Reflectie 7(4) winter 2010.vp

pen las ik veel in de loop der jaren, zowel gechannelde infor- matie als empirisch onderzoeksmateriaal. Daardoor vormde ik me een beeld van de betekenis van leven en dood gezien van- uit een spirituele levensvisie. Tijdens mijn zoektocht, die niet alleen bestond uit het lezen van boeken, maar ook uit het volgen van cursussen in het alter- natieve circuit en het ondergaan van psychotherapie, kwam ik totaal onverwachts en zonder er op uit te zijn in contact met mijn spirituele gidsen. Dat is nu zestien jaar geleden en het ve- randerde de koers van mijn leven ingrijpend. Daarover schreef ik een boek dat drie jaar geleden uitkwam: Vederlicht – leven en werken met spirituele gidsen. Dat boek bestaat onder meer uit gesprekken met mijn gids over talloze onderwerpen betref- fende leven en dood, waaronder reïncarnatie. Als beeldend kunstenaar was ik eveneens geïnteresseerd in de dood. Ik maakte huisaltaren om de overledenen in huis te gedenken en grote kunstwerken voor een aantal crematoria, een uitvaartcentrum en een begraafplaats. Ooit was mij, jaren eerder, in een droom duidelijk gemaakt dat één van mijn taken in het leven zou zijn om de dood lichter te maken. Toen ik dat hoorde, maakte me dat heel blij. Het leek me zinvol en mooi. In dat kader past ook het schrijven van een boek over zelfdoding. Voor nabestaanden van zelfdoding, die geloven/weten dat het leven niet ophoudt na de dood, is er weinig literatuur te vin- den die tegemoetkomt aan hun beleving van deze ingrijpende gebeurtenis. Het maakt veel uit of je het leven ziet als iets wat toevallig is en wat je overkomt, of dat je het gevoel hebt dat de dingen niet zomaar gebeuren, dat ze zin hebben dus. Als je uit- gaat van het voortbestaan van de ziel en reïncarnatie, kijk je to- taal anders aan tegen leven en dood. Je zult dan ook een andere benadering van suïcide willen horen of lezen. Zelfdoding is een controversieel onderwerp dat heftige emoties losmaakt, niet alleen bij nabestaanden. Velen hebben er een uitgesproken mening over; het laat niemand onberoerd. Wat mij opviel, toen ik me in deze materie ging verdiepen, is dat ook vanuit de spirituele wereld vaak nogal veroordelend gesproken wordt over suïcide. Op zijn minst heerst bij velen de opvatting dat je na een zelfgekozen dood in duistere sferen terecht komt. Je daad wordt veroordeeld als je aan de andere kant verschijnt en je dient iets goed te maken. De opvattingen variëren van licht af- wijzend tot sterk veroordelend. In mijn onderzoek kwam ik erachter dat zelfdoding voor ieder individu weer een andere betekenis heeft en niet altijd een verkeerde keuze hoeft te zijn, gezien vanuit de ontwikke- ling van de ziel. Niemand wordt na zijn dood veroordeeld en je kunt wel in een minder plezierige, zelfs duistere sfeer te- recht komen, maar dat is vrijwel altijd tijdelijk en zeker geen regel. En er is hulp voor iedereen die daarvoor openstaat. Als je uitgaat van de evolutie van de ziel door vele levens heen met als doel het ontwikkelen van meer liefde en wijsheid, vreugde en licht, dan gaat het erom zoveel mogelijk ervaring- en op te doen in een aards leven. Als ziel maak je een levens- plan voor je op aarde komt. Dat betekent dat je de moeilijkhe- den die je tegenkomt zelf gekozen hebt, met een bepaalde re- den en dat je die moeilijkheden niet uit de weg zou moeten gaan. Als je dat wel doet, zul je in een volgend leven het pro- bleem opnieuw het hoofd moeten bieden. Maar het kan ook zijn dat je helemaal vastloopt in je leven en dat het de enige uitweg kan (b)lijken te zijn. Soms heeft dat te maken met een al te ambitieus levensplan dat waarschijnlijk te hoog ge- grepen was. Je leraren en mentoren die je begeleiden tussen le- vens in, zullen je daar zeker voor gewaarschuwd hebben, maar omdat de vrije wil altijd voorop staat, kan het zijn dat je daar on- voldoende naar geluisterd hebt en het toch wilde proberen. Een zelfgekozen einde kan ook onderdeel van het zielsplan zijn, waar jij en je geliefden als zielen met elkaar voor geko- zen hebben om een bepaalde ontwikkeling door te maken en / of karma op te lossen. In dit korte bestek kan ik niet dieper ingaan op de mogelijke redenen hiervan, dat doe ik in het boek wel vrij uitgebreid. In ieder geval heb ik geprobeerd om zo open en onbevooroordeeld mogelijk dit gevoelige onderwerp te benaderen en zoveel mogelijk aspecten aan bod te laten ko- men. Het scheelt daarbij, dat ik zelf geen direct betrokkene ben, waardoor mijn emoties mij minder in de weg zaten. Om het gemis aan eigen ervaring te compenseren heb ik, naast veel onderzoek, veertien mensen geïnterviewd. Dat zijn vooral nabestaanden, maar ook iemand die een mislukte po- ging tot zelfdoding deed; en therapeuten uit het alternatieve circuit, die een heel eigen visie hebben op het onderwerp. Ik wilde laten zien hoe de nabestaanden naast de immense pijn die deze diep ingrijpende gebeurtenis in hun leven veroor- zaakt heeft, hierdoor ook veranderd zijn in positieve zin; hoe zij het spirituele pad op zijn gegaan, mede door de hulp die zij gezocht en gevonden hebben bij therapeuten uit het alternatie- ve circuit en hoe het hun leven in vele opzichten heeft verrijkt. Wat ook erg troostrijk is voor een aantal van de geïnterviewde nabestaanden, is dat zij nog in contact staan met de overlede- ne, die soms zelfs als begeleider op hun levensweg optreedt. Mijn bedoeling was om een boek te schrijven dat geschikt is voor een brede in spiritualiteit geïnteresseerde doelgroep en natuurlijk voor ervaringsdeskundigen en hulpverleners. Ik probeer met het boek ook de reguliere hulpverlening te bereiken, maar bij velen is de weerstand tegen het idee van re- ïncarnatie en levensplan erg groot. Toch hoop ik dat ze inzien dat op zijn minst een aantal van hun cliënten gebaat zijn bij deze andere benadering en dat ze bereid zijn mensen door te sturen naar goed bekend staande, alternatief werkende thera- peuten. Gelukkig is er een groeiende groep hulpverleners die wél bereid is zich hiervoor open te stellen. Hopelijk vormt mijn boek een inspiratiebron voor hen. * * * * * Zelfdoding in het Licht van de Ziel. Spiritboek (Eoscentra), 2010. (17,95). Zie ook de websites www.zelfdodinginhetlichtvandeziel.nl en www.ellenscheffer.nl Ellen Scheffer is beeldend kunste- naar en spiritueel coach. 27 Reflectie 7(4) winter 2010