Reflectie 9(1)vj2012.vp

tuur is taai als rubber of elastiek, soms dik, soms dun, soms heel actief, manipulerend, aanvallend of chanterend. Persoonlijke ervaring Het blijkt al gauw hoeveel angst en dus gebrek aan vertrou- wen er in ons beiden aanwezig is om het contact tussen ons zich spontaan te laten ontvouwen. We praten over iets buiten ons en ontlopen daarmee het contact met onszelf en elkaar. Ik merk het, en stop ermee. Even voel ik me leeg en vrij. Ik kijk Milo in de ogen . Ik ontspan me erin. De ogen van Milo zien er koud en ontoegankelijk uit. Ik voel me verstijven. Het voelt als afgewezen worden. In plaats van dat te zeggen vraag ik hem of hij bang is voor mijn blik. Hij zegt op vlakke toon dat hij dicht bij zichzelf is en dat hij mij ervaart als penetrerend met die opmerking. Ik voel me klein worden en totaal in ver- warring. Ik denk ik dat ik helemaal fout bezig ben en klap dicht. Dat duurt een poosje. Dan zie ik opeens hoe ik aan mij- zelf voorbij ben gegaan door niet te zeggen wat er in mij om- ging en iets te zeggen dat ik meende bij hem waar te nemen waarmee ik de afstand die ik voelde nog meer vergrootte. Ik zeg het tegen Milo. Hij vertelt meteen wat er zich in hem had afgespeeld. Hij heeft een grens getrokken tussen hem en mij omdat ik de leeftijd van zijn moeder heb. En toen ik ook nog vroeg of hij bang was, vertegenwoordigde ik helemaal zijn moeder die voor hem dacht. Beiden gingen we het contact dus uit de weg met reactiviteit op elkaar. Milo deed dat meteen al door zijn moeder op mij te projecteren en ik door niet te mel- den wat ik bij zijn blik voelde. We voedden dus geen van bei- den het gemeenschappelijke veld maar brachten een grens aan. Door de hernieuwde aanwezigheid bij onszelf en daardoor ook bij elkaar ontstond er contact en kwam er een verbindende beweging op gang die zijn vruchten afwierp. We voelden ons toen allebei glashelder, warm, autonoom en toch dicht bij el- kaar. We realiseerden ons hoezeer de mate van intimiteit met elkaar afhangt van de mate waarin we die met onszelf voelen. Hoe dichter we bij onszelf alles durven te voelen en durven te communiceren hoe groter de intimiteit zal zijn. En dat hoeft niet per se verbaal te zijn. Wezenlijke intimiteit We hebben allerlei ideeën en overtuigingen over intimiteit. Bijvoorbeeld dat het zich voltrekt tussen twee mensen. En dat het nog intiemer wordt wanneer de kleren erbij uitgaan. Het zijn echter andere kleren die we uittrekken wanneer we de moed hebben naakt te zijn. d.w.z. onbevangen en kwetsbaar te zijn. We zijn dan in intiem contact met onze ei- gen krachtige aanwezigheid en zuivere essentie, in verbonden- heid met onze verdere omgeving. Wat we ook maar beleven, waar we ook zijn, alles geeft ons dan daartoe de gelegenheid. Intimiteit is een combinatie van contact met onze eigen diepte en universele liefde. Het is vrij, ruim, zonder grenzen en een open avontuur. Het is niet een kwestie van ‘er achter komen’ hoe intimiteit werkt. Het openbaart zelf zijn geheim want het verlangt ernaar om gekend te worden, ook wanneer wij ons ervoor verbergen. Het is als een geliefde van wie we alles aan de weet willen ko- men. We willen weten wat ons beweegt. We willen ons ervan bewust worden. We houden van de waarheid van wat ons be- weegt. Die ontspant ons diep en verankert ons in onszelf op een simpele niet specifieke manier. Het is heel dichtbij, heel intiem in onszelf. We hoeven niets te bewijzen. Het ontvouwt zich eindeloos verder en het maakt ons gelukkig. Wat denk jij dat intimiteit is? Hoe en wanneer ervaar jij intimiteit? Experimenteer eens met de dialectiek van het relationele veld wanneer je met anderen samen bent. Wanneer loopt de inter- actie moeilijk? Wat doet dat jou? Kun je het communiceren? Wat maakt het moeilijk of ondragelijk voor je? Wat er ook is, ervaar het. En laat het zich ontvouwen terwijl je ook sensitief in contact blijft met degene tegenover je. Tot besluit We hebben gekeken naar de begrensdheid en afgescheiden- heid die egostructuren teweegbrengen. We hebben bekeken hoe liefde functioneert, hoe het grenzen aan de kaak stelt en laat verdwijnen. Wat voor uitwerking heeft wat je gelezen hebt bij jezelf? Wat zouden de implicaties ervan kunnen zijn op je verdere le- ven, op de manier waarop je leeft? Els Kikke is psychologe en promoveerde op een onderwerp in de transpersoonlijke psychologie. Zij werkt als coach en trainer in binnen- en buitenland. Zij benut het ge- dachtegoed van onder anderen A.H Al- maas, Bert Hellinger, Stanislav Grov, Carl Gustav Jung, Eva en John Pierrakos, Wil- helm Reich, Rolando Toro met werkvor- men als padwerk, neo-Reichiaans lichaamswerk, Gestalt, psychodrama, voi- ce dialogue, hypnose, neuro-emotionele integratie, diverse healingmethoden, bio- danza en familie- en organisatieopstelling- en. Els Kikke is auteur van enkele boeken. * * * * Hybiscus in Zuidafrika - foto Jannie van Alphen-Hofkamp 18 Reflectie 9(1) voorjaar 2012