Reflectie 8(3) herfst 2011.vp

zelf. Vanouds bekende hulpmiddelen als het gebruik van ritue- le gereedschappen of het offeren van wierook, bloemen en lampen worden nooit van wezenlijk belang geacht. De geest is koning Het ritueel gedijt beter in een kale grot dan in een rijk gestof- feerde kapel. Eenvoud in elk opzicht bevordert de intentie van elk streven. Vooruitgang kan niet worden verworven door litur- gieën, heilige formules en kostbare gewaden. “Zoals overal is ook hier de geest koning,” zegt Blofield. Iedere mate van trans- formatie is gebaat bij ervaring en verlicht denken. Daarmee scoort John Blofield een belangrijk punt. Bewustzijnsgroei ver- eist inspanning, geduld en toewijding, zeker nu het universum zelf de mensheid tot bezinning en zelfreflectie maant. Moderne bewustzijnsonderzoekers hebben de kracht van het denken blootgelegd en ontdekt welke machtige energieën door ons denkvermogen in gang worden gezet. Het ego-denk- en dient te wijken voor een inclusief werelddenken. Alle on- derzoeksresultaten van de voorbije eeuw wijzen daarop. Wij hebben ons lot zelf in handen. Ons fysieke lichaam, onze psyche en onze geest versnellen naar meer subtiele waarden. Dat zou kunnen leiden tot de toe- nemende transparantie, die ons voor 21 december 2012 in het vooruitzicht is gesteld. Bewuste afstemming daarop lijkt een dwingende noodzaak, nu de tegenstellingen zich verscherpen in een wereldbeeld dat met de dag holistischer wordt. Herinner je wat de Hermetische filosoof tweeduizend jaar geleden al opmerkte: God, Kosmos en Mens zijn EEN. Dit woord is waarlijk vlees geworden! Johan Pameijer (Amsterdam, 1930), gepen- sioneerd kunstredacteur, is werkzaam als vrij-katholiek priester in de kerkgemeente Raalte. Hij is auteur van een flinke reeks boeken op christelijk esoterisch, gnostisch en algemeen spiritueel vlak; zie www.vkk.nl (bij kerkgemeente Raalte). Hij is nog steeds werkzaam als auteur van zulke boeken, en met het geven van lezingen. * * * 17 Reflectie 8(3) najaar 2011 Reflectie lezen levert op … een stukje ‘human interest’… Paul van Rooijen Iedere geïnteresseerde weet dat het lezen van Reflectie veel kan opleveren. Het scherpen van eigen gedachten, het totaal oneens zijn en mogen zijn met artikelen, boeiende ervaringen lezen, te veel ‘must-read’ boeken om op te noemen en sinds wat langere tijd ook nog allemaal muziektips waarvoor de tijd al helemaal te kort dreigt te zijn. Aangeboden in een dusdanig ruim ‘format’ dat wegleggen en een tijd later weer oppakken geen onderbreking vormt voor de eigen dialoog (eens/ oneens/ ‘misschientje’… etc.) met de erin aangeboden artikelen. Maar in het zomernummer van 2006 las ik een wat ander soort stukje. En dat stukje heeft jaren met mij meegereisd. Het was de aankondiging en achtergrond van de Hogere Be- roeps Opleiding Zingeving & Spiritualiteit aan de Hogeschool Geesteswetenschappen, Utrecht. Het antwoord op mijn weg van zoeken. Zo werd ik deel van de eerste lichting überhaupt van deze boeiende studierichting. Nu ben ik een van de eersten in Nederland die als zingevingstherapeut, een nieuwe beroep, is afgestudeerd. Voor mijn examen heb ik een scriptie moeten schrijven die mijn scriptiebegeleider van een dusdanig niveau en dusdanige meerwaarde achtte voor ‘het veld’ dat hij mij heeft gestimu- leerd er meer mee te doen. Dat is gelukt. “Vragen om de dood” gaat als ‘volwassen’ boek verschijnen. Het is een on- derzoek naar zelfbeschikking als rechtsbeginsel en rechtsregel in relatie tot euthanasiewetgeving en vragen rondom levens- einde. Niet direct mystiek of esoterie, maar wel een gewogen betrekking en samenhang tussen psychologie, filosofie, ethiek en recht. En mogelijk kan er belangstelling voor bestaan bin- nen de VKK. Dat is de reden dat ik dit stukje heb geschreven. Ik heb in hoofdzaak twee redenen om dit stukje te willen laten opnemen in ons mededelingenblad. Als eerste, het feit dat iets in Reflectie mijn leven heeft veranderd (dank jullie wel!). En ten tweede, dat het wetgevend kader, vormgegeven door een consensus, zondermeer mogelijkheden borgt maar tegelijker- tijd niet alle mogelijkheden toe kan staan. En dat spannings- veld toont zich ook bij de euthanasiewetgeving. Tegelijkertijd is elk individueel mens niet gelijk te stellen met een ‘consen- sus’, laat staan een ‘kader’, maar bestaat een, ook individueel, spanningsveld tussen de mogelijke overwogen en ervaren zin- loosheid en sacrale dimensies van het recht. Hoe innerlijk vrij we ook zijn, de mogelijkheid bestaat dat we ons binnen dat speelveld van wettelijk gestelde grenzen aan het kiezen van een of ons eigen levenseinde moeten begeven. Dan is het goed kennis te hebben van de stand van zaken op dit moment. En van de overwegingen die aan die stand van zaken ten grond- slag liggen. En kennis te hebben van de hoedanigheid van de mogelijkheden die binnen dat wettelijk kader voor ons bestaan. Wilt u meer weten? vitalitas@planet.nl of 070-3683177 Paul van Rooijen: zingevingstherapeute dus. Daarnaast is zij sub-diaken in en bestuurslid van de kerkgemeente Den Haag. Ook haar schrijverskwaliteiten worden inmiddels gezien. * * * *