voelde te blijven. Ik leerde onvoorwaardelijk voor mezelf verantwoordelijkheid te nemen en voor mezelf te zor- gen. Elk zoeken, verzetten, niet accepteren liet ik iedere keer weer los. Hierdoor is er een oervertrouwen in mij ontwaakt. Het vertrouwen dat het Leven, God, altijd meedoet en mij al- tijd de kortste weg aanreikt naar eenheid met mezelf en God. Langzaamaan heelde mijn oude wonden en ging ik weer actie- ver in het leven staan. De kunst was nu om innerlijk stil en leeg te blijven. De lege ruimte die in mij ontstaan was door het helingsproces, vulde ik niet op met iets bekends en ouds. Ik bleef trouw aan mijn houding van loslaten, niet-zoeken, niet- weten en niemand-zijn. Ik wist ook echt niet wat bedoeld was met mij. Zo bleef er een lege, open ruimte in mij die schoon was van oude gedachten en gedragspatronen. Ik was vrij om nieuwe verbindingen te leggen met het Leven. Uitgaande van vertrouwen en overgave. Trouw aan deze levenshouding en zonder dat ik er direct invloed op had, openbaarde zich ineens een veld waarvan ik meteen wist: dit is God, dit is Leegte. Ik voelde het van onder- af opkomen en het was er ineens. De diepe rust en vrede die dit gaf, is onbeschrijflijk. De ervaring van volledige indaling in mezelf en daarin gedragen te zijn door Leegte. Het veld dat volkomen stil en onaangeraakt was, alsof er nooit iets gebeurd was. Alles wat ik ervaren had aan lijden en vreugde, bestond niet in deze Leegte. Ik was opnieuw volkomen schoon, zuiver en puur. Mijn pure, diepste Zelf van vóór elke ervaring die ik heb gehad in de schepping; met als enige verschil dat ik me- zelf nu bewust was van mijn Zelf, door de lange reis die ik gemaakt heb in de vele levens. Hoewel dit een persoonlijke ervaring is, heb ik ook het ge- voel dat ik een gebied betreed dat universeel is. Allemaal heb- ben we een schoon, zuiver en puur Zelf in ons. Allemaal zijn we gedragen en ingebed in deze goddelijke Leegte. Allemaal kunnen we dit opnieuw bewust ervaren. Moed om dichtbij onszelf en onze leegte te blijven, Trouw aan onszelf. Bewust en ontvangend aanwezig zijn, Vertrouwend op Dat wat groter is. Niet-wetend, niemand-zijnd en toch een bewust individu, Zacht en open. Vertrouwend op Dat wat groter is. Anita Hoevenaars is therapeute/healer en geeft o.a. cursussen. Dit jaar verschijnt haar boek De verandering in ons bewustzijn, Deel 1: Relatie. (Deel 2: Leegte, volgt). Haar passie ligt in het spiritueel en psycholo- gisch begrijpen van de oorzaak van ons lijden om zo de bevrijding ervan te vinden. Zij voelt zichzelf midden in de gevolgen van onze spiritu- ele evolutie staan en is gericht op een spirituele groei die werkt in ons dagelijks leven. Voor meer informatie: www.bewustinrelatie.nl * * * * 7 Reflectie 7(1) voorjaar 2010 Waarheen zou ik gaan voor uw Geest, waarheen vlieden voor uw aangezicht? Steeg ik ten hemel - Gij zijt daar, of maakte ik het dodenrijk tot mijn verblijfplaats, Gij zijt er. Nam ik de vleugelen van de dageraad, ging ik wonen aan het uiteinde van de zee, ook daar zou uw hand mij geleiden, uw rechterhand mij vastgrijpen. Zei ik: duisternis moge mij overvallen, dan is de nacht een licht om mij heen. Zelfs de duisternis is niet donker voor u, maar de nacht licht als de dag, de duisternis is als het licht. Ps 139: 7-12