Reflectie herfst 2012.vp

cours’, waarbij men niet streeft naar absolute waarheid maar naar het inzichtelijk maken van zienswijzen. Echter, in de eso- terie wordt ook gestreefd naar een objectieve benadering, al is die noodzakelijkerwijs volgens een groepswetenschap. Het is een wetenschappelijke methode om verschillende benaderingen te unificeren, dat wil zeggen, om een bovenlig- gend model te maken waarin de samenstellende modellen kun- nen opgaan. De moderne natuurkunde doet niet anders. Het is heel lonend om dat te proberen voor uiteenlopende kosmolo- gieën. Het blijkt dan vaak dat wat de éne auteur breed uitmeet bij een andere auteur in een bijzin of een voetnoot staat. Maar met dezelfde betekenis. Op deze manier kun je bijvoorbeeld “The Cosmic Doctri- ne” van Dion Fortune gebruiken, in combinatie met het werk van Leadbeater. Het eerste werk veronderstelt kennis van de theosofie, maar is abstract en bij eerste lezing ondoorgronde- lijk. Bij nadere lezing (en meditatie) blijkt het een bovenlig- gend model te geven voor de drie uitstortingen die Leadbeater beschrijft. Daarmee wordt een context gegeven waarin bij- voorbeeld ook het werken van kosmische krachten in de ziel kan worden geplaatst. Ter illustratie een paar voorbeelden. Kosmische krachten die in de ziel werken. Bij de vorming van de Kosmos worden drie “Ringen” ge- vormd (dit is een metafoor) die gedurende de levensduur van de Kosmos ronddraaien. Zij hebben actieve en passieve fasen. De werking van de Ringen beïnvloedt alles in de Kosmos, op elk niveau. • De Ring-Chaos (vgl. de Heilige Geest) zorgt voor een uitgaande, emanerende werking • De Ring-Kosmos (vgl. de Zoon) zorgt voor een terugkerende, loslatende werking, waarbij de essentie van handeling wordt opgenomen • De Ring-niet-verder (vgl. de Moeder) zorgt voor stabilisatie, harmonisatie en compensatie. Door de werking van de Ringen ontstaan perioden van ac- tiviteit en passiviteit op elk niveau. Niveaus zijn binnen elkaar genest, waarbij het ene niveau op het andere inwerkt. De hi- ërarchieën zijn op deze manier in elkaar vervat en werken op elkaar en op de ons bekende levende organismen, zij het in in- of excarnatie. Periodiciteit op een hoger niveau synchroniseert periodiciteit op een lager niveau. Vooral bij uitgaande werking treedt spanning en disbalans op. Deze wordt gaandeweg geharmoniseerd. Daartoe kan nieuwe schepping nodig zijn. De Kosmos is voortdurend in ontwikkeling. Dit heeft toe- nemende complexiteit van organismen tot gevolg, totdat de Kosmos één groot organisme is geworden en het evenbeeld van God is geworden. Dit zijn enkele metaforen waarmee veel van de werking van de ziel kan worden verklaard. Hebben we het nog steeds over dezelfde ziel? Kosmologische beschrijvingen lijken abstract en dor. Maar zij betreffen het leven zelf dat, hoe hoger het niveau, uitbundiger en verfijnder is. Het leven van de ziel in haar hogere aspecten is voor onze aardse persoonlijkheid niet te bevatten. En dat is nog maar een fractie van wat in nog hogere regionen mogelijk is. Meditatie op de kosmische werkzaamheid in onze ziel zal tot een onvoorspelbare respons leiden en aanzetten tot nieuwe innerlijke ontwikkeling. Door een groeiend zelfbewustzijn van de ziel wordt de Kosmos zelfbewuster. Voor de ziel gaan wijsheid en innerlijke beleving in elkaar over, met een doorwerking in het leven en de gemeenschap, gevoed door de liturgie. De ziel is creatief, compenserend waar nodig en omhoog strevend naar God, lof en dank zeggend. De ziel, dat ben ik. Gert Jan van der Steen (1943), wij-bisschop, is wiskundige en informa- ticus en werkt als taaltechnoloog (is oud-hoogleraar Uitwisselingstalen). Daarnaast is hij yogadocent. Hij is ge- ïnteresseerd in de integratie van oude en nieuwe vormen van spiritualiteit. Emailadres: gert@palstar.nl * * * * Schapenwolkjes Foto: Rudolf H.Smit 16 Reflectie 9(3), herfst 2012