Reflectie 8(1) voorjaar 2011.vp

ging duizelen. Wie echter hiervoor de tijd wil nemen, kan tot verrassen- de ontdekkingen komen. Vooral in zijn inleiding “Een opvatting van be- wustzijn” zegt Bruce behartenswaardige dingen. Vooraf aan dit boek gingen: ‘Reis naar het onbekende’, ‘Reis zonder twijfels’, ‘Reis naar het hiernamaals’ en ‘Reis naar de oerbron’. De auteur is getraind in het reizen buiten het fysieke lichaam. John E.Welshons: Eén ziel, één liefde, één hart – verbonden zijn met alles en iedereen. Ankh-Hermes 2010 Treffend is wat John E. Welshons in dit boek schrijft: ”Is het niet ironisch dat zo velen van ons zich alleen voelen, op een planeet die bevolkt wordt door meer dan zeven miljard mensen? Zelfs in steden waar miljoenen mensen wonen ben je niet vanzelfsprekend beveiligd tegen een- zaamheid. Je kunt in een lift neus aan neus staan, elkaar op straat in winkels passeren en nog steeds last hebben van een hartverscheu- rend gevoel van isolement en intens gebrek aan verbondenheid.” Welshons gaat nog een stap verder: “Zelfs wanneer je met iemand samenwoont, bestaat de kans dat je lijdt, als je vindt dat diegene niet de ‘ene’ is met wie je je leven zou willen delen; het kan zijn dat je een enorme vriendenkring hebt en desondanks gelooft dat geen enkele band met een ander mens opweegt tegen de afwezigheid van een be- vredigende liefdesrelatie. Misschien snak je wel naar een gezin, een groep geestverwanten of vrienden met wie je denkt meer in harmonie te kunnen zijn. Ondanks de banden die je wel hebt, lijd je aan een ge- voel van afgescheidenheid en eenzaamheid wanneer je je concen- treert op wat je niet hebt. In feite zijn de eenzaamste mensen op aarde vaak degenen die met anderen samenwonen, in een gezin waar angst en verdriet heerst, in relaties die overlopen van onbegrip en disharmo- nie, relaties waarin men het gevoel heeft geen contact te hebben. En dan kunnen mensen lijken op oorlogsschepen die elkaar in de nacht passeren, soms in stilte, soms met bulderende kanonnen.” Ons verdriet, ons isolement en onze ellende zijn volgens Welshons het gevolg van een verkeerde identificatie, van het onvermogen te on- derkenen dat we werkelijk spirituele – en geen fysieke of psychologische wezens zijn. Elke keer dat je je gelukkig voelt, elke keer dat je vreugde, voldoening en liefde voelt, proef je iets van je spirituele aard, van je ziel, je atman. Maar in je denken vereenzelvig je je uit gewoonte met je lichaam, met je persoonlijkheid, met de wereld om je heen. En dat heeft tot gevolg dat je aanneemt dat de momenten van geluk en voldoening veroorzaakt worden door wat je doet of degene met wie je samen bent. Het voortduren van dat geluk, denk je, is afhankelijk van die bezigheid, op die plek, met die specifieke persoon. Je wijt je pijn en teleurstellingen ten onrechte aan allerlei mensen en omstandigheden. En je bent daarbij zo onverstandig jouw geluk als hun verdienste te zien.” Verdere beschrijving van dit boek is na dit citaat overbodig. Een boek dat me diep geraakt heeft. Christa Anbeek: Overlevingskunst, Leven met de dood van een dierbare. Ten Have 2010 Op jonge leeftijd verliest filosofe Christa Anbeek in korte tijd haar ouders en broer. Met haar vele vra- gen over de dood komt zij uit bij het boeddhisme. Als jaren later haar partner plotseling overlijdt, wordt haar leven opnieuw door elkaar geschud. Denken over de dood staat opnieuw op haar agenda, want de oude antwoorden voldoen niet meer. Overle- vingskunst is het verslag van Anbeeks nieuwe zoek- tocht. Ze gaat te rade bij hedendaagse denkers, le- raren en schrijvers o. a. Joep Dohmen, Wilhelm Schmid, Patricia de Martelaere, Christien Hemme- rechts, Rutger Kopland, Pim van Lommel en Thich Nhat Hanh. Zij wil weten wat zij met het oog op de dood. te bieden hebben. Is er een hou- ding van levenskunst te vinden als je geliefde sterft, of is het puur een kwestie van overleven? Christa Anbeek (1961) is universitair docent Le- vensbeschouwelijke reflectievaardigheden en boeddhisme aan de Uni- versiteit voor Humanistiek te Utrecht. Ook in haar eerdere boeken, onder meer “Zin in zen (2003) en Mimi en Akiko (2005) “ stonden vragen over zingeving aan leven en dood centraal. Het is niet alleen vanwege haar beroep dat zij intens bezig is met de dood. Ook haar persoonlijke erva- ringen, hebben haar aan het zoeken gezet naar en aan het schrijven over de dood. Ze begint haar boek met een brief vooraf aan haar doch- ter. ”Het liefst zou ik je schrijven: het hoofdstuk ‘dood’ is afgesloten, ik leef weer, vol, want wat is een beter antwoord op de dood dan het leven zelf?" Door haar heldere schrijfstijl blijf je geboeid lezen. Het thema: een zoektocht naar antwoorden op het waarom van de dood. Op de vraag: hoe overleef je en hoe kun je goed overleven na de dood van een geliefde. Ook op de eeuwige vraag: wat is er na de dood? De zoektocht gaat voor haar via eeuwenoude filosofen en reli- gieuze denkers. Een ontroerend boek. Linda Howe: De Akasha kronieken, Het archief van de ziel. Ankh-Hermes 2010 Het universum leeft en het heeft een geheugen. Dit energetisch archief bevat kosmische informa- tie en staat bekend als de Akasha-kronieken. Ooit waren de kronieken alleen toegankelijk voor spiri- tuele meesters, maar nu zijn ze open voor ieder- een. Linda Howe heeft een betrouwbare methode ontwikkeld waarmee je toegang kunt krijgen tot deze bron van wijsheid: het pad van het gebed. Aangezien de kronieken deel uitmaken van het bewustzijn, zouden ze volgens de auteur altijd en overal en altijd beschikbaar zijn. Het zijn vooral dergelijke stellighe- den die mij wat stoorden. De Akasha-kronieken vormen volgens Howe, een verzamelplaats van esoterische kennis en bevatten informatie over het verleden, het heden en de toekomst, die alle tegelijk bestaan. Kronieken die bereik- baar zijn via het onderbewuste in diepe meditatie. Akasha is een be- grip uit Oosterse filosofieën en wordt algemeen beschouwd als een spiritueel pad van de ziel. De kronieken zouden zijn te openen door de geest af te stemmen op de goddelijke vonk in de mens. Linda Howe, een ervaren lerares in het lezen van de Akasha-kronieken, beschrijft hoe zij in contact is gekomen met dit spirituele werk en hoe zij deze kennis heeft geïnternaliseerd. Wat bij dergelijke boeken opvalt, is dat ondanks de in het boek be- schreven oefeningen, bij mij het resultaat uitbleef, maar misschien ben ik nog niet zover. Jaap Hiddinga: Bronnen van inspiratie - Omgaan met mediamieke gaven en gevoelig- heid. Ankh-Hermes 2010 Waar komt inspiratie vandaan? Is zij altijd ge- wenst? Hoe gaan we daar als mens mee om? In dit boek worden alle aspecten van inspiratie, me- diamieke gaven en hooggevoeligheid besproken. We zijn vaak kritisch over wat anderen zeggen, maar informatie uit de geesteswereld nemen we klakkeloos aan. Er zijn ook kwaadwillende bron- nen en daarom is het belangrijk om een goed on- derscheidingsvermogen te ontwikkelen. De schrij- ver geeft door middel van zijn uittredingen inzicht in de interactie van de verschillende bronnen met de mens en hoe we op een goede ma- nier hiernaar kunnen leren luisteren. Ook veel jongeren zijn hooggevoelig. Vaak worden zij bestempeld als indigo- of nieuwetijdskinderen, maar wat ervaren zij nu echt? De schrijver geeft waardevolle tips hoe we onze kinderen beter kunnen begrijpen en hoe we antwoord kunnen geven op de vele vragen die zij hebben. Jaap Hiddinga, van huis uit chemisch ingenieur en fysicus, kreeg in 1993 een openbaring die zijn leven en denken totaal veranderde. Hij houdt zich nu uitsluitend bezig met het schrijven van boeken en het ge- ven van consulten en lezingen. Eerder verschenen: Visioenen en uit- tredingen; Engelen en visioenen; Eindtijd of overgang?; Conceptie, ge- boorte en leven; Man, vrouw en zielenbewustzijn; De verwarde mens; Het leven; Goddelijk bewustzijn in de mens en De reis naar het Licht. Dit alweer tiende boek van Jaap Hiddinga geeft uitleg en goede raad aan mensen, die met mediamieke gaven worden geboren of deze tijdens de jeugd ontwikkelen. Hij put uit zijn eigen ervaringen en geeft veel voorbeelden uit de intense en veelzijdige leerschool, die hij zelf heeft doorlopen en geeft beschrijvingen van uittredingen en visioenen en de consequenties daarvan voor zijn feitelijk handelen en zijn verant- woordelijkheid voor het gewone leven in de wereld. Zijn schrijfstijl is helder en eenvoudig en maakt deze soms ingewikkelde materie prima te begrijpen. In een interview over hoger bewustzijn zegt hij onder meer: ” Wat veel goeroes en leraren vergeten, is dat als de mens wer- kelijk spiritueel ontwaakt, hij of zij ontwaakt in een niet herkenbare om- geving en daarmee verwarring ervaart. Pas als men zich bewust is van 31 Reflectie 8(1), voorjaar 2011