refl7(2) zomer 2010-rechtstreeks.vp

Reflectie 7(2) zomer 2010 33 De Godin is mijn Herderin, mij ontbreekt niets. Het dal van diepe duisternis, heeft zijn schrikwekkende aantrekking verloren. Erin gevallen en ….opgevangen door Haar Eeuwige Handen. Die mij dragen van ervaring naar ervaring. In het ongewisse geef ik mij over aan Haar. Blind in vertrouwen, voert Zij mij naar waar Ik Ben. Zacht maar ferm, breekt Zij mijn zorgvuldig bewaakte bouwwerken, af. Zelfs de laatste grashalm, waar ik mij, haast ongemerkt aan vastklamp, ligt platgetreden op de AardeMoeder. Oh MoederGodin! U die mij verkwikt, en Bent Opgestaan in Stille geheimen: Het geluid van een vogel… Ik hoor het voor het eerst. Gelijk een pasgeborene, Luister ik vol verwondering. Uw bomen strelen mij zacht van binnen, Als mijn handen langs hun stammen glijden. Houtgeworden Liefde, mij belangeloos adem gevend. Leven…. Uw Naam is: Shakti, Godin van Vrouwelijke OerKracht, Van Goddelijkheid in de vrouw, Van Levensadem. Sophia, Godin van Wijsheid, Uw woorden klinken voor eeuwig na, zeggen mij wie U bent, wie ik Ben: “Want Ik Ben de eerste en de laatste, Ik word geëerd en geminacht, Ik ben de hoer en de heilige, Ik ben de echtgenote en de maagd, Ik ben haar wier huwelijk geweldig is, En ik heb geen man, Ik ben de verloskundige en de vrouw die niet draagt. Ik ben de troost van mijn pijn Eer mij.” Lydia Schaap Ode aan De Godin

RkJQdWJsaXNoZXIy MjA2NzQ=