Reflectie 8(3) herfst 2011.vp

juist de trouwe volgelingen van Jezus vervolgd, gemarteld en vermoord ? Had geloven in een almachtige God nog zin? Of bracht dat alleen maar meer ellende? De Apocalyps (letterlijk: ‘openbaring’, ‘onthulling’) pro- beert op deze vragen een antwoord te geven met een duidelij- ke boodschap: Geloven heeft zin, geloven redt je van alle el- lende. Maar dat begrijp je pas als je de geheimen van de ge- schiedenis kent. Met grote verbeeldingskracht onthult dit boekje dan het grote geheim: er is een strijd gaande tussen duisternis en licht, tussen de aardse keizer en de hemelse God. Deze strijd is nu in de eindfase aangekomen en zal spoedig worden uitgevochten in de vlakte van Armageddon, vlak bij Jeruzalem. Dan zal ge- openbaard worden dat de hemelse God met zijn engelen heeft gewonnen. Dan zullen de bozen worden gestraft in het vuur van de hel en zal het hemelse paradijs op aarde neerdalen om de getrouwe gelovigen een eeuwige woonplaats te geven. De Apocalyps als draaiboek? Ook na bijna 2000 jaar heeft dit boekje voor de gelovige christenen, met name voor diegenen die alles wat in de Bijbel staat als Woord van God en letterlijke geschiedschrijving ver- staan, nog steeds niets van zijn zeggingskracht verloren. Voor hen is de Apocalyps een soort draaiboek voor onze tijd. De duisternis van manipulaties, leugens en bedrog die we momenteel meemaken, zien zij in het perspectief van de strijd tussen goed en kwaad, tussen licht en duisternis, tussen de al- machtige God en zijn tegenstander de duivel. Volgens hen is elke ramp die wij nu meemaken in de Apocalyps nauwkeurig voorspeld en ze weten dan ook zeker: dit zijn de laatste stuip- trekkingen van een wereld die op zijn einde loopt. Spoedig zal God de stekker eruit trekken. Een aantal radicale groepen fundamentalistische christenen waren daarom enige tijd geleden zo overtuigd van het einde van deze wereld dat zij al hun bezittingen verkochten en ver- volgens bleven wachten, wachten… en nog eens wachten. En toen er niets gebeurde, verzetten zij de datum van Gods ingrij- pen een aantal malen en getuigen er nu van dat God definitief zal ingrijpen in 2012. Maar, als ik een voorspelling mag doen, is het voor hen nog steeds als ‘Wachten op Godot’, een toneelstuk van de Ier- se schrijver Samuel Becket. Twee vrienden staan op iemand te wachten op een onbepaalde plek in een onbestemde tijd. Op wie wachten ze? Dat weten ze zelf niet, maar het is iemand die hen zal verlossen, antwoorden zal geven, zal verlichten. Maar die ‘iemand’ komt niet. Uiteindelijk vertrekken de twee vrien- den en dan komt een jongen het publiek melden dat Godot vandaag niet komt, maar morgen zeker wel. De utopie van het Gouden Tijdperk Is het dan wachten op niets? Of is er toch iets bijzonders aan de hand? Een groot aantal mensen die een ‘wonderbaarlijk ingrij- pen van God’ als een gepasseerd station zien, erkennen wel de onverwachte mogelijkheden van dit moment en verwachten het aanbreken van een nieuw Gouden Tijdperk. Hans Stolp, pastor en auteur, is in Nederland een van hun woordvoerders. Omdat ik nieuwsgierig was geworden, ging ik in op een uitnodiging van een vriendin van me en bezocht een lezing van Hans Stolp die als titel had: ‘De bijzondere tijd waarin we leven’. De zaal was vol enthousiaste toehoorders en ik raakte even in de ban van deze sympathieke en charismatische spreker. Maar op een gegeven moment kwamen mijn twijfels. Dat was toen Hans Stolp stelde: ‘De Maya-kalender – de Tzolkin – vertelt dat we in 2012 een grote sprong gaan maken in onze ontwikkeling en de vierde dimensie zullen binnentreden. De Egyptische traditie vertelt, dat vanaf 17 september 2001 (!) nieuwe energieën vanuit de kosmos naar de aarde en de mens- heid zullen gaan toestromen om de mensheid te verheffen naar een hogere dimensie. De Oosterse traditie vertelt, dat wij aan het einde van het donkere tijdperk – het Kali Yuga genoemd – leven en dat wij vanuit dit diepste donker de overgang zullen maken naar een nieuw Gouden Tijdperk, dat alleen maar vre- de, liefde en wijsheid kent.’ Ofschoon ik van nature een optimist ben, klonk ook dit voor mij niet aannemelijk. Hoe kun je verwachten dat een hele wereld plotseling een dergelijke bewustzijnssprong maakt? Zelf ben ik redelijk goed op de hoogte van wat groeiprocessen in mensen betekenen, wat het kost om werkelijk uit te stijgen boven het geconditioneerde denken, en vooral – als het je plot- seling als een cadeau gegeven wordt – hoe moeilijk het is dit in je leven te integreren. En nu zou dat plotseling in de hele wereld gebeuren? Niet alleen bij mijn buren in mijn straat, maar ook bij de Bosjesmannen in Zuid-Afrika, de nomadische bewoners van de steppen in Mongolië of, om maar wat te noemen, alle Chinezen in Shaoxing? >> 8 Reflectie 8(3) najaar 2011 Armageddon (Nicolai Roerich, 1936) The second coming (Alan Bark, 2008)