1-Reflectie 4(1)vrj07.vp

Aquariusmens aanspreekt en tegelijk een geschikt kanaal is voor de specifieke energieën van dat tijdperk. Wat dat laatste betreft denk ik in het bijzonder aan de vrouwelijke spirituele energie. 1 Ook daarover is ons in de ja- ren 40 en 50 van de vorige eeuw veel informatie en kennis aangereikt. Ik doel op de reeks verhandelingen van professor priester J.E. van der Stok, “De hemelse machten achter het kerke- lijke jaar”, (Van der Stok, 1998). Zijn werk bouwt voort op het werk van mevrouw Blavatsky en mgr. Leadbea- ter. Deze drie mensen hebben ons iets in handen gelegd dat van een onschatbare spirituele waarde is. De unieke visie van Van der Stok, al daterend uit eind jaren 30 van de vorige eeuw, over de onevenwichtigheid in de wer- king van de mannelijke en vrouwelijke spirituele energie, wordt nu wijd en zijd gedeeld. De vrouwelijke spirituele energie komt onvoldoende tot manifestatie en dus tot werking. Daardoor is de mannelijke spirituele energie niet echt scheppend. Van der Stok noemt bijvoorbeeld de Heilige Drievuldigheid de drie vrijgezel- len. Pas wanneer beide vormen van energie in alles op een gelij- ke, evenwichtige wijze aanwezig en dus werkzaam zijn, is er sprake van echte spirituele creativiteit. 25 maart 2005 Ik maak nu een klein stapje terug in de tijd naar 2005. In dat jaar deed er zich op 25 maart iets bijzonders voor. De eerste volle maan na het lentepunt is bepalend voor de datum van Pasen. In 2005 was het volle maan op 25 maart. Dit is de feestdag van de aankondiging van Maria door de aartsengel Gabriël. Pasen valt 2 dagen later op 27 maart. Dit betekent dat het Mariafeest van de aankondiging samenvalt met Goede Vrijdag. Op die dag in het kerkelijk jaar vieren we de tijding dat Maria geboorte zal geven aan Jezus en tegelijkertijd her- denken we die dag dat Haar zoon Zijn grote offer brengt aan het kruis. Het lijkt wel of “alles” op die ene dag samenkomt: de cirkel is rond. 25 Maart 2005 is daarom, denk ik, een heel bijzondere dag. De aankondiging van de geboorte van Jezus is in feite de conceptie: 40 weken later wordt hij geboren. Het is een nieuw begin. Zijn dood op Goede Vrijdag is een afron- ding: “het is immers volbracht”. Als je die twee momenten sa- menbrengt, is er een soort van uitdoving, er is niets, er is niet iets, er is leegte, er is stilte. Er is eigenlijk alleen maar ruimte en stilte, zonder enige beweging of trilling. Maar dat betekent eigenlijk dat “er alles is”. Er is potentie, samengebald als stilte in een grote scheppende ruimte. Potentie voor een nieuwe schepping. Ik denk dat die potentie er eigenlijk altijd is. Maar is zij nu op 25 maart 2005 pregnanter dan ooit aanwezig? Lig- gen er op die dag voor de wereld echt mogelijkheden die verd- er gaan dan “normaal”? Kansen dus! Ik ben op zoek gegaan naar de mogelijke betekenis en heb die gezocht in de astrolo- gie. Uiteindelijk heb ik met wat hulp van anderen een astrolo- gische beschrijving/interpretatie gekregen via het internet. Voor mij een moeilijk stuk, want ik ben niet thuis in de wereld van de astrologie. Maar toch wel met waardevolle informatie die ik beter ben gaan begrijpen door de gesprekken daarover met een drietal collega-priesters 2 . Ik probeer het in mijn eigen woorden neer te zetten. De astrologische duiding van de situa- tie op 25 maart 2005 geeft aan, dat op dat moment het “ge- wonde mannelijke” heling kan ontvangen van het “heilige vrouwelijke” dat beschreven wordt in termen van de “oerkwa- liteit van zorg, koestering en respect voor al het bestaande”. Heel expliciet wordt gesteld, dat met het heilig mannelijke de mannelijke kwaliteiten in ieder van ons, man zowel als vrouw, worden bedoeld. Of wel ongeslachtelijk vertaald: het gewonde mannelijke in de mens! Door synthese van deze krachten – mannelijk, vrouwelijk in een “heilig huwelijk” – tijdens de volle maan van 25 maart 2005 ontstaan er mogelijkheden om te kun- nen gaan handelen vanuit het “heilige”of “hele” mannelijke. En dan praten we dus over creatieve handeling. Zoals ik het be- grijp, heeft er op die dag een regeneratie, heling plaatsgevonden van de mannelijke scheppende kracht door de vrouwelijke scheppende macht. Is als het ware de wereld in dat aspect voor een moment weer recht gezet. De analyse geeft verder aan dat vanaf 6 december 2005 tot begin 2011 er een astrologische situ- atie zal zijn in Waterman die het “gewonde mannelijke” zal ver- levendigen. Wonden die zijn ontstaan doordat mensen de waarden van “Vrijheid, Gelijkheid en Broederschap, Helder- heid, Waarheid en Bewustzijn” hebben geschonden. Uit het verdere relaas begrijp ik, dat het Watermantijdperk zich alleen dan volledig kan ontplooien als we eerst gaan inzien en accepte- ren dat wij mensen – mannen en vrouwen – de mannelijke kracht verkeerd gebruiken en vervolgens vanuit dat inzicht er- voor zorgen dat die kracht wordt genezen. En daarvoor hebben we die vrouwelijke energie nodig. De vraag die wij ons kunnen gaan stellen is: wat kan de VKK hieraan bijdragen? Hierbij kun je denken aan: bewustwording in ieder individu van voorgaande (in het bijzonder in de geestelijkheid); bewustwording van wat bedoeld wordt met vrouwelijke en mannelijke spirituele energie en de functionele werking ervan; bewustwording dat we moeten stoppen met te denken en praten in termen van man en vrouw, maar meer in de term van mens; bewustwording hoe we de ‘toegang’ in onszelf en de ‘werking’ in onszelf van deze energieën kunnen maximaliseren; nadenken over de vraag of onze liturgie en de vorm waarvan deze gebruik maakt, voldoende bijdraagt aan die bewustwording. Kerk van de toekomst ? In de jaren 70 van de vorige eeuw werd er in onze Kerk veel gesproken en geschreven over onze Kerk als de Kerk van de toekomst. Er is in die tijd aan dit onderwerp zelfs een kerk- congres gewijd. Van der Stok sprak daarover al in de jaren 50, (Van der Stok, 1998). Hij zegt onder meer: “De Vrij-Katholie- ke Kerk is een beweging geënt op traditie, bedoeld om ver- nieuwing teweeg te brengen in de religieuze aanbidding langs oude lijnen. De Vrij-Katholieke Kerk werd geplaatst op de oude, traditionele lijn, met de bedoeling daarin meer vitaliteit, verjonging en vernieuwing te brengen”. Het geluid over de VKK als Kerk van de toekomst is ver- stomd. En naar mijn idee helemaal terecht. Onze Kerk is op zijn best een gerestaureerde “Vissenkerk” en zeker geen “Aquariuskerk”, maar heeft wel de potentie in zich om dat te worden. Als ze tenminste in staat is de tekenen van de tijd te verstaan. Daarin is ze zeker niet sterk. Ze hecht heel sterk aan de traditie en is daarmee sterk geconditioneerd. Ze hecht ook heel sterk aan wat zij die ons voorgingen hebben gezegd, waardoor we vergeten en verleren zelf te denken. We hebben 6 Reflectie 4(1) voorjaar 2007