Reflectie 7(4) winter 2010.vp

Voor mij voelt het alsof Christus met de mensen die Hij Lief had en rondom Hem leefden, in Nag Hammadi is geweest. Is mijn Ziel in een ander lichaam daar toen bij geweest? Mijn Ziel weet en hoorde op… De mens echter vraagt zich af: kan men überhaupt ergens echt zeker van zijn? “Het Evangelie van de Waarheid” zegt van wel…in alle nederigheid. Is het toeval dat ik, tijdens het schrijven van deze tekst, lukraak dit boekje opensloeg juist bij het onderstaande citaat? (zie slotalinea). Toch, misschien voorvoelde ik de vibratie van de gnostische leraren, die hier de manuscripten, aan het begin van onze jaartelling, hebben verborgen. Hoe het ook zij, wat er historisch ook werkelijk gebeurd mag zijn, voor mij was het een mystieke, wonderlijke her-innering. Ik heb mij geroepen geweten…bij Nag Hammadi. De gehele mensheid staat op het mooiste en feestelijkste kruispunt aller tijden. De Maya’s noemen het “the end of time” of het tijdperk van overgang. Al is alle schijn tegen, het einde van het “duistere tijperk” is onweerstaanbaar in zicht. De aanstaande geboorte van de Nieuwe Hemel en Nieuwe Aarde laat zich diep in het Hart voelen. Christus roept de mensheid in het eigen Hart. ‘VanZelf- sprekend’ en om niet. We hoeven er niets voor te doen. Het voltrekt zich ‘vanZelf’ in het eigen bewustZijn. Moeder Aarde, zo is door de Maya’s berekend, staat op het punt Haar polen om te keren. De mensheid zal ophoren, ant- woorden en zich omkeren naar HemHaar die haar geroepen heeft. Zij zal uit een eonenlange dronkenschap nuchter wor- den, tot zichzelf komen en haar werkelijkheid herstellen. Het Gouden Tijdperk van Liefde, éénheid en feestvieren is aanstaande! Ja, is er al .. Hier en Nu. “Daarom is iemand die kennis heeft, een wezen uit den hoge. Als hij geroepen wordt, hoort hij op, antwoordt hij en keert zich naar Hem die hem roept en gaat op naar Hem, want hij weet hoe hij genoemd is. Omdat hij kennis heeft doet hij de wil van Hem die hem roept. Hem wil hij welgevallig zijn, en daarin vindt hij rust. Zijn eigen naam valt ieder toe. Wie zo kennis heeft, weet waarvandaan hij gekomen is en waarheen hij op weg is. Hij weet dit, zoals iemand die dronk- en was, nuchter is geworden en, weer tot zichzelf gekomen, zijn werkelijkheid herstelt”. Uit: “ Het Evangelie van de Waarheid”, in 1945 gevonden tekst bij Nag Hammadi. Lydia Schaap (52, kerkgem. Amsterdam) moeder van twee zonen, werkzaam geweest als docente en begeleidster / coach, is geïnspireerd door Het Leven, waardoor er een diep bewust- zijn is voor dat leven in en om haar heen. * * * * 25 Reflectie 7(4) winter 2010 Ik ben altijd bij je… Ik was vier en nog zo klein Toen ik Zelf uit mijn kindlichaam vloeide Het voelde niet eens eng, raar of beperkt Maar juist eeuwig en vrij God zei: ik ben altijd bij je Ik keek naar mij zelf Voelde angst Maar toch was ik dat niet Het was mijn aardse lichaam en mijn aardse gevoel En god zei: ik ben altijd bij je Het licht zei: je bent bij mij, mijn kind Kijk waar je bent Hier is je thuis, je hoeft niet bang te zijn Heb vertrouwen Ik ben altijd bij je De aardse geest had veel vragen Het was klein en bang Wist niet wat er met hem ging gebeuren Hoe is het om een klein mens te zijn in een grote wereld God zei: ik ben altijd bij je Het licht liet me door een sluier kijken Als een kind dat door een klein kiertje door de gordijnen uit het raam kijkt Om een mooie vogel te kunnen bekijken Ik raakte de hemel voorzichtig aan En god zei: ik ben altijd bij je Ik zag spetterende kleuren, hoorde eeuwige galmen Het was als een mysterieus bos De daken waren als een regenboog Kleur was beweging, beweging was klank. God zei: ik ben altijd bij je Ik keerde terug En werd weer vier Gleed weer in mijn lichaam De eeuwigheid voorbij God zei: ik ben altijd bij je De zachtgroene tinten van Engelse heuvels De mysterieuze galm in een bos Een grasland met kleurige bloemen Het glimlachen van een kind God zegt: ik ben altijd bij je Ik ben weer terug Hier ben Ik Hoewel ik nooit ben weggeweest van daar Leer ik te jongleren met het leven Maar ik zal nooit vergeten: God is altijd bij mij Henk Jan van der Veen. www.rondombde.nl