reflectie 8(2).vp

Onze leraren vertellen ons dat het egoïsme, de onverschilligheid en de wreedheid die nu de boventoon voeren in de maatschappij niet de natuurlijke toestand van de mens vormen en dat wij nooit moeten wanhopen over de mensheid. De ‘Onsterflijken’ die onophoudelijk over de mensheid waken, en die zich bezighouden met haar welzijn, hebben de- genen nodig die uit vrije wil zoeken naar het goede, het ware en het schone, dat in zichzelf tot bloei brengen en trachten het in anderen te doen ontwaken. Zij hebben degenen nodig die bereid zijn zich te ontlasten van die manieren van leven en denken die beperkend of nutteloos zijn en een levensstijl aan- nemen die hen tot een raadsel maken voor de gewone man, maar tegelijkertijd hun beeld duidelijker maken voor het innerlijk oog van de beschermheren van de mensheid. Er moet oprechte motivatie zijn en een eed aan ons Hoger Zelf om de wolken weg te blazen die de zon der Waarheid ver- duisteren. Het Tijdperk van Kali is niet deterministisch, er zijn altijd wielen binnen wielen. Elke ochtend als we wakker wor- den beginnen we ons eigen kleine Manvantara, de periode van activiteit; misschien gaan we door een mini Gouden Tijdperk, of een yuga in een paar uur. Misschien gaan we door alle vier yugas in een uur of twee of in een dag of in een week. ‘Zo bo- ven, zo beneden’. Alle antwoorden liggen in de processen der Natuur, innerlijke zowel als uiterlijke. Hoe meer wij onszelf af- scheiden van Moeder Natuur, hoe meer wij gedachteloos haar schoonheid vernietigen alleen uit hebzucht, des te meer verlie- zen we het contact met wie we zijn en des te meer worden wij overheerst door het groteske uiterlijke beeld van Kali. In dat ge- val wordt zij een wraakgodin die ons in onze onwetendheid zal verslinden – zij is de ferme hand van Karma. “Toch is het menselijke ras Goddelijk”, en Pythagoras ver- volgt: ‘De Heilige Natuur openbaart aan hen de meest verbor- gen mysteriën’. Maar niet als wij doorgaan met het vernietigen van wat een deel is van onze eigen aard, omdat de essentiële les die wij moeten leren en leven is: de Eenheid van al het Be- staande . Om dit te doen moeten wij de ‘grote ijzingwekkende ketterij van afgescheidenheid die ons losweekt van de rest’ links laten liggen en de lessen leren die te leren zijn door een bewuste poging te beseffen dat wij niet kunnen ‘zondigen’ zonder de hele mensheid daarmee te raken. Evenmin kunnen wij boven onze omgeving uitstijgen zonder het hele organisme waarvan wij een integraal deel vormen, te verheffen, hoe weinig ook. Dus is de moderne trend van onafhankelijkheid en ‘voor onszelf zorgen’ een vergissing, daar wij geen gedachte kunnen bedenken of een handeling verrichten die alle anderen niet ook raakt. Dit is een groot en levensbelangrijk feit dat de hele mensheid zou transformeren als het beseft en geleefd werd. Gekoppeld aan de idee dat wij niet kunnen ontkomen aan de gevolgen van welke actie dan ook (karma), zou dit helpen de som van al het verdriet op deze planeet te verminderen. Medewerkers van de “Spirituele Zonnebloem” In de duisternis van de huidige tijd is er licht nodig om de weg te wijzen aan degenen die verdwaald zijn en er zijn vrijwilli- gers nodig die bereid zijn het leven te leiden dat vereist is om zo’n licht te worden. Het is misschien een moeilijke en ver- moeiende taak, maar de beloning is onschatbaar. Met ‘belo- ning’ verwijs ik niet naar enig materieel voordeel dat te beha- len valt, maar alleen naar het feit dat er licht geworpen wordt in de duisternis van een wereld die overspoeld wordt door el- lende en hopeloosheid. Dat is voldoende beloning voor de ware aspirant. Het is daarom essentieel dat er mensen op de wereld zijn die zich bewust zijn van de toestand van de maat- schappij op dit ogenblik en de noodzaak om het Licht bran- dend te houden in de duisternis van deze tijd. Het is ook be- langrijk dat theosofen beseffen dat hun werk in de wereld krachtiger is dan ooit en dat zij de waarde van positieve ge- dachten en acties niet onderschatten. Het lijkt misschien alsof je een bosbrand probeert te blussen met een kopje water, maar energie die besteed wordt op het mentaal gebied is tien keer zo effectief als die op het fysieke gebied, en spirituele energie honderd keer zo effectief als die op het mentale gebied. Dus de ware theosoof werkt op zijnsgebieden die ontoegankelijk zijn voor de meerderheid der mensen op deze planeet en zodoende hebben zij de ‘vrije teugel’ wat betreft de beperkingen van hun eigen begrip en training. Uiteindelijk zal deze inspanning doorsijpelen naar het fy- sieke gebied en zullen er veranderingen plaatsvinden ten bate van allen. Wij moeten alleen een vooruitziende blik hebben en optimistisch zijn in ons dagelijks leven en oog hebben voor de vooruitgang van de mensheid. Iets wat we nooit moeten doen is wanhopen over de mensheid. Ongeacht hoe duister de we- reld uiterlijk wordt, moeten wij ons ervan bewust zijn dat het alleen maar wolken zijn die de Spirituele Zon verduisteren, die eeuwig schijnt. Zijn er vandaag de dag echte liefhebbers of zijn er alleen maar sensualisten die iedere kans uitsluiten om de zuiverheid en de schoonheid van ware liefde te begrijpen, de harmonieuze klank van zielen die eenstemmig meetrillen? Zijn er liefhebbers van het Goede, het Ware en het Schone in de wereld om ons heen? Zijn er Spirituele Zonnebloemen die zich wenden tot de Innerlijke Zon en zich koesteren in zijn eeuwig licht? Als die er zijn, laten zij zich dan bekendmaken in deze cruciale tijd. Laat hen de positieve aspecten van deze tijd beseffen, de kansen voor groei, voor mededogen, voor ge- regenereerde communicatie en relaties. Want in de duisternis van deze tijd leren velen dat vrede en gelukzaligheid niet te vinden zijn in de vergankelijke dingen van de wereld, die slechts ‘baarmoeders van pijn’ zijn; maar in de Eeuwige Di- mensie van ons wezen, die Getuige is van alle veranderingen die, als wij ons daarmee vereenzelvigen, zoveel verdriet ver- oorzaken. Om te overleven in deze schijnbaar duistere tijd moeten wij voorbij de uiterlijke beelden gaan en de innerlijke beelden die de ware Geest buitensluiten, en verblijven in een wereld die altijd gedompeld is in het Licht van de Spirituele Zon. Wij moeten ontdekken hoe we ons hart in harmonie moe- ten brengen met het grote Hart van het Universum en daarom Liefde actualiseren en onschuld herontdekken. Op deze manier kunnen wij veel hoop brengen in deze wereld, en de intuïtie dat een groot goed ons allen bereikt, als wij ons maar inspan- nen en proberen te kijken achter de schaduwen die ons leven achtervolgen. Net als Kali moeten wij onze eigen demonen verslaan en beseffen dat in ons eigen denkvermogen de weg ligt naar vrijheid of gebondenheid. ¹) Uit: The Theosophist van september 2004. Vertaling: Anne Myrthe Iken, december 2010. [Toegevoegde kopjes van de red. ] Dit artikel werd ingediend door priester F.A. Kouwe. Wayne Gatfield is voorzitter van de loge in Boston en vice-voorzitter van de North Western Federation van de Theosophical Society in Engeland en redacteur van de North Western Federation Journal. * * * 8 Reflectie 8(2), zomer 2011