Reflectie 8(1) voorjaar 2011.vp

zijn vrijheid terug, het geboorterecht van een vrij wezen. Je kunt absoluut zeker zeggen dat de strijd in de komende tijd zal gaan over de vrijheid van de mens op deze planeet, het afwer- pen van het juk en dictatuur. Doordat de kracht van het onbe- wuste zo openbarst, is een dictatuur daartegen niet langer be- stand. We moeten ons alleen niet door angst laten leiden, want dat doet het bewustzijn krimpen en verkrampen. Als we besef- fen wat er werkelijk speelt, kan het bewustzijn zich in liefde openbaren, ondanks de storm die over de wereld waait en daar zal het de komende tijd om gaan.” 2012 zal, in de visie van Marcel Messing, niet het einde van de planeet betekenen, maar wel een belangrijk keerpunt markeren naar een steeds hoger wordende vibratie, waar we eigenlijk al midden in zitten. Dat kunnen we haast iedere dag in schokkende gebeurtenissen ervaren, waardoor we wakker worden geschud. Depressie als inwijding Volgens Messing neemt met dit verhoogde bewustzijn behalve de angsten, slaapproblemen depressies, crisissen bij mensen, ook het vermogen van mensen toe. De oorspronkelijke mens had vele spirituele vermogens, zoals je dit ook kunt terugvin- den in alle oude wijsheid, zoals de yoga soetra’s van Patanjali, tot het pinkstergebeuren in de Bijbel. De mens krijgt weer zijn spirituele vermogen die ook zijn geboorterecht is. Hij be- schrijft dat in het eerste deel van de “Parabels van Jezus” en wel in de parabel van de verloren zoon. Marcel Messing: “Op het moment dat we de schatten, de erfenis achterlaten en steeds meer in de stof en in de zwijnen- draf gaan leven, verdicht zich de materie, wordt de vibratie la- ger, verdwijnen de spirituele vermogens, neemt angst en de onrust toe, gebruiken we verkeerde voeding, en ontstaan gods- dienststelsels. Tot het moment dat we wakker worden geschud waardoor al die schillen weg kunnen vallen en de spirituele vermogens, die in het Oosten de sidhi’s worden genoemd, als een natuurlijk geboorterecht stap voor stap daar kunnen ont- waken waar de mens zich een beetje uitgezuiverd heeft. Het is logisch dat waar iemand in een hogere trilling zuiver is, ook de daarmee verbonden vermogens toenemen, die overigens geen teken zijn van godsrealisatie maar een kwaliteit en eige- naarschap zijn van bewustzijn. Hij bevestigt dat de vele depressies waar mensen doorheen gaan, ook vormen van inwijding kunnen zijn. ”Als je het woord depressie letterlijk neemt, deprimeren, omlaag drukken, wil dat eigenlijk zeggen dat de mens met de neus op de feiten wordt gedrukt, van wat hij nooit onder ogen heeft willen zien. Nooit willen of kunnen inzien wat en wie hij werkelijk is door het systeem waarin hij is vastgeraakt. De depressie kan een heel natuurlijke reactie zijn om je vrij te maken van al die bal- last die eigenlijk een beslagen venster is. Het is een normale reactie, waarop de farmacie met al z’n pillen natuurlijk behen- dig inspeelt. Die wil uit onwetendheid een technomens schep- pen van wie je de hersenen kunt up-en downloaden, zonder zich te realiseren dat de mens bewustzijn is dat je niet kunt downloaden. Dit soort dingen kan alleen ontstaan als de mens het zicht volledig kwijt is op zijn werkelijke natuur en komt daardoor steeds meer in de sfeer van de luciferische maak- baarheid van de mens. De mens is wat hij is; puur liefde, de Boeddhanatuur, de Christusnatuur en op hem wordt nu binnen ons hele zonnestelsel het appèl gedaan om te ontwaken aan dat potentieel wat niet onze hogere, maar onze ware natuur is. En ware natuur is compleet bewustzijn. Bewustzijn niet gebonden aan, of afhankelijk is, of gevoed moet worden. Geen techno- mens zonder lichaam, puur bewustzijn. Bewustzijn dat nog afhankelijk is van, is niet puur bewustzijn. Bewustzijn is de alfa en de omega en als die twee tezamen komen in het spitspunt van de tijd, in de ontsluiering, in de Apocalyps, is de mens tot realisatie gekomen.” Is er wel sprake van een ontwakend bewustzijn? Erik van Zuydam plaatst wat kanttekeningen bij de stelling dat er sprake zou zijn van een ontwakend bewustzijn. “Wees bereid om te sterven. Laat je leven maar helemaal mislukken.” Deze woorden sprak een wijze leraar tegen Van Zuydam, auteur van ‘De ontdekking van het Nu’ (1) op het mo- ment dat hij in een diepe levenscrisis verkeerde. Deze radicale woorden leidden tot een spontane overgave aan het leven. Zijn boek gaat over de mogelijkheid om te stoppen met al het streven en zoeken naar toekomstig geluk, om controlezucht en zorgen over de toekomst te laten varen en je te laten dragen door het le- ven zelf. Het gaat om de terugkeer naar je natuurlijke staat van vrijheid en het wegvallen van egoverkramping en innerlijke strijd. Van die innerlijke strijd weet hij overigens mee te praten. Als het om depressie gaat, is hij zelf ervaringsdeskundige. Van zijn 20 ste tot zijn 26 ste levensjaar leed hij aan zware, vaak suïci- dale depressies met soms manische trekjes. Al was het regelma- tig alsof hij in de hel was beland, het kwam nooit bij hem op om aan de pillen te gaan, omdat hij intuïtief wist dat dit geen oplos- sing kon zijn. Depressie: het woord zegt het al, er wordt iets met geweld weggedrukt. Op zeker moment werd het hem duidelijk hoe het mechanisme werkte waarmee hij de toestand waarin hij verkeerde alsmaar bestendigde. Vanaf het moment dat dit helder werd, verdwenen de depressies. In zijn boek zegt hij hierover: “Als je dus bereid bent om je depressie te zien als een aansporing tot onderzoek en niet als een vervelende ziekte waar je zo snel mogelijk van af moet zien te komen, is het mogelijk dat je midden in de hel herkent dat de depressie een herleidende kracht is die je terug naar huis wil brengen. Zelfs de depressie is een kans om tot vrijheid te komen.” Verkleving met het ego Van Zuydam vraagt zich wel af of er sprake is van een toene- mend bewustzijn. Dit wordt vaak beweerd, maar zelf heeft hij het idee dat het een kwestie is van evenwicht. Er ontstaat wel steeds meer helderheid en veel mensen gaan steeds meer in- zien dat de verkleving met het ego en alle krampachtigheid die daarvan het gevolg is, oorzaak is van veel ellende. Van Zuydam: ”Je zou kunnen spreken van een soort ont- wakend bewustzijn, maar tegelijk signaleert hij nog veel onbe- wustheid, veel agressie en geweld en juist die verkleving met het ego. Ik neig er meer toe te denken dat er altijd een soort balans is tussen licht en donker. Bewust, niet bewust, niet hel- der. Als je kijkt naar Nederland, zou je kunnen vaststellen dat er iets aan het ontwaken is. En als we spreken van hoog be- wustzijn zeg ik er meteen bij dat bewustzijn onze basis is; dat niet iets is wat hoeft te groeien, wat zichzelf moet verbeteren. Bewustzijn is een basisgegeven, dat is er. Als je het beziet vanuit de wereld van identificatie, vanuit het ego, kun je spre- ken van een procesmatig gebeuren, van steeds meer wakker worden, van steeds meer helderheid krijgen over wie we ten diepste zijn. Een proces waarin alle onbewuste neigingen van 18 Reflectie 8(1), voorjaar 2011