Reflectie 9(1)vj2012.vp

laten ontstaan. Mag het boekje houden tot het duidelijk is en zij hoort wel wat het wordt en eventueel wanneer. Diezelfde avond schrijf ik op een klein kaartje: doop en de datum: 25 maart 2012. Leg het kaartje tussen de bladzijden over de Doop van volwassenen in het “groene boekje”en zal de zondag erop, 1 januari, het aan Paul teruggeven. Dinsdag 27 december schrijf ik in mijn dagboek: moeder- aarde verscheen in mijn meditatie. Zij nam mij bij de hand en mee het bos in. Eerst renden wij, gaandeweg vertraagde ons tempo en uiteindelijk kwamen wij bij een open cirkel in het bos, diep in het bos. Ik had haar gevonden, vertelde zij mij. Zij herinnerde mij aan een eerdere droom waarin ik mijn moeder zocht. Zoekend liep ik in het bos, roepend naar mijn moeder. Kon haar niet vinden en kreeg geen antwoord. Nu heb ik haar gevonden! Ik heb een stapel kleding ontvangen, een robe: ik sta op het punt om mijn opleiding te vervolgen. Ik zal worden (in)gewijd en de mensen die ik ontmoet in de Vrij-Katholieke Kerk zijn mijn medereizigers in opleiding. Associatie met de Bezinning op de Wijsheid voor het begin van de Heilige Mis en zie mijzelf staan voor het (Maria)altaar en draag deze tekst voor uit volle overtuiging en in volle verbinding. Zaterdag 31 december schrijf ik in mijn dagboek: de ve- randering is gaande! Door mijn focus op de Drievuldigheid te houden verandert van alles in mij en om mij heen. Alles zal ten goede veranderen. Het enige wat ik hoef te doen is om mij af te stemmen en te verbinden met de Drie-eenheid en het verder te laten ontstaan, het te laten ontvouwen. De rest volgt. Zondag 1 januari schrijf ik in mijn dagboek: de aankondi- ging! Geef Paul, de diaken, het “groene boekje” terug en Theo kondigt tijdens de koffie aan dat ik graag gedoopt wil worden. Herkenning. Eerder deze intuïtieve weg gevolgd. Toen afge- leid en andere wegen bewandeld. Tijd om verder te gaan waar ik was gebleven. Een enorme dankbaarheid en een gelukzalig gevoel overvallen mij. Herkenning, herinnering van de magie van synchroniciteit. Het onzichtbare wil gekend worden! Dankbaar ben ik voor het groeiend inzicht en de ervaringen: – dat er ruimte ontstaat om écht aanwezig te zijn; – dat ik zelf creëer en dat iedere situatie een mogelijkheid biedt om te handelen vanuit mijn (licht)wezen, vanuit liefde; – dat de boodschappen vanuit mijn ziel, mijn onderbewuste, aan de oppervlakte mogen komen, bewust mogen worden; – dat als het in mij is het ook in de ander is; – dat wij één zijn (delen van een groter geheel). Dankbaar ben ik ook mijn ouders die mij het leven hebben ge- schonken waar ik heel blij mee ben. Dankbaar ben ik voor al die mensen, omstandigheden en situaties die mij hebben doen groeien. Dankbaar ben ik mijn gezin dat mij de ruimte geeft om te zijn en te worden wie ik in wezen ben. Dankbaar ben ik voor mijn zielsverwante Sonja. En last but not least wil ik God(in), de leer en de gemeente van de Vrij-Katholieke Kerk bedanken. — Amen. Ellen J. van Dijk (1966): Mijn inspiratie komt voort uit mijn ervaring als kind dat de dingen soms anders zijn dan ze lijken.Leidend in mijn leven is om op eigen wijze mijzelf en mijn omgeving te le- ren kennen. Vanaf 25 maart 2012 lid van de VKK in Den Haag. Ik woon in Den Haag samen met “mijn” man en dochter. Werk- zaam als maatschappelijk werker. Toelichting op afbeelding van de bloem: de iris. Ergens in november kreeg ik tijdens het eind van de Heilige Mis, het beeld van een blauwe iris, inclusief steel en wortel. Mijn eerste reactie was: bah, ik hou niet van blauwe irissen. Als ik later Google op de symboliek van de blauwe iris word ik stil van de associaties die worden beschreven. – Mariabloem. – De godin Iris was een boodschapper tussen goden en men- sen. Met haar gouden vleugels en soms gevleugelde voeten daalde zij geregeld af van de hemel naar de aarde. Zij koos dan altijd de weg langs de regenboog, waarbij de wind haar daar langs voort blies. – De symbolische betekenis van de iris luidt: “Ik heb een boodschap voor jou”, geheel in lijn met de symboliek van de zojuist beschreven godin Iris. Ik was deze ervaring eigenlijk al weer vergeten, maar tijdens het schrijven van dit stukje kwam die ervaring omhoog en be- sluit ik dat er een afbeelding van een blauwe iris boven komt. * * * * Onderstaande foto van een waterval in Zuidafrika werd genomen door Jannie van Alphen-Hofkamp 12 Reflectie 9(1) voorjaar 2012