Reflectie 7(4) winter 2010.vp

Woord Vooraf Waarde lezers, hiermee het winternummer 2010. Door onverwacht snel ontvangen kopij, ondanks het verla- te herfstnummer, kon ook deze uitgave weer samengesteld worden. Nogal wat van elkaar verschillende artikelen, zo op het eerste oog, maar toch alle van “het universeel religieuze” getuigend en van “er is méér tussen hemel en aarde”. Het zijn er, met inbegrip van gedichten, zestien. Maar dan … deze zestien kwamen uit tien schrijvershan- den. Meerdere artikelen dus van dezelfde auteur (m/v). Mogen we nog eens een oproep plaatsen met de bedoeling van méérderen, VKK’ers of niet, een bijdrage te mogen ont- vangen? Dat hoeven geen lange of “geleerde” artikelen te zijn. Kort en vanuit het hart (zie bijvoorbeeld het zomernummer 2010) is zeker ook welkom. Over de artikelen in dit nummer hoeven we hier niet uit te weiden. Leest u ze maar, op een rustig moment, en bepaalt u zelf maar wat ze u te zeggen hebben. Dit winternummer is geen themanummer “Kerstmis”. Toch willen we niet nalaten onze kerstwens 2010 uit te spreken. We doen dat met een ingezonden vers van (mevrouw) Paul van Rooijen, (bestuurs)lid van- en subdiaken in de kerkgemeente Den Haag, met dank aan haar: Moge ons leven zijn als vlinders, getransformeerd in veelkleurigheid en vrijheid. Moge de gouden verbindingen van het levensweb dat ons draagt, voor ieder gaan stralen. Moge de ongevormde duisternis, de potentie van de ruimte zelf, allen verbinden met het Licht dat aan haar ontspringt. Moge jij gelukkig en in vrede zijn. Paul van Rooijen *** Dan ook nog even het volgende: We ontvingen weer vier exemplaren ‘Reflectie’ terug met de mededeling: verhuisd. Maar de adreswijziging van die abonnees ontvingen we nooit. Geeft u ze nog door aan het re- dactieadres van ‘Reflectie’? (zie colofon, pagina links) Mocht u als niet-lid VKK uw abonnementsgeld (17,50) voor 2010 nog niet voldaan hebben, wilt u dat dan spoedig doen op het banknummer van de penningmeester VKK. Zie colofon. Ten slotte dan nog dit: mogen we veel kopij ontvangen, van wie dan ook, voor ons voorjaarsnummer 2011 ? Sluitingsdatum kopij > 5 februari 2011. Het voorjaarsnummer verschijnt dan begin april 2011. Frits Moers, eindredacteur. Bisschopsconsecratie, een terugblijk en een dankwoord X Gert Jan van der Steen Op 19 september 2010 zijn Jean-Marc Warnon en ikzelf ge- consacreerd tot bisschop in de Vrij-Katholieke Kerk. De plechtigheid vond plaats in de Sint Gabriëlkerk te Amsterdam. In dit artikel wil ik een persoonlijk verslag geven, mijn diepe dank uitspreken en enkele gedachten wijden aan de toekomst. Kenmerkend voor deze dag was voor mij de grote harmo- nie waarin alles plaatsvond en de geestelijke atmosfeer die zich gaandeweg opbouwde. De geestelijkheid in het hoogkoor functioneerde als één geheel, waarin Jean-Marc en ik eenvou- dig werden opgenomen. In de voorbereidingsperiode werd ik vrijgehouden van elke bemoeienis, zowel landelijk als in Zwolle. Het voelde wonder- lijk om je met niets te hoeven bemoeien, terwijl je omgeving zó betrokken is. De innerlijke voorbereiding zelf valt niet te plannen, die overkomt je. Het is dan een weldaad om je vrij te kunnen voelen. Bij aankomst in het kerkgebouw werd ik verrast door de vele aanwezigen, het koor van de kerkgemeente Zwolle, liefst zes bisschoppen en andere geestelijken uit allerlei landen. Het rituaal heeft zijn eigen logica. De transformatie tot bis- schop gaat stap voor stap. Eerst de ondervraging, dan de be- noeming van taken, de beloftes, de wijdingslitanie, het Veni Creator met de ontroerende handoplegging van alle bisschop- pen, de uitrusting voor de bisschoppelijke functies: het zege- nen van handen en hoofd met gewijde olie, het zegenen van staf, ring en borstkruis, de overhandiging daarna, ook van de mijter; het tonen aan de kerkprovincie, de rondgang met het door mij zo geliefde Te Deum. Alles met een benadering van en een aanroeping van de Heilige Drievuldigheid. Verrassend was op het eind het “Ad multos annos”. De er- varing is alsof je een zee oversteekt en aan de andere kant ver- welkomd wordt. De eindprocessie was een waar feest, met daarna felicitaties in de kerk en een fotosessie, ter vastlegging voor de eeuwigheid. Tijdens de receptie werden mooie en lieve toespraken ge- houden. Het koor zong nogmaals. Er waren zoveel gelukwen- sen en cadeaus dat ik tijd en handen tekort kwam. Pas later heb ik, samen met echtgenote Annette en dochter Rozemarijn, de cadeaus uitgepakt. Dat waren ontroerende mo- menten. Zeker toen we het boek van de kerkgemeente Zwolle openden: zoveel bijdragen, zo origineel, zo hartverwarmend. Ook een voor mij onbevattelijk groot geldbedrag kwam la- ter binnen, vanuit de kerkgemeentes, de synode en van kerkle- den. Er waren felicitaties, cadeaus, bloemen en toespraken. Ook vele schriftelijke felicitaties. Zoveel dat het mij niet mo- gelijk is om iedereen persoonlijk te bedanken. Veel dank wil ik zeggen aan X Maurice, mijn consecrator, X Peter die mij begeleidde, de andere bisschoppen, de drie ce- remoniemeesters Frank Kouwe, Christiaan de Moraaz en Piet Standaar, die zich voortreffelijk van hun taak kweten, mijn “paranimfen” Wies Kuiper en Carla Brinksma, organist Ewout de Haan, de vele andere geestelijken, kerkleden en alle andere aanwezigen. Aparte dank wil ik geven aan de koorleden voor hun bij- drage, evenals aan dirigent Piet Vessies. Reflectie 7(4) winter 2010 1