Reflectie 8(3) herfst 2011.vp

Kosmos en Mens zijn een” past naadloos bij de stroom van ontdekkingen die het universum als een levend web van ener- gievelden herkent en de mens als een kind van de kosmos. Vaag zweeft ons de vermaning “Weet gij dan niet dat gij go- den zijt” voor de geest. Een culminatiepunt De cirkel lijkt zich te sluiten. Met de nadering van het cruciale jaar 2012 naderen we een culminatiepunt. Kiezen we voor de wraakzuchtige schepper van de dualiteit die in het Nieuwe Tes- tament evolueert tot de liefdevolle Vader van Jezus, of confor- meren we ons aan het levende bewustzijnsveld van de kosmos. Van dat laatste hebben alle oude wijzen geweten. Dat ge- voel van een vitale verbondenheid met het verre uitspansel heeft de mensheid altijd al gebiologeerd. De afwezigheid van kunstlicht veroorloofde iedere sterveling een blik op de eeu- wigheid van de sterrenhemel. De vraag hoe dit alles tot stand kwam, werd in mythologische vertellingen beantwoord. Bij kampvuren en in binnenhoven brachten de vertellers de kos- mos tot leven. Wij missen deze mogelijkheid, omdat onze wereld nu eenmaal volslagen anders werkt dan de hunne. Onder het motto “ God is Licht” mogen wij ons van een onbevattelijke waarheid overtuigen. Als Jezus zegt: “Ik ben het Licht der wereld” voelen we ons gesteund door de gnosti- cus die de wereld uit het Lichtrijk laat afdalen. Hij vindt Albert Einstein aan zijn zijde. Zo dekt de geavanceerde weten- schap de gnosis. Kennis van hoofd en hart zullen in de nabije toekomst meer en meer samenvloeien. Dat zou de zekerheid van 2012 kunnen zijn. Bijna-doodervaringen Een aanwijzing daarvoor is het fenomeen van de bijna-dood- ervaringen, ook een lichtstraal binnen onze duistere tijd. BDE’s zijn er altijd geweest, maar het was de psychiater Ray- mond Moody, die ons er in de jaren 70 van de vorige eeuw via bestsellers opmerkzaam op maakte. Mensen die een bijna- doodervaring meemaakten, vingen glimpen op van de verrijze- nis naar de etherische sferen zonder tijd en ruimte. Gedurende de nabijheid van de dood, gekenmerkt door hartstilstand en een vlak EEG, treden ze uit hun lichaam, zien neer op hun stoffelijke omgeving, reizen door een tunnel op weg naar een helder, maar nooit verblindend liefdeslicht. Alleen al in Amerika kunnen miljoenen mensen op zo’n erva- ring bogen. Ook in ons eigen land blijken BDE’s veel vaker voor te komen dan wij denken. Een intense BDE muteert elk bewustzijn, zelfs dat van mensen die er alleen maar over heb- ben gelezen. Nu er zoveel over wordt gesproken en geschre- ven veranderen de BDE’s zelfs het wereldbewustzijn. Bewustzijn De cardioloog Pim van Lommel concludeert op grond van ge- degen onderzoek, dat bewustzijn onafhankelijk van de hersens bestaat. Dat is een formidabele doorbraak in de muur van onze materialistische gevangenis. Zijn mening voegt zich bij geleer- den uit andere disciplines die tot dezelfde conclusie komen. De hersens fungeren als een ontvangsttoestel en niet als de zender. Bewustzijn is de oorzaak van het universum, niet een gevolg. Met deze slotsom uit goede bronnen zijn we terug bij het opper- wezen. Noem het God, Wereldgeest, Allah of gewoon Het. Het idee dat het universum een intelligente oorsprong heeft en dat ons intellect daarvan deel uitmaakt, is al verruimend genoeg. Een uitstekend boek over de geschiedenis van de gnosis vat het geheel van gebeurtenissen kernachtig samen. “Alle dingen zijn in beweging en veranderen, alle dingen maken voortgang en keren terug, alles is betrekkelijk in het goddelijke en onein- dige universum. Alle leed is gebonden aan het moment, alle principes die zich kunnen verenigen doen dit. Ieder onzicht- baar punt of centrum in het heelal is een oneindig Pleroma (volheid) – als een fragment van een holografisch beeld – dat het Zijn uitstraalt en het ontvangt, een oneindig aantal punten van volkomenheid “ ¹) die opstijgt vanuit de laagste sferen van de natuur tot het uiterste hoogtepunt ervan, vanuit het fysieke heelal dat de filosofen kennen tot de verhevenheid van het ar- chetype waarin alle godgeleerden geloven…totdat wij een oor- spronkelijke en universele materie bereiken, die overal van ge- lijke samenstelling is, die het Zijn is, de basis van alle soorten en vormen.” (Tobias Churton: De Geschiedenis van de Gnosis, p.117). ¹) aanhaling Giordano Bruno (1548-1600), die eindigde op de brandstapel Vereren of ervaren De geschiedenis kent vereerders en ‘ervaarders’. De indruk bestaat dat de vereerders trouw hun kerkelijke rituelen uitvoer- den, terwijl ze bijna gelijktijdig de ervaarders als ketters ver- volgden en vermoordden. Dit historische feit vraagt bezinning nu wij zoveel meer weten dan zij destijds. Is de tijd niet aang- ebroken om het accent te verleggen van vereren naar ervaren en van theologie naar spiritualiteit? Zwelgt het opperwezen in onze adoratie of schept het genoegen in onze groei. Wij neigen ertoe aan God menselijke eigenschappen toe te kennen, maar het pleromatische symbool van de totale heelheid, levend in sferen van eeuwigheid en onsterflijkheid, moet van geheel an- dere orde zijn dan de beperkte, in zijn ego gevangen mens. Zijn doel ligt verscholen in onze bewustzijnsverruiming tot het ervaren van het ongebroken geheel aan toe. De uitstraling van wat wij wel eens het “goddelijke plan” noemen blijkt overduidelijk uit alle grensverleggende mijlpalen die ons in de loop van de voorbije honderd jaar de weg hebben gewezen en waarvan hierboven een fragmentarische opsomming is gege- ven. Het lijkt op het scheuren van het voorhangsel in de tem- pel. “Niets is verborgen wat niet geopenbaard zal worden”. Ook woorden die aan Jezus worden toegeschreven. Frequentieverhoging De tijd van openbaring lijkt nu aangebroken. Alles in ons en om ons heen versnelt bijna onrustbarend. Serieus onderzoek bracht een frequentieverhoging aan het licht die er niet om liegt. In een relatief kort tijdsbestek nam de trillingsfrequentie van alle materie toe van 7,6 naar 8,4 trillingen per seconden. Wellicht heeft dat te maken met de supernova-uitbarsting van 1987, waarover ik in het voorjaarsnummer van Reflectie schreef. Als dat klopt, moeten wij ons aanpassen, zowel in ons denken als in ons voelen. Overal ter wereld streven mensen naar verlichting. Kerken, moskeeën en tempels hebben de plaats ingenomen van kloos- ters en kluizen. In kleine kringen mediteert met zich suf, op jacht naar de snelle transformatie. In verband daarmee is het zinvol de waarschuwende woorden van een autoriteit als John Blofield in gedachten te houden. Ritueel omwille van zichzelf geldt als de grootste belemmering voor verlichting, beweert hij in “Het diamanten voertuig”. Deze vermaning komt niet van de eerste de beste. Ze wordt toegeschreven aan de Boeddha 16 Reflectie 8(3) najaar 2011