Refl Herfst 2010 7(3).vp

opgevangen, toen ik naar de hemel ging.” Vader gaat op on- derzoek uit en ontdekt dat het de namen zijn van drie colle- ga-vliegeniers, die al eerder waren gesneuveld. Er is nóg een voorval waar de vader het moeilijk mee heeft. Op een keer, in een opwelling, knuffelt hij zijn vierjari- ge zoon en zegt hoe blij hij met hem is. James reageert met: “Daarom heb ik je ook uitgezocht. Ik wist dat je een goede pappa zou zijn. Toen ik jou en mamma vond, wist ik dat jullie goed voor me zouden zijn”. Op een vraag van zijn vader vertelt James dat hij hem en mamma heeft gevonden op Hawaï, waar zij logeerden in een groot, roze hotel. Toen ze daar ‘s avonds op het strand zaten te eten heeft hij ze gevonden. De vader van James is door deze woorden aangeslagen. Het klopt allemaal! Hij heeft met zijn vrouw gelogeerd in het bekende, roze Royal Hawaiian hotel. Op de laatste avond heb- ben ze bij maanlicht op het strand gegeten en dat was vijf we- ken voordat zijn vrouw zwanger was van James. Ten slotte wil ik hier noemen het boek Tekenen van leven na de dood [4]. van dominee, astronoom en parapsycholoog Charles Tweedale. Hij schreef zijn boek, omdat hij vindt dat het christendom meer een moreel en ethisch systeem van gedragsregeling is ge- worden dan een leerstelling om de mensheid vertrouwd te ma- ken met de realiteit van een leven na de dood. Daarom noemt hij in zijn boek meer dan dertig, goed gedocumenteerde geval- len van verschijningen. Daarbij gaat het niet alleen om geval- len waarbij de gestorvene zich vertoont aan de nabestaanden, maar ook over gevallen waarin de overledene aanwijzingen of raad geeft. Het gaat bij al deze hierboven genoemde gevallen om wat Hugo Verbrugh ervaringsgegevens noemt. Je kunt zelf zo’n indringende ervaring opdoen, maar je kunt ook in de loop van je leven, door te lezen en te luisteren, een hoop ervaringsgege- vens van andere, betrouwbare mensen verzamelen. De oogst zal je misschien vertellen dat deze ervaringsgegevens strijdig zijn met het denkbeeld ‘hemel’, zoals hiervoor geschetst. Maar het kan ook zijn dat die ervaringsgegevens een ondersteuning vormen van het denkbeeld ’hemel’. Ze verschaffen niet een ‘zeker weten’, maar wel een zeker vertrouwen, vergelijkbaar met het vertrouwen van de wandelaars, die op pad zijn gegaan zonder het ‘zeker weten’ van het bestaan van een brug. Zeker weten; zeker vertrouwen: “gewoon wéten” Is mijn verhaal nu klaar? Ik ben bang van niet, want het enige, eerlijke antwoord, dat ik had moeten geven op de vraag van mijn sceptische vrienden: “Hoe kun je dat zo zeker weten?” had moeten zijn: “Dat weet ik gewoon”, maar dat antwoord valt niet te verteren. Ik bedoel namelijk het weten dat je meebrengt vanuit een voorgeboorte- lijk bestaan. Het is het weten van goed en kwaad, het weten van waar en niet-waar. Het is het ‘weten van de ziel’ en dat weten heeft geen bewijzen nodig. Het is er gewoon, maar dat valt nu eenmaal niet te verkopen aan mijn aardige, sceptische vrienden. [1] Hugo S Verbrugh, Een beetje terugkomen, Christofoor, Rotterdam (1982) [2] Cornelis Verhoeven, Een velijnen blad, Ambo, Baarn (1989) [3] Bruce en Andrea Leininger, Ik was ooit piloot, Ten Have (2010) [4] C. Tweedale, Tekenen van leven na de dood, Schors, Amsterdam (1982) Peter van der Wurf: (Amsterdam 1940). Na zijn studie elektrotechniek te Delft was hij een aantal jaren wetenschap- pelijk onderzoeker aan het Natuurkundig Laboratorium van Philips. Later 10 jaar docent aan het HBO te Eindhoven en 8 jaar stafdocent aan het Philips International Institute. Kwam als aanvankelijk atheïst (alhoewel Nederlands Her- vormd) in aanraking met de antroposofie. Een weerwoord van hem op het boek “Wat een onzin” (door Herman de Regt en Hans Dooremalen) weigerde “De Volkskrant” te publiceren. Op aanraden van wetenschapper Dr. Pim van Lommel publi- ceerde hij het in het tijdschrift “Terugkeer” van Stichting Mer- kawah. * * * * 15 Reflectie 7(3) herfst 2010 Het grootste formele talent is waardeloos als het niet in dienst staat van een creativiteit die bij machte is een kosmos te scheppen Albert Einstein