VKVisie
Tijdschrift van de Vrij-Katholieke Kerk in Nederland

Vorige Home Boven Volgende

Richten

Annette Haccou

Soms kijk ik naar binnen en vraag me af: waarom ga ik eigenlijk naar de kerk? Of waarom zeg ik iedere dag de Prime?

Voor mij is het antwoord: om mijn ziel te richten.

Waartoe? Tot God.

God

In Marcus 1 vers 1 staat: "Bereidt de weg des Heren, maakt Zijne paden recht".

In mijn verbeelding zie ik God altijd als een bron van oneindig Licht dat in alle richtingen straalt, en onszelf als deel van dit Licht, als het ware aan het eind van zo'n straal, als kluitjes van dit Licht.

Via die stralen zijn wij in voortdurende communicatie met dit Licht; maar wij zijn er ons niet steeds van bewust, doordat wij met andere dingen bezig zijn, of ons pad is wat krom, of verstopt.

Een dienst, nu, richt onze aandacht op God, in een voortdurend op en neer gaande beweging, als een navelstreng. Neem nu zo'n dienst, om het even of het de H. Mis is, het H. Lof, de Prime of welke andere dienst ook.

Op - neer, op - neer gaat de stroom, op - neer. Wij bidden - wij worden gezegend; wij loven - wij worden gesterkt; wij vereren - wij worden herinnerd aan Gods steun. Op - neer gaat de stroom. En ons pad, dat wil zeggen het pad dat ons tot God voert, wordt niet alleen steeds rechter maar ook breder, lichter. De Lichtstroom wordt steeds sterker.

De apotheose van de H. Mis is de Communie, gevolgd door onze lofprijzing. Het einde is de zegen. Bij het H. Lof is het hoogtepunt de zegen met het Allerheiligst Sacrament, gevolgd door onze lofprijzing. Op - neer gaat de Lichtstroom, ons achterlatend, vervuld van Licht. En de Prime? Lees, of liever bid, hem maar na.