1-Reflectie 4(1)vrj07.vp

ten, conditioneringen, verlangens en begeerten – om maar iets te noemen. En die spelen op als je probeert te verstillen. Wie dat allemaal maar laat zitten, begaat dezelfde vergis- sing als mensen die überhaupt niet aan bewustwording doen en slechts door het leven willen gaan aan the sunny side of the street of desnoods singing in the rain . Dat is hun vrijheid, daar hoeven we niets op aan te merken. Maar de bedoeling van het leven is, dat we – om ’t op klassieke wijze te zeggen – ‘gaan waar de Heer ons roept’, m.a.w. dat we doen wat ons te doen staat. En wie begrijpt dat dit leven deel uitmaakt van een veel verderstrekkend bewustwordings- en transformatieproces, kan zich deze naïveteit eigenlijk niet meer veroorloven. Eigenlijk maakt iemand die de innerlijke weg wil gaan een nog veel grotere vergissing door onbewuste psychofysieke be- lemmeringen buiten beschouwing te laten. Het gaat namelijk om onderdrukte, ontkende en verdrongen bewustzijnsinhoud, op z’n jungiaans gezegd: om je schaduw. Wat het diepst is weggestopt, wordt lichamelijk ongemak of ziekte – de laatste kans die je wezen heeft om schaduwaspecten toch nog aan de oppervlakte van het bewustzijn te laten komen. Dit betekent dat het echt nodig is om je lichaam te betrek- ken in je bewustwordingsproces, want anders is het alleen maar je persona die zich ontwikkelt en bouw je bij wijze van spreken een nieuwe ‘spirituele’ persoonlijkheid over je oude ‘ik’ heen, zodat alles wat daar onbewust aan kleeft nog dieper wordt weggestopt, terwijl het ooit toch zal moeten worden uitgewerkt en losgelaten. We doen er daarom beter aan, ons lichaam te be- schouwen als een grote hulp en gids op ons pad. En als we dan ook nog naar die gids luisteren en het lichaam geven wat het nodig heeft om tot heelheid te komen, dàn is er een diepgaand en echt transformatieproces mo- gelijk. Moet dat dan, dit pro- ces aangaan? Dat zal nie- mand me horen zeggen. Ieder is een vrij mens, vooral als hij of zij daar ook echt van geniet. Maar elke vorm van spiritualiteit die van het lichaam en de aarde afleidt, is een vlucht. Onts nap ping is het tegendeel van de onts pan ning waarom het gaat Het integreren van de meerdere lichamen Er is nog een andere reden om het thuiskomen in onszelf in eerste instantie op te vatten als thuiskomen in ons lichaam. De manier waarop we ons lichaam gewoonlijk beleven – als een fysiek object, opgebouwd uit materie en begrensd door de huid – is maar één van de mogelijke manieren. Uit esoterische wereldbeelden of uit de moderne natuurkunde kunnen we af- leiden dat eigenlijk alles energie is, maar dat hoeft geen theo- rie te blijven. Door diepe, meditatieve ontspanning kunnen we gaan voelen dat het lichaam eigenlijk uit energie bestaat en helemaal niet begrensd is, maar deel uitmaakt van ons multidi- mensionele wezen. Zodra we onszelf beleven als ‘van energie’ is onze identifica- tie met het fysieke lichaam op z’n minst al verschoven naar de volgende bewustzijnslaag, die van het etherische of vitale lichaam dat het fysieke lichaam doordringt en er ook omheen zit, als een duikerspak. Maar dit wordt alleen voelbaar, als we met onze aandacht het fysieke lichaam diep binnengaan. We kunnen ons etherisch lichaam niet van buitenaf leren kennen – wie in de spiegel kijkt, zal het doorgaans niet zien. De energie- banen (nadi’s of meridianen) en de energiecentra (zoals de chakra’s) waaruit het etherisch lichaam is opgebouwd, vormen een heel netwerk door het fysieke lichaam heen. Als we dit netwerk zuiveren van blokkades, met name door meditatieve ontspanningsoefeningen, laten we letterlijk en figuurlijk het ‘donker’ in onszelf los en gaan we ons in onszelf geborgen voelen. Zo vormt lichamelijke ontspanning de eerste stap om je bewust te worden van de volgende lagen van bewustzijn-en- energie, de meerdere lichamen waaruit onze persoonlijke mi- crokosmos is opgebouwd. Het transformatieproces waarom het gaat, behelst het stapsgewijs bewustworden en integreren van die meerdere lichamen, energievelden, aura’s of bewustzijnslagen – dat zijn allemaal benamingen voor hetzelfde. Bewustzijn en energie zijn steeds twee kanten van dezelfde munt; wat we ervaren hangt ervan af hoe onze energie stroomt en straalt – of stag- neert. Na het etherisch lichaam komt het astrale, dan het men- tale, vervolgens het spirituele lichaam, het kosmische en het nirwanische lichaam (de benamingen verschillen overigens in uiteenlopende kringen). Om deze lagen te kunnen voelen en de erbij horende zelfbeleving te kunnen ervaren, moeten onze energieën harmonisch circuleren door en om het fysieke lichaam heen, door die verschillende lagen. Als we diep loslaten en verstillen, kunnen we ervaren dat de energie in het fysieke en etherische lichaam op z’n minst enkele centimeters voorbij de huid uitstraalt. Dat is het begin van het besef dat we ruimer zijn dan de contouren van ons lichaam. Wanneer we de gelaag- de energiehuishouding in en om het lichaam nog verder zuiveren en verfijnen, kunnen we het ge- voel – de directe gewaarwording - krijgen dat alles binnen is, bin- nen onszelf in de zin van datge- ne wat we eigenlijk zijn. Dat is de ruimte, het ene, onbegrensde bewustzijn zelf. Er kan geen misverstand over blijven be- staan: het bewustzijn is de ruim- te; datgene waarin alles plaatsvindt, is één en hetzelfde als datgene wat alles waarneemt. Zonder energie zou er alleen onbewuste leegte zijn, maar er is altijd energie – de grote kosmische Bron kan niet anders dan energie voortbrengen. Als we innerlijk niet verdeeld blijven, vormen we een een- heid van lichaam, ziel en geest (materie, energie en ruimte) en deze persoonlijke microkosmos is één met het grote geheel van materie, energie en ruimte, de macrokosmos. Ervaren we dit aan den lijve, dan zijn we thuis in ons Zelf – een besef dat van oudsher bekend staat als ‘Atman is Brahman’. 21 Reflectie 4(1) voorjaar 2007 Meridianen in de acupunctuur