Reflectie 6(1) voorjaar 09.vp

En wat zou dan ‘mystiek leven’ kunnen zijn? Een puur subjec- tieve weg naar Eenwording? Als we achter Eenwording nog toevoegen “met God” of “met het goddelijke Bewustzijn”, dan moge duidelijk zijn, dat er stééds Eenheid is, van begin tot in eeuwigheid is. Dat wij die Eenheid eventueel (nog) niet zien of beleven, doet daar niets aan af. Wijzigen we ‘Eenwording’ in Eenheid, dan kunnen we zeggen: een puur subjectieve weg naar Eenheid. Maar waarom naar Eenheid? We leven in die Eenheid en die Eenheid leeft in ons. Dat wij dat eventueel (nog) niet be-leven, doet daar niets aan af. We moeten het dus zoeken in dat woordje ‘weg’, want dáárin zit het begrip ‘wording’. Die ‘weg’, het Mystieke Pad, is geen weg gaan náár, maar een weg gaan ván. Een weg gaan van een steeds verdere verdieping, van wording in die Een- heid. Het Mysterie van Eenheid, waarin alles en állen leven in existentie, in coëxistentie dus ook. Een puur subjectieve weg? Ja, in die betekenis, dat in die Universele Eenheid alles en allen subject zijn, niet objecten bui- ten ons. Verder ook subjectief in die zin, dat ieder zijn eigen passen zal moeten zetten op het Mystieke Pad, met ieders eigen ‘pijn aan z’n voeten’, met ieders eigen belevingen en ervaring- en. Maar omdat we in die Grote Eenheid opgenomen zijn, valt er dus beslist wel wat te delen op dat Pad, want wij zijn geen vreemdelingen en bijwoners, maar huisgenoten Gods. Lezen we gerust ‘grote mystici’, maar gaan we vooral zélf op weg. Noten – Literatuurverwijzing: * * * In Memoriam Priester Piet Veltkamp Op 17 januari is priester Piet Veltkamp van ons heengegaan. Piet was jarenlang verbonden aan de kerkgemeente Bloemendaal als eerstaanwezend priester. Direct na zijn wijding in 1986 kreeg hij de leiding over deze kerkgemeente toegewezen. In het eerste jaar werd hij daarbij geholpen door mgr. Wil de Rijk z.g., een oude vriend van hem uit de periode dat hij als altaardienaar samen met Wil actief was in de Zaanstreek. In Zaandam is hij in contact gekomen met de VKK. Voor zijn schoolvriendjes wilde hij niet weten dat hij misdienaar was en sloop via de achterdeur de kerk in. Die schuchterheid heeft hij volledig afgelegd, hij kwam volop uit voor zijn acti- viteit als priester. Vanuit Zaandam is hij verhuisd naar Arnhem en ontving daar de lagere wijdingen in het kerkje op de Hoogte. In het begin van de zestiger jaren verhuisde Piet, inmiddels subdiaken, met zijn gezin naar Haarlem en kwam in de Bloemendaalse kerk van St. Raphael. Daar is hij later tot diaken gewijd. In 1986 volgde de priesterwijding. Hij heeft veel van zijn vrije tijd doorgebracht in de kerk, ook als knutselaar om van alles en nog wat te repareren. Hij was het liefst bezig met mensen, zowel binnen als buiten de kerk. De mensen kwamen eerst bij hem en daarna verschenen ze in de kerk. Vorig jaar is hij met emeritaat gegaan, na 22 jaar werk in Bloemendaal. Door een ongelukkige val brak hij in 2008 zijn heup. Hij werd daarbij verzorgd door fami- lie en vrienden; zijn vrouw Suze overleed al een aantal jaren geleden . Dat heeft hij moeilijk kunnen verwerken, ook omdat eerder zijn eerste vrouw en een doch- ter overleden waren. Dit alles drukte zwaar op hem in zijn laatste jaren. Moge hij de rust vinden nu hij is overgegaan naar een hoger leven. Dankbaar voor zijn inzet nemen wij afscheid. Pr. Theo Mensink