Reflectie 9(1)vj2012.vp

Het is goed dat die gevoerd wordt en het siert beiden dat ze het debat willen aangaan, maar ik weet nu al dat voor Skepsis- fundi’s een dergelijke discussie niet hoeft, overtuigd als ze zijn van hun eigen gelijk. Het omgekeerde gebeurt ook. Dan gaan niet-materialisten een dergelijk debat ook uit de weg. Waarbij men dan gemakshalve vergeet dat het gegeven dat de aarde onherkenbaar is veranderd en we in vergelijking met zo’n tweehonderd jaar geleden nu in een ‘science fiction’ we- reld leven, dit kon gebeuren ondanks de felle en onverdraag- zame tegenstand van de geestelijke autoriteiten. De weten- schap kon opkomen ondanks het verzet van de kerken. De geestelijkheid heeft de mensheid vele millennia in duisternis gebonden en bood nutteloze kennis als de ultieme waarheid. Ze liet Giordano Bruno de marteldood sterven, koos de zijde van de rijken tegen de armen, van de onwetende en zelfge- noegzame mensen tegen de levendige en onderzoekende, kriti- sche geesten. Ze moordde ook talloze andersdenkenden uit. Het is daarom te gemakkelijk te spreken van die vermaledijde materialistische wetenschappers. Het is ook weer niet zo dat de wetenschap alle problemen kan oplossen zoals dat begin vorige eeuw nog gedacht werd. Veel wetenschappers (wellicht uit reactie op de stompzinnige houding van de kerken in het verleden) wijzen al het geestelij- ke af in hun beperkte visie dat het enige dat we nodig hebt de wetenschappelijke methode zou zijn. Materie is alles! Het belang van dialoog De felle aanval op het geestelijke heeft de laatste decennia aan kracht gewonnen. Dennett, Dawkins, Crick, Hofstadter en Pinker zijn de kampioenen van dit hedendaags materialisme, maar waarom maken we ons daar zo druk over? Graham Dun- stan Martin zegt terecht: “Hoe nauwgezetter de ziel wordt on- derzocht des te meer licht erop wordt geworpen.” Daarom is het zo nodig wat mensen als Deepak chopra en Leonard Mlodinov de moeite nemen met elkaar in dialoog te gaan en te blijven. Dagblad Trouw vroeg eind vorig jaar of er nog taboes wa- ren in de wetenschap? Jazeker, was het antwoord, “Er is een levensgroot taboe op spiritualiteit. Wetenschappers in Neder- land zijn opvallend vaak atheïst en hebben opvallend weinig sympathie voor het ‘ietsisme’, de levensbeschouwing dat er ‘iets’ moet zijn tussen hemel en aarde.” Het is opmerkelijk dat wetenschappers toegeven dat ze ‘nog geen vijf procent van de totale werkelijkheid in kaart hebben gebracht’, maar dat dat kleine beetje wat ze wel weten voor een groot deel hun wereldbeeld bepaalt. In die vijf pro- cent hebben ze alleen materie en materiële processen gemeten. Geen vonkje God, geen sprankje Geest, dus ook in die overige 95 procent niet, verwachten deze wetenschappelijke fundi’s met wie vaak een gesprek onmogelijk is. Toen ik een van hen eens hierover wilde interviewen, zei hij dat het zonde van de tijd was om over dergelijke waanzin te spreken.” In hun boek Wilde beesten in de woestijn - Filosofen over telepathie en andere buitengewone ervaringen , wijzen Hein van Dongen c.s. erop dat wetenschappers ‘paranormale erva- ringen’ nauwelijks serieus nemen. Vroeger was dat anders. Het concept ‘paranormaal’ bestond niet eens. Voor filosofen als Kant, Schopenhauer en Bergson waren het hooguit bijzon- dere, intrigerende ervaringen. William James, die een uitge- breide studie maakte van spiritistische mediums, noemde ze ‘wilde beesten in de filosofische woestijn’. En ook Skepsis-fundi Jan Willem Nienhuys moet niets hebben van mensen die zijn mening niet delen. Hij had des- tijds ook de inmiddels overleden Ilja Maso, hoogleraar Weten- schapstheorie aan de Universiteit voor Humanistiek, onder uit de zak gegeven omdat die het had bestaan het boek Onsterfe- lijkheid: van twijfel naar zekerheid te schrijven. Dat was na- tuurlijk vloeken in de wetenschappelijke kerk. Verheffend is het allemaal niet. Wellicht dat Deepak Chopra zijn opponent ook wijst op die oeroude wijsheid uit de Veda’s. De kennis van de vedische zieners over het bestaan en de ontwikkeling van het menselijk bewustzijn was onmetelijk. Alle takken van moderne weten- schap en alle technologie, ja zelfs alle wereldgebeurtenissen, vinden hun uiteindelijke vervulling in het ontrafelen van de wijsheid van de Veda. Inzicht in de betekenis en praktische toepassing van de Veda’s in het leven zal toenemen wanneer het menselijk bewustzijn zich verdiept. Toch is het goed hierbij te bedenken dat zoals Krishnamur- ti zei, de waarheid ‘land zonder paden’ is. De oude wijsheid kan inzicht verrijken maar hetzelfde geldt voor de wetenschap. Goed dat er behalve wetenschappers als Ervin Laszlo en McTaggart ook andere wetenschappers gaan inzien dat weten- schap versus spiritualiteit en religie ook weer zo’n dogma is dat we beter achter ons kunnen laten. De vooroordelen de wereld uit, te beginnen in Nederland! Lambèrt (Aat) de Kwant is freelance religie- journalist en verzorgt programma’s voor OHM, de Hindoe-omroep. Via zijn bureau Quantum Research & Journalistiek is hij ook betrokken bij research voor andere or- ganisaties en schrijft hij o.a. in bladen als Prana, Terugkeer en Koörddanser. Hij is programmamaker bij Indigo Soulstation. (www.indiggosoulstation). Hij organiseert symposia via de stichting Quantum Sympo- sia. (www.quantumsymposia.nl ). Hij verd- iept zich ook in het fenoneem van de helen- de stem, geeft daar ook lezingen en works- hops over E-mail: Lambert43@chello.nl Literatuur website: www.ohmnet.nl Narada Kush, De Veda’s voor iedereen, Saraswati 2011. Deepak Chopra/Leonard Mlodinov, Botsende wereldbeelden - Spiritualiteit versus wetenschap , Kosmos 2012. Graham Dunstan Martin, De materialist, Ankh-Hermes 2009. Hein van Dongen, c.s., Wilde beesten in de filosofische woestijn - Filosofen over telepathie en andere buitengewone ervaringen , Ten Have 2011 * * * 4 Reflectie 9(1) voorjaar 2012 ‘ De werkelijke waarde van een mens wordt voornamelijk bepaald door de mate waarin hij zich van zijn ‘ik’ heeft weten te bevrijden.’ Albert Einstein